Sjeng66

"Als ik een keer flink wat geld heb, koop ik snelle wielen." Belofte maakt schuld. Mijn 25-jarig ambtsjubileum leverde een aardige smak geld op. Genoeg om én de Van Nicholas weer helemaal op orde te krijgen én er ook nog eens brute wielen in te steken. En wat zijn dan snelle wielen ? Moeten ze lichter van gewicht zijn? Of met hogere velgen of betere naven? Bij mijn vaste fietsenmaker kreeg ik een spoedcursus Wielkennis. Of ik wel eens aan carbon had gedacht? Nou nee. Maar een kwartiertje later was de bestelling geplaatst. De keuze viel op wielen met carbonvelgen van 9thWave en naven van Hope . Vandaag mocht ik het setje ophalen. Om 11.00 uur zat ik op de gepimpte Van Nicholas. De wielen rijden als een tierelier, maar of het verschil uitmaakt met mijn andere wielen? Geen idee. Wel hoor je een heerlijke ratel en zien ze er erg strak uit. Eindelijk...snelle wielen!

Zaterdag fietste ik de Ronde van de Achterhoek . Een toertocht die ik niet kende en die ook niet stond aangevinkt in mijn agenda. Heel vreemd is dat niet want hij werd pas voor de tweede keer verreden. Tenminste, in de moderne tijd van carbonfietsen en snelle tricots. In de jaren 1970 en 1980 moet de ronde een begrip zijn geweest. Pas een paar dagen geleden zag ik de aankondiging van de recreantentocht. Ik vond het een erg leuke tocht en dus een berichtje waard! Bij Miste kwam ik het bordje Vivaldi tegen. Wanneer was het dat ik daar "voetbalkamp" had? De Ronde van de Achterhoek wordt georganiseerd door de Achterhoekse gemeenten. De organisatie heeft er denk ik daarom voor gekozen om verspreid over de regio enkele startplaatsen aan te wijzen. Dat is de sterke maar tegelijk ook de zwakkere kant van de ronde. Voor mij was het aantrekkelijk om in Vorden te starten. Maar zowel bij start als bij finish was daar nauwelijks sfeer. De 450 deelnemers zaten na afloop verspreid ove...

Eindelijk weer naar het diepe zuiden. Hitte, camping en klimmen: ik had er na een paar jaar weer zin in. Het vakantiedoel deze zomer was Umbrië. Alleen I. en ik, de jongens bleven thuis. Aardbevingsschade in Montegallo. Drie BIG-gen waren er te beklimmen. Twee heb ik er gehaald. De derde sloeg ik over. Niet omdat die te zwaar was of omdat ik geen zin had maar omdat het gebied rond Norcia en Arquata del Tronto veel wegafsluitingen kent. De gevolgen van de aardebeving van twee jaar geleden zijn nog overal zichtbaar. In Arquata del Tronto zag ik verwoeste huizen met de huisraad half uit het raam hangen. In ons vakantiedorp Montegallo zijn veel huizen gestut en huist het bank- en gemeentepersoneel nog steeds in noodgebouwen. Een barretje, apotheker en winkeltje zijn op de hetzelfde tijdelijke terrein gevestigd. Een bizar tafereel voor de verwende Nederlander. Op basis van welk kaartmateriaal en welke informatie kon ik een geschikte route plannen? Al snel nam ik genoegen met één B...