Sjeng66

Gisteren bood Koning Winter mij de kans om een stevige rit te maken met mijn nieuwe Marchisio's. Wat zijn ze licht! En wat maken ze een mooi geluid! Het is nu ook zaak om behalve de ogen ook de oren goed open te houden. Voortaan hou ik even iets langer de beentjes stil voor een bocht of stoplicht. Zet de speakers aan en geniet met me mee...tiktiktiktiktiktik...

Op verzoek van zoon H. draai ik "Do They Know its Christmas" van Band Aid. De kerstgekte bereikt ook mijn huis. In het hoofd spookt het plannen voor de zomervakantie maar geen enkel idee beklijft. De dagen zijn donker, kort en nat. En dan word ik verblijd met enkele zonnige foto's. Broer G. had nog wat herinneringen van onze fietstocht die we in september hielden. Vóór vertrek was er een korte photoshoot. Locatie is de Limburgse Peel.  SuperSix (links) meets Thompson (rechts).  Met broer G.  Let's go!

De nieuwe Marchisio-wielen zitten er in, een nieuwe ketting drijft een nieuwe cassette aan en een nieuw lint is om het stuur gewikkeld. De bidonhouder die ik van Sint kreeg, is eindelijk gemonteerd. Het resultaat is een gepimpte fiets van 7,5 (ja, zeveneneenhalve) kilo. Wow. Het is een rib uit mijn lijf, financieel gezien, maar het is zeker de moeite waard, want de SuperSix is nu bijna volmaakt. Ik laat nauwelijks nog steekjes vallen. Misschien moet ik nog eens de zadelpen en het stuur vervangen? Het is even wachten op wat beter weer om de fantastische ratel te horen die uit de naaf van het achterwiel komt. De fietsbel kan ik nu wel wegdoen. Scheelt toch weer 17 gram!

Van Sint kreeg ik een waanzinnig kekke bidonhouder. Van carbon. Slechts 28 gram belooft de verpakking. De weegschaal laat een onverbiddelijke 31 gram zien. Zo win ik ten opzichte van mijn oude houder niet de bedachte 18 maar 15 gram. Voor twee houders behaal ik dus zo'n 30 grammetjes winst. Knabbel ik toch weer 0,3% gewicht van mijn fiets af. Ze zijn wel strak, errugggg strak. Ik ben er blij mee.

Sinterklaas bracht dit jaar leuke wielrennertjes voor op de vensterbank. Die had ik gevraagd en H. had er een er leuke surprise van gemaakt. Na mijn ochtendrit meteen met de poppetjes gespeeld. Net als vroeger met de cowboytjes en Matchboxautootjes. Leuk! Behalve de miniatuurtjes kreeg ik ook nog twee bidons met het logo van Cannondale. En als het logo is afgesleten, kan je aan het felgroene dopje nog altijd het merk herkennen. Ik ben er blij mee. Vorige week ontving ik volgens een oude bestelling een wintercollant van Ricoh. Dat is mooi spul dat niet misstaat in mijn goed gevulde fietsgarderobe. Volgens mij ben ik voor elke weertype nu wel dubbel voorzien. En voor de statistieken: ik ben nog maar 4 km van de 10.000 buitenkilometers af!

Het was ter hoogte van Groot Graffel dat deze gek rechtop ging zitten. Shirt rechttrekken en de armen juichend omhoog: de 10.000 km voor dit jaar gehaald. Voor het vijfde jaar op rij dit mooie aantal meters gehaald. Nog steeds geeft het bereiken van de magische 10 een voldaan gevoel. Foto uit circa 1930 door B.J. Hoetink. De boerderij zou het gesloopte Klein Graffel zijn. Die stond ter hoogte van mijn juichmoment. (Bron: Regionaal Archief Zutphen) Voor wie nieuw inschakelt op dit blog: ik tel alleen de kilometers op de fietsen met een smal zadel en krom stuur. De kilometers op de stadsfiets naar werk en AH horen daar dus niet bij. Ik dank de SuperSix en ook de Wilier. Ik ben de familie dankbaar voor alle uren die ik vrij kon maken. Dank ook aan de weergoden voor het mooie voorjaar en het fraaie najaar.

In de rapportage van Garmin Connect is één van de opties om de resultaten over 365 dagen te bekijken. Ik gebruik die mogelijkheid zelden want voor mij geldt de afstand vanaf 1 januari. Vandaag was ik wel op die pagina en tot mijn blijde verrassing stond daar: Schermafdruk Garmin Connect op 6 november 2011 Juist ja, net iets meer dan 11.000 km over 365 dagen. Toch wel erg bijzonder. Volgende week bereik ik - tegenspoed even uitgesloten - de 10.000 km voor dit kalenderjaar. De volgende stap is de 10.000 km met alleen maar buitenkilometers en daarna de 80.000 totaal, en daarna... Het gaat maar door, en door, en door... De winterschoenen zijn trouwens van de baan. Ze zijn niet te bestellen en bovendien ook nog eens te duur. Het gepiep van mijn SuperSix is voorbij. Het bleek - o schande - toch de ketting. Blijkbaar is de nieuwe kettingspray uitsluitend bedoeld als extra laagje. Drie weken prachtig fietsweer gehad.

Oktober is wel de meest bijzondere maand van het jaar. Het kan guur zijn met wind, regen en hagel; het kost zelfs mij dan wel eens moeite om me op de fiets te zetten. De afgelopen twee weekenden was het juist een genot op de fiets. Het was vrijwel wolkeloos met een beetje wind. De ochtenden waren erg koud - zelfs is er al vorst aan de grond. Het licht op deze oktoberdagen is heel bijzonder. Niet eerder dan kwart over acht kun je op weg, eerder is het nog te donker. Zo vroeg staat de felle zon erg laag en gaandeweg de ochtend blijft hij haast hinderlijk in het gezicht schijnen. De dingen om je heen hebben een gouden glans en met het meeste blad nog altijd in de boom en een beetje op de grond is de wereld vol van de mooiste en warmste tinten. De lange schaduwen maken het beeld om je heen nog contrastrijker. En er moet worden gefietst. Met het mooie najaarsweer loopt het aantal voltooide kilometers gestaag op. Ik hoop op 10.000 buitenkilo...

Afgelopen dinsdag had ik mijn eerste schuurfietssessie sinds maart, vrijdag was ik tot op de laatste draad nat en vandaag had ik mijn wintersokken en wintervest aan; het was tenslotte 4 graden Celsius. Zutphen viert Bokbierdag en ik weet dat de herfst is begonnen. Vandaag was het mistig en koud. Net als op deze foto. Bron: http://www.weerfotos.nl/displayimage.php?pid=1120 De herfst overleef ik onder andere door zorgvuldig mijn eindejaarsgeld te tellen en te bestemmen voor een fijne investering. Heb ik heel wat te dromen tijdens de koude en natte tochten. Dit jaar worden het nieuwe wielen. Welke weet ik nog steeds niet. De mooiste zijn zwaarder dan de andere optie. En die andere keuze is ook nog eens goedkoper dan het mooiste stel wielen. Snap je 'm nog? Twee weken geleden heb ik het zadel van mijn SuperSix een halve cm hoger gezet tot op 70 cm (zadel top - hart bracket). Nu heb ik last van mijn schouder. Zou die halve cm toch net teveel zijn? Ik breng de afs...

Vaak kom ik niet met mijn racer in mijn geboortestreek, maar gisteren wel. Het nazomert in Nederland en in de provincie Limburg scheen de zon vrijwel de hele dag. Ik had afgesproken met broer G. om een stuk te fietsen. Het was een oude belofte die ik met plezier inloste. Broer G. rijdt een MTB van het merk Thompson die met zijn fraai kleurenschema heel goed past bij mijn SuperSix. Afspraak was dat hij een asfaltparcours zou vinden en dat ik het racetempo zou inruilen voor een MTB-tempo. Zo gezegd en gedaan stond er na bijna twee-en-een-half uur rijden een dikke 60 km op de beide tellers. De rit voer langs het huis van mijn ouders en vervolgens richting de Grote Stad Venlo met zijn een enorme bedrijvigheid. De omliggende dorpen worden allemaal opgezogen of anders wel verbonden met de snelwegen en bedrijventerreinen. Zo'n dynamiek kent de Achterhoek niet! Verder naar het zuiden ging het via kloosterdorp Steijl naar Reuver. Met het pontje werd "mooder Maas" ove...

Ik had een ontzettend fijn fietsweekend in Sauerland. Samen met fietsvriend J.P. vertrok ik zaterdagochtend voor een fikse tocht in dit laaggebergte op minder dan drie uur autorijden van Warnsveld. Er was een tocht uitgezocht op internet en een B&B geregeld in de buurt van Winterberg. Het weer was goed, in ieder geval een stuk beter dan de afgelopen dagen. Je kunt wel zeggen dat de omstandigheden ideaal waren en dat niets het succesvolle weekend in de weg had kunnen staan. Spectaculair is Sauerland niet. Wel ruim en mooi. http://www.flickr.com/photos/maarten84/30005486/ Fietsen in Sauerland is geweldig. Het asfalt is bijna overal goed en er is weinig verkeer. Ken je eenmaal het Duitse systeem van bewegwijzeren dan laat de weg zich goed wijzen. De klimmen zijn nooit erg lang (drie of vier km hooguit) en nooit erg zwaar. Nou ja: er was één geweldig steile klim bij Bontkirchen. De berg heet de Grosse Buttenberg en de weg er overheen is de Bontkirchener Stras...

De SuperSix is vandaag 5.000 km oud geworden. Het nieuwe is er vanaf, maar het apetrotse gevoel als ik 'm klaar zet voor wéér een ritje is er nog steeds. Honderd procent. En ook als ik 'm berijd, is er die fijne klik tussen man en paard. Een korte terugblik en een eerste evaluatie.  Even voor het idee: 5.000 km is bijvoorbeeld van Warnsveld naar Gibraltar en weer terug. Je moet dan wel over de snelweg. De eerste tochtjes moest ik erg wennen aan het stuur. Niet de nieuwe hendels van Campa - de plaatsing van de handen is super - maar eerder de breedte van het stuur en de iets opwaartse positie accepteerde ik pas na een paar duizend km. Het Fizik Arione-zadel was niet verkeerd, toch is de Fizik Antares een betere keus voor mij. Dat geldt ook voor de banden: de Conti's vind ik prettiger dan de Schwalbe's. De groep is goed en de wielen ook - niet vreemd want hetzelfde duo heb ik ook op de Wilier. Het frame stuurt strak en is nog steeds mooi. Wel komen heel voorzich...

Na ruim 4.500 km moest er maar eens een nieuwe ketting op de SuperSix. Met de Campa Record Ultra Narrow 10-speed heb ik het beste van het beste aangeschaft - ik betaal dan ook de hoofdprijs! Ik hoopte de cassette nog op orde te hebben voor een volle tweede ketting, maar dat plan ging de mist in. Drie kransjes moesten worden vervangen. Tot overmaat van financiële ramp - mijn fietsfonds staat droog! - bleek de fietsenmaker niet tevreden over de lagering van de naaf van het achterwiel. Slik! Wat krijg je terug voor al die mooie investeringen? Niet automatisch een toptijd, al was de 31 km/u gemiddeld van vanochtend mooi. Zeker gezien de enorme bui die me bij Laren overviel. Weg en schoenen stonden in no-time blank, het zicht werd erg troebel en de bochten leken me opeens verraderlijk glad. (Over het weer van deze zomer moet ik het maar niet meer hebben.) Wat je zéker terugkrijgt is een ketting die boterzacht schakelt en totaal geen geluid maakt. Alleen het gelui...

De Kop van Overijssel. Daar kom ik nou werkelijk nooit. Het is er kaal en plat en er is veel water. Dit weekend had ik er een feest. Dat wist ik al in het voorjaar en toen al had ik besloten om met de racer naar Wanneperveen (bij Giethoorn) te gaan. Een kleine 200 km vice versa had ik berekend. Ik keek de afgelopen weken uit naar de tocht en had een fraaie knooppuntenkaart gekocht. De kaart zou me veilig en snel door het kritische punt Zwolle moeten leiden. http://www.flickr.com/photos/ruudgreven/3867471703/ Het typische landschap bij Wanneperveen. En zo grijs was het dit weekend ook. Afgelopen zaterdag begon ik in de regen aan mijn reis naar het Noorden. In Zwolle stagneerde het vlotte tempo. Helemaal afgeleid door de schoonheid ervan, fietste ik foutief via de rode brug over de IJssel naar Hattem. Een nieuwe oriëntatie op de kaart bracht me alsnog door Zwolle. Dat gebeurde overigens niet vloeiend, maar eenmaal uit de stad wezen de knooppunten mij...

Het is herfstig weer in Nederland. Slechts af en toe is er een dag bij dat je lekker in het wielershirt en met de zonnebril op de fiets stapt. Nee, een fijne zomer is anders. Kilometers worden er voldoende gemaakt. Al bijna 7.000 dit jaar. Ik zit nu op het schema dat ik  10.000 buitenkilometers maak. Dat is wel een doel om serieus na te streven. Via Marktplaats ben ik in het bezit gekomen van een wintershirt. Ik viel voor de groene kleur met de vele witte letters. Voor 17 euro ben ik eigenaar geworden. Het is een shirt van een wielerploeg uit de buurt van Brussel die als hoofdsponsor Bioagrico heeft. Het shirt lijkt ideaal te zitten. De echte test volgt natuurlijk pas als ik straks met koud weer op de fiets zit. Lelio Bonaccorso, Marco Rizzo Marco Pantani - Het einde van de piraat. ('s-Hertogenbosch 2011) Een andere aanschaf is een stripboek over Marco Pantani: Het einde van de piraat . Het is gebaseerd op de biografie van Philippe Brunel. Van de V...

Het is geweldig fietsen op Corsica. Dat ondervond ik de afgelopen drie weken. Iets meer dan 600 km asfalt mocht ik op dit prachteiland onder mijn wielen laten glijden. Hoogtepunt na hoogtepunt en geen drupje regen. De drie locaties. Eerst maar eens wat algemene opmerkingen. Corsica is Frans en daarom is de aanduiding van de D-wegen bekend en voortreffelijk. Ik leerde wat D-nummers uit mijn hoofd, knoopte ze aan elkaar en had onderweg nauwelijks de kaart nodig. Op de N-wegen is het eveneens goed fietsen. Auto's houden goed rekening met fietsers. Ga je van de N-wegen af, dan ben je bijna gedwongen de bergen in te gaan. Gezien de pittige afstanden was rondjes fietsen daarom niet altijd mogelijk. Vaak ging het dus na het bereiken van een top dezelfde weg weer terug. Het asfalt is van wisselende kwaliteit: mooi asfalt kan snel overgaan in een wegdek vol kuilen en bobbels. De klimmen zijn nooit té heftig en zeker niet té lang. Precies goed.

Na liefst 8.000 kilometer weer eens een lekke band. Liever geen lekke band natuurlijk maar voor zo'n afstand zónder teken je vooraf. Het was de eerste keer dat de Schwalbe Durano S-achterband me in de steek liet. Spannend hoe deze band zich van het wiel zou laten halen en hoe hij er zich weer zou laten op brengen. Ik heb namelijk heel wat vellen huid van mijn handpalmen zien vallen omdat de oude Campagnolo Scirocco's een heel erg moeilijke velg hebben. Helemaal vloeiend verliep de actie niet. Dat lag niet aan de velg of aan de band, maar aan de brillenglazen die besloegen - het was erg benauwd vanochtend - en de smurrie die het natte wiel zo glad maakte. Ook aan het nieuwe pompje, dat voor de eerste keer in actie moest komen, moest ik wel wennen. Na een klein kwartiertje was ik toch weer op weg. Helaas wel met een beetje hoogteslag. Fietsvriend J. bekeek alles met kritische maar geduldige blik. Volgens mij moest hij zich inhouden om de bandenwissel niet zelf e...

Ongemerkt stond er gisteren al meer dan 75.000 km op mijn totaalteller. Om precies te zijn: 75.131 km heb ik bij elkaar getrapt sinds ik op 4 mei 2003 mijn Bianchi ontving. Ik berekende dat ik afgelopen zondag ergens tussen Hengelo en Delden over die magische grens ben gegaan. Mijn gedachten waren niet bij de kilometers maar bij de ontbrekende bordjes en de onheilspellende lucht. Ik heb mijn fietsen getrakteerd op een flesje wax. Wat zullen ze de komende 25.000 km stralen!

De Erwin Nijboer Charity Classic viel behoorlijk in het water. Letterlijk en figuurlijk. Het weekend had alleen maar regen en wind in petto. Ook werd onweer voorspeld, maar die waarschuwing werd voor Gelderland en Overijssel op zondagochtend ingetrokken. Er was dus geen excuus meer om de geplande tocht niet aan te pakken. Met I. had ik geregeld dat ik zij mij in Rietmolen zou afzetten. Om 9.30 uur vertrok ik met het idee om de 100-km variant te doen. Met de 40 km voor de terugreis zou er dan een nog een aardige tocht overblijven.  bron: http://www.weerfotos.nl/displayimage.php?pos=-55730  Na een uur trappen met wind op de rug had ik al de eerste buien te pakken. Ergens bij Zenderen kwam het met bakken naar beneden. Dat zal de reden zijn dat ik af en toe een bordje miste. Na 60 km kwam ik in Oldenzaal bij de eerste stop. Daarna werd het van kwaad tot erger met het ontbreken van de bordjes. Op de site van de ENCC las ik dat ik niet de enige was die hier last van had. Na w...

Nog niet eens half juni en ik heb al meer dan 5.000 km gefietst. Kilometers maken is op dit moment geen probleem. Behalve de Ronde van Vlaanderen zijn het routineuze rondjes in de Achterhoek, Salland en af en toe de Veluwe. Het is dus eerder zoeken naar wat uitdagende fietsmomenten. Dit zijn de plannen: Voor volgende week - met vaderdag - staat de Erwin Nijboer Charity Classic op het programma. Die tocht gaat door het Twentse land. Afhankelijk van het weer kies ik voor een route van 100 of 140 km. Ook kan ik nog kiezen of ik naar Rietmolen heen- en terugfiets of met de auto ga. Het zou dus zomaar een tocht van 200 km kunnen worden. In de zomervakantie staat Corsica op het menu. Wereldschokkende beklimmingen zijn er niet te vinden, toch heb je er een paar die op de BIG-lijst staan. Vooral de Col de Bavella (1240 m) spreekt me nu al erg aan. Ik moet alles nog goed voorbereiden. Voor het najaar ben ik in gesprek met J.P. voor een weekendje Sauerland. Daar is de B...

Goede (fiets-)vriend R. is gevallen tijdens een toertocht. Zijn sleutelbeen is gebroken en zijn hoofd heeft een optater gehad. Gelukkig lijkt de schade aan het hoofd mee te vallen; hij kan zich nog bijna alles herinneren. Na een operatieve ingreep houdt een metalen plaatje het sleutelbeen mooi bij elkaar. Over zes weken is R. weer helemaal het heertje. Hij is dan wel een heertje met een gehavende fiets (stuur kapot en schrammen) en gescheurd Lampreshirt - het shirt dat hij met zoveel trots draagt. Ik denk aan mijn eigen valpartij van precies drie jaar geleden. Hoe slecht had die smak kunnen uitpakken? R. had heel verstandig een helm op, ik heel onverstandig niet. Na mijn val ben ik geen enkele keer meer zonder helm vertrokken. Ronald herstelt, dat is zeker. Zijn fiets laat hij natuurlijk maken en het Lampreshirt gaat naar de kleermaker.

Omdat het affiche zo mooi is. De tocht heb ik dit jaar trouwens niet gefietst, enkele jaren geleden wel. (bron: http://www.lokomotiv.nl/heimweenaarnijmegen/images/yootheme/logo.jpg )

Geleerd op de cursus Social Media: maak je eigen online catalogus met LibraryThing. Een paar uurtjes werk en al mijn fietsboeken zijn beschreven en online beschikbaar. Ik ervaringen uitwisselen met andere lezers van de boeken en ook kan ik in hun boekenkast rondkijken. Rechts staat een widget. Klik op de omslag van het boek of hier om mijn digitale boekenkast te bekijken.

Rechts in de bloglijst heb ik een abonnement op de prachtsite Italiaanse Racefietsen . Een initiatief van een zeer enthousiaste fietser met een zware voorliefde voor Italië. Niet alleen fietsen, maar ook kleding, onderdelen, catalogi en allerlei andere speeltjes passeren de revue. Twee maanden geleden vond ik het tijd om mijn Wilier Lavaredo ook maar eens in de showroom van de site te zetten. Daarvoor dient de rubriek Jouw fiets . De sitebeheerder waarschuwde al voor een lange wachttijd, toch had ik niet gedacht dat mijn fiets nog op de site zou komen. Gisteren was het zo ver. Zelfs met een e-mailtje als opwekker - alsof dat nodig zou zijn! Wat geweldig dat iemand zo enthousiast en creatief een site kan bouwen. Helemaal op eigen kracht! Klik hier naar het artikel .

De Berendries en De Muur. Maar ook Pajottenland, de Congoberg, het Centrum Ronde van Vlaanderen en twee geweldige boeken. Dat is wel veel te kort een erg mooie vakantie in Vlaanderen samengevat.

Gisteren de Fizik Antares ontvangen en op de Supersix geschroefd. Natuurlijk wel eerst gewogen op de keukenweegschaal: 194 gram. Dat is enkele grammen meer dan de 175 gram die de site en verpakking van Fizik belooft. Wel veel minder dan de Arione die nu op de Wilier komt. Die weegt maar liefst 256 gram. Nu nog een keer de bandjes vervangen en de 7,99 kilogram komt in zicht! De klapper zal misschien aan het eind van het jaar volgen. De Scirocco's wil ik dan overbrengen naar de Wilier en voor de Supersix heb ik dan Zonda's (of de vergelijkbare Fulcrum 3) in gedachte. Die zijn meteen twee-en-heel-halve ons lichter. Vanmiddag een tochtje over Twello gedaan. Ik had het voornemen om rustig aan te doen na de dollemansrit van donderdagavond. Even het nieuwe zadel testen en weer eens genieten van de omgeving aan de Westkant van de IJssel. En ja hoor, weer was ik de richting kwijt bij Twello. Ik kwam terecht in Teuge en niet in het geplande Klarenbeek. Toch heel lekker gefietst en me...

Het schier onmogelijke is geschied: 33 km/u gemiddeld. Alles zat mee: windstil, ongeveer een graad of 20 en een km of zes (tussen Almen en Harfsen) kop over kop met een fietser die én een mooie tred had én een mooi groen-geel-zwart tenue met veel reclame én ook nog een Pinarello. Tja, toen moest ik nog 40 km solo, maar de toon was gezet. Afmaken dus! En mijn Supersix bleek daarbij de geschikte vriend die mij dit record bezorgde. Zou het dan echt waar zijn: hoe lichter (duurder?) en moderner de fiets, hoe sneller ik fiets? Of zijn het de bijzondere omstandigheden? Of is het de ontwikkelde kracht na ruim 70.000 km fietsen in combinatie met ervaring? Verder nieuws: de Fizik Antares is besteld en volgens de TNT Trackdienst al onderweg van Bergen op Zoom naar Warnsveld. Ben benieuwd of het het gewenste model is, want nergens is dit zadel zó goedkoop. Ik word dan achterdochtig. Dan heb ik vanmiddag nog een aardig boek gekocht: Fietsstang, blad over fietsen . Het is een boek dat koerst op...

Een zondagmorgen met een voorjaarszonnetje, net terug van een tochtje Holterberg. Optimaal genieten van de Supersix. (Fotograaf is J.)

Het mooie voorjaar gaat onverminderd door in Nederland. Vrijdag én zondag volop zon en vrijwel windstil. Met 240 km deze week ruim genoeg kilometers gemaakt. Vorige week schreef ik over probleempjes aan de fietsen. Voor de tik in de Supersix deed ik een beroep op de service van De Pedaleur. Ik werd er als altijd goed geholpen. Heel diep in het trapstel, na het weghalen van wat ringetjes en boutjes, bleek een onderdeel helemaal droog te staan. Door het nodige toegevoegde vet is de tik verdwenen. Vanmorgen fietste ik dus geweldig lekker op de Supersix: hij snorde optimaal. Ook de kraak in de Wilier leek opgelost. Met vaseline had ik de zadelpen flink ingesmeerd en het zadel goed schoon gemaakt en daarna van vet voorzien. Toch kwam de kraak na een aantal km's weer opzetten. Na 20.000 km fietsgenot lijkt het prachtige San Marco Zoncolan-zadel het te begeven. Het plan nu is om het Fizik Arione-zadel over te zetten van de Supersix naar de Lavaredo en voor de Supersix een nieuw topz...

Het was een enerverend fietsweekend. Sportieve uitdagingen werden moeiteloos afgewisseld met kleine fietsprobleempjes en lichte lichamelijke ongemakken. Dit alles werd omgeven door drie dagen zon en temperaturen oplopend tot wel 17 of 18 graden. Vrijdag om 8 uur ging de telefoon. "Dat kan er maar eentje zijn" dacht ik: J.P. die weer gaat fietsen. Om 8.45 fietste ik als vanouds zij aan zij met J. richting Hengelo en Varssel. De tijd was tekort om alle nieuwe aankopen, fietsprobleempjes en -plannen te bespreken. Bij Mossel sloeg J. linksaf en fietste ik nog 70 km solo verder. Op zaterdag bracht I. mij naar Twello voor een tocht van 125 km. De tocht bleef aan de Westkant van de IJssel en voerde naar Wilp en via de Posbank naar Doorwerth en via Otterlo en Hoenderloo terug naar Twello. Na een flesje koude cola kon ik snel weer terug naar Warnsveld. Mooie tocht, maar met een vervelend stuk bij Arnhem. Daar kruist deze tocht de grotere toertocht Veenendaal-Veenendaal. Ik las dat...

Een belangrijke dag in mijn strijd tegen lichte rug- en nekklachten. Op advies van De Pedaleur heb ik de zadels van beide fietsen lager gezet. De Cannondale werd geleverd (volgens de meting) met een zadelhoogte van 70 cm (hart trapas tot bovenkant zadel). Het zadel van de Wilier had ik daarop aangepast en met maar liefst 1,5 cm opgeschroefd naar bijna 70 cm. Die stap wordt te groot gevonden door De Pedaleur. Beide moeten terug naar 68,5 cm en dan met een paar mm per maand uiteindelijk naar 69,5 tot 70 cm. Vooral stapjesgewijs. Ter ondersteuning van mijn geheugen: De zadelhoogte van de Cannondale is verzet van 70 naar 68,7 cm. De zadelhoogte van de Wilier is teruggezet van 69,5 cm naar 68,5 cm. Half mei zal ik beide zadels op 69 cm plaatsen en het effect op mijn rug en nek afwachten.

De Ronde werd vandaag na een spannende finale gewonnen door Nick Nuyens. Afgelopen weekend besloot ik om tijdens de meivakantie de 115 km-tocht voor toeristen te gaan fietsen. Niet in groepsverband, maar in mijn eentje. Ik hoef alleen de bordjes maar te volgen. We zitten in een vakantiepark bij Geraardsbergen, aan de route als het ware. Ik zie wel op tegen die vervelende puisten. Denk altijd dat het niet mijn stiel is. Liever heb ik lange beklimmingen waar ik gaandeweg in een mooi ritme kom. Ik bladerde van het weekend het onvolprezen Vlaamse Toppenboek met extra aandacht door en vrees nu al De Muur en de Berendries. Ik weet dat ik ze kan hebben, want ik ben er al vaker geweest en heb toen onder andere de Paterberg en de Kwaremont genomen. Veiligheidshalve heb ik de statistieken ook maar eens vergeleken met mijn referentieklimmen Keutenberg en de Motieweg. Terug naar het Achterhoekse land. Ik meen iets minder last van rug en nek te hebben. Toch denk ik aan de aanschaf van een nie...

Vandaag is ma 81 jaar geworden. Ook voor mij is het een kleine feestdag want omdat afgelopen weekend de zomertijd van kracht werd, kon ik vanavond voor de eerste keer weer buiten fietsen. Voorlopig geen schuurfietsen meer. Op de SuperSix en onder perfecte weersomstandigheden reed ik een soepele 31,7 gemiddeld. Hè hè, eindelijk de bevestigende 31-er. Niks mis met de SuperSix dus en niks mis met mij. Ik kan het nog. Het eerste kwartaal van 2011 sluit ik af met ruim 2350 km. Daarmee ben ik heel aardig op schema!

Waar een cursus niet goed voor is. Ik leerde meer over het gebruik van Google Maps. Rechts zie je het resultaat: Mijn Top 10. Wie weet bouw ik de kaart nog wel uit. Leuke toepassing! De gebruikte foto's zijn zoveel mogelijk rechtenvrij. Ook dat leer ik bij de cursus. De afgelopen week was het mooi weer, met temperaturen tot wel 15 graden en volop zon. Van die dagen kon ik nauwelijks genieten, want ik moest werken. Morgen belooft het ook nog mooi weer te worden. Ik denk dat ik voor het rondje Holterberg kies.

Milaan-San Remo is geweest, de zon verwarmt nu echt de fietsende mens en het eerste rondje 100 km is voltooid. Het is lente. Vrijdag ging mijn tocht over de Holterberg. Het eerste klimmetje met mijn SuperSix. Het schakelen ging natuurlijk super, maar thuisgekomen viel de 30,2 gemiddeld me toch iets tegen; ik was immers geen vertragende hindernissen tegen gekomen en de omstandigheden leken vrijwel ideaal. Zaterdagmiddag was het weer nóg beter. Volgens de KNMI zou er een windkracht van slechts 2 tot 3 zijn. Met flink doortrappen kwam ik tot een 30,8 gemiddeld. Waarom is dat nou zo boeiend, dat gemiddelde? Rationeel gezien is het helemaal niet interessant. Ik doe geen wedstrijden, heb geen deadlines en train niet efficiënt. Maar voor mijn gevoel is de éérste 31 gemiddelde van het nieuwe seizoen wel interessant. Want, kan ik het nog of ben ik toch echt ouder de winter uit gekomen? Is mijn fiets op orde? Lopen de naven goed, is de trapas korrelig of rollen de Schwalbe Durano banden toch s...

Ik heb cursus sociale media. Daar zitten af en toe wel erg leuke dingetjes tussen. Neem nou deze letters die via Spell with Flickr uit de fotosite Flickr worden getrokken. Leuk. Mijn mooie Wilier mag natuurlijk niet achterblijven: