Sjeng66

De problemen met rug en nek houden aan. Wekelijks bezoek ik de fysiotherapeut. Gelukkig houdt hij de moed er wel in. Ikzelf ben inmiddels ten einde raad. Overal duikt de pijn op. Soms is er een goede dag, maar elke keer volgt weer een terugslag. Van de fysiotherapeut mag ik gewoon blijven fietsen. De Cannondale heb ik helemaal uitgelijnd met de Wilier: het stuur is nu minder breed en iets dieper. Verder probeer ik me vooral niet te forceren. Dat levert dan in ieder geval het voordeel op dat ik ook eens nieuwe rondjes kan proberen. Vandaag ging ik daarom naar Zwillbrock. Tenminste, dat wilde ik. Bij de rondweg om Groenlo fietste ik mis en kwam uit in Meddo. Grensgebied Achterhoek-Duitsland. Foto: On the border door Rogiro op Flickr.  

Rug- en nekpijn drukken de fietspret op dit moment. De fysiotherapeut houdt het op een onschuldige irritatie aan de rugspieraanhechting. Zijn massage biedt enige verlichting, maar belangrijker zijn zijn geruststellende woorden. Toch heb ik een afspraak gemaakt met de fietsendokter om beide fietsen nog eens naast elkaar te houden en zoveel mogelijk op elkaar af te stellen. Links en rechts zitten toch wel wat centimeters verschil. Inmiddels maak ik toch gewoon de nodige kilometers. Afgelopen week deed ik met R. de 110 km van de Theo de Rooij Classic. Een erg fraaie tocht door Twente die uiteindelijk 120 km lang bleek te zijn. Vandaag leek vaste fietsmaat J. eindelijk uit zijn winterslaap. Met hem fietste ik het vaste rondje Varssel. Ondanks een hoop praatjes zat het tempo er goed in.