Sauerland
Ik had een ontzettend fijn fietsweekend in Sauerland. Samen met fietsvriend J.P. vertrok ik zaterdagochtend voor een fikse tocht in dit laaggebergte op minder dan drie uur autorijden van Warnsveld. Er was een tocht uitgezocht op internet en een B&B geregeld in de buurt van Winterberg. Het weer was goed, in ieder geval een stuk beter dan de afgelopen dagen. Je kunt wel zeggen dat de omstandigheden ideaal waren en dat niets het succesvolle weekend in de weg had kunnen staan.
Fietsen in Sauerland is geweldig. Het asfalt is bijna overal goed en er is weinig verkeer. Ken je eenmaal het Duitse systeem van bewegwijzeren dan laat de weg zich goed wijzen. De klimmen zijn nooit erg lang (drie of vier km hooguit) en nooit erg zwaar. Nou ja: er was één geweldig steile klim bij Bontkirchen.
De berg heet de Grosse Buttenberg en de weg er overheen is de Bontkirchener Strasse (K61). Vreemd genoeg kon ik - eenmaal thuis - geen profiel van deze klim vinden. Met enig rekenwerk kom ik toch op een gemenerik van zo'n ruim 9% over twee kilometer. De tweede kilometer is trouwens nog steiler dan de eerste. Het zou me niks verbazen als die kilometer gemiddeld wel 12 of 13% is. De vergelijking met beklimmingen van naam en faam in de Ardennen dringt zich op.
Heel anders is het gesteld met een van de weinige beklimmingen van naam in Sauerland: de Kahler Asten. De klim is opgenomen in de BIG-lijst. Waarschijnlijk omdat de Kahler met 841 m bijna het hoogste punt van Sauerland is en zeker een toeristische trekpleister. De klim vanaf de grote weg stelt niet veel voor; met 100 km in de benen kon ik 'm nog met gemak op het buitenblad nemen. Omdat ik toch weer een BIG aan mijn lijst had toegevoegd, trakteerde ik mezelf op een colaatje op het mooie en volle terras waar de wandelaars genoten van de herfstzon en het fraaie uitzicht. Fietsmaat J. had het wat moeilijker, liet de Kahler daarom rechts liggen en reed door naar de B&B.
Fietsen met J. gaat heel erg goed. Inmiddels fietsen we al enkele jaren een flink aantal keer per jaar samen. We zijn goed op elkaar ingespeeld, doen geen gekke dingen op de fiets en het tempo is al jaren geleden bepaald: zo tegen de 30 km/u. Bij "bergje op" doe ik het rustig aan terwijl J. vol aan de bak moet. Ik heb tenslotte zo'n 20 kilo minder mee te torsen.
De zondag bracht eerst nog een aardig zonnetje. Nog snel een rondje van 40 km fietsen voordat we afscheid namen van Sauerland. Het rondje begon met de klim over de Kahler Asten zodat J. die prijs ook had veroverd, verder over Oberkirchen en weer terug richting Winterberg. De afdaling tussen Winterberg en Oberkirchen over de B236 (Hoheleye) is er eentje om te onthouden, want als klim moet ie ook machtig mooi zijn.
Terug in de grote auto van J. nog genoten van het mooie Sauerland. Oké, het is er aangeharkt en die vakwerkhuizen zijn wel truttig, maar de korte afstand, de Duitse gastvrijheid en de fijne prijzen (heel wat anders dan Corsica!) maken veel goed. In het Ruhrgebied kwam de regen met bakken uit de lucht. Een fijn weekend was ten einde.
 |
| Spectaculair is Sauerland niet. Wel ruim en mooi. http://www.flickr.com/photos/maarten84/30005486/ |
Fietsen in Sauerland is geweldig. Het asfalt is bijna overal goed en er is weinig verkeer. Ken je eenmaal het Duitse systeem van bewegwijzeren dan laat de weg zich goed wijzen. De klimmen zijn nooit erg lang (drie of vier km hooguit) en nooit erg zwaar. Nou ja: er was één geweldig steile klim bij Bontkirchen.
De berg heet de Grosse Buttenberg en de weg er overheen is de Bontkirchener Strasse (K61). Vreemd genoeg kon ik - eenmaal thuis - geen profiel van deze klim vinden. Met enig rekenwerk kom ik toch op een gemenerik van zo'n ruim 9% over twee kilometer. De tweede kilometer is trouwens nog steiler dan de eerste. Het zou me niks verbazen als die kilometer gemiddeld wel 12 of 13% is. De vergelijking met beklimmingen van naam en faam in de Ardennen dringt zich op.
Heel anders is het gesteld met een van de weinige beklimmingen van naam in Sauerland: de Kahler Asten. De klim is opgenomen in de BIG-lijst. Waarschijnlijk omdat de Kahler met 841 m bijna het hoogste punt van Sauerland is en zeker een toeristische trekpleister. De klim vanaf de grote weg stelt niet veel voor; met 100 km in de benen kon ik 'm nog met gemak op het buitenblad nemen. Omdat ik toch weer een BIG aan mijn lijst had toegevoegd, trakteerde ik mezelf op een colaatje op het mooie en volle terras waar de wandelaars genoten van de herfstzon en het fraaie uitzicht. Fietsmaat J. had het wat moeilijker, liet de Kahler daarom rechts liggen en reed door naar de B&B.
 |
| Bewijsstuk! De Kahler Asten is beklommen. Vraag anders Vera. |
Fietsen met J. gaat heel erg goed. Inmiddels fietsen we al enkele jaren een flink aantal keer per jaar samen. We zijn goed op elkaar ingespeeld, doen geen gekke dingen op de fiets en het tempo is al jaren geleden bepaald: zo tegen de 30 km/u. Bij "bergje op" doe ik het rustig aan terwijl J. vol aan de bak moet. Ik heb tenslotte zo'n 20 kilo minder mee te torsen.
De zondag bracht eerst nog een aardig zonnetje. Nog snel een rondje van 40 km fietsen voordat we afscheid namen van Sauerland. Het rondje begon met de klim over de Kahler Asten zodat J. die prijs ook had veroverd, verder over Oberkirchen en weer terug richting Winterberg. De afdaling tussen Winterberg en Oberkirchen over de B236 (Hoheleye) is er eentje om te onthouden, want als klim moet ie ook machtig mooi zijn.
 |
| Korte pauze voor man en fiets. |
Terug in de grote auto van J. nog genoten van het mooie Sauerland. Oké, het is er aangeharkt en die vakwerkhuizen zijn wel truttig, maar de korte afstand, de Duitse gastvrijheid en de fijne prijzen (heel wat anders dan Corsica!) maken veel goed. In het Ruhrgebied kwam de regen met bakken uit de lucht. Een fijn weekend was ten einde.
