Gouden Licht
Oktober is wel de meest bijzondere maand van het jaar. Het kan guur zijn met wind, regen en hagel; het kost zelfs mij dan wel eens moeite om me op de fiets te zetten. De afgelopen twee weekenden was het juist een genot op de fiets. Het was vrijwel wolkeloos met een beetje wind. De ochtenden waren erg koud - zelfs is er al vorst aan de grond. Het licht op deze oktoberdagen is heel bijzonder. Niet eerder dan kwart over acht kun je op weg, eerder is het nog te donker. Zo vroeg staat de felle zon erg laag en gaandeweg de ochtend blijft hij haast hinderlijk in het gezicht schijnen. De dingen om je heen hebben een gouden glans en met het meeste blad nog altijd in de boom en een beetje op de grond is de wereld vol van de mooiste en warmste tinten. De lange schaduwen maken het beeld om je heen nog contrastrijker.
En er moet worden gefietst. Met het mooie najaarsweer loopt het aantal voltooide kilometers gestaag op. Ik hoop op 10.000 buitenkilometers dit jaar. Minder fraai is het gepiep van mijn SuperSix dat bij de afgelopen tochtjes na ongeveer 50 km de kop opsteekt. Eerst dacht ik dat het geluid met het smeren van de derailleurwieltjes wel verholpen zou zijn. Een tweede verdacht onderdeel vond ik in het voorwiel, want dat loopt wat korrelig, maar ook dat ding is niet de oorzaak van het gepiep. Ik heb mijn ketting zojuist zorgvuldig schoon gemaakt om hem morgen, als hij goed droog is, nog eens lekker in te oliën. Als dat niet helpt, zit er even niks anders op dan de derde servicebeurt met een maand te vervroegen.
Zaterdag was ik met zoon H. bij mijn dealer. Het was gezellig druk en het personeel had (dus) een vriendelijk humeur. Ik kwam met een missie want ik bind de komende winter de strijd aan met de koude voeten. Ik heb mijn zinnen gezet op een dichte raceschoen van Gaerne. De Sidi's zijn te duur, Shimano's mag ik vanwege mijn C-geloof niet. Als de Gaerne's niet te duur zijn, schaf ik ze aan.
Ook nog even verlekkerd gekeken naar de prachtwielen van Marchisio. Mijn besluit staat vast: dit worden ze!
En er moet worden gefietst. Met het mooie najaarsweer loopt het aantal voltooide kilometers gestaag op. Ik hoop op 10.000 buitenkilometers dit jaar. Minder fraai is het gepiep van mijn SuperSix dat bij de afgelopen tochtjes na ongeveer 50 km de kop opsteekt. Eerst dacht ik dat het geluid met het smeren van de derailleurwieltjes wel verholpen zou zijn. Een tweede verdacht onderdeel vond ik in het voorwiel, want dat loopt wat korrelig, maar ook dat ding is niet de oorzaak van het gepiep. Ik heb mijn ketting zojuist zorgvuldig schoon gemaakt om hem morgen, als hij goed droog is, nog eens lekker in te oliën. Als dat niet helpt, zit er even niks anders op dan de derde servicebeurt met een maand te vervroegen.
 |
| Met de Gaerne Eskimo hoop ik de strijd tegen de koude voeten te winnen |
Ook nog even verlekkerd gekeken naar de prachtwielen van Marchisio. Mijn besluit staat vast: dit worden ze!
