Sjeng66

De coronamaatregelen van dit jaar beperkten mij nauwelijks in mijn fietsactiviteiten. Ik maakte zelfs meer kilometers dan ooit en ik zag de mooiste streken van Nederland. Maar in het buitenland kwam ik dit jaar niet. Ik beklom dus ook geen BIG. Dat overkwam mij de laatste vijftien jaren maar een paar keer. Ook Zuid-Limburg liet ik dit jaar links liggen. Ik trok juist naar het noorden en westen. Alleen de heuvels van de Veluwe, het Rijk van Nijmegen en Salland bleven daarom als klauterwerk over. Vandaag - de laatste dag van het jaar en dus terugblikdag - boog ik mij over de vraag wat dit jaar dan mijn hoogst beklommen top was. Als je een BIG fietst, vind je hoogte op de BIG-site en als het een bekende top is, vind je op internet nog genoeg aanvullende informatie. Heel bekende toppen hebben zelfs een finishbordje met vermelding van de hoogte en vaak een hele serie stikkers die als een soort ex voto’s door fietsgekken uit heel de wereld op het bordje zijn geplakt. Iedereen weet wel waar d...

Jarenlang was de jaarlijkse 10.000 kilometer een doel. Dat magische getal werd enkele jaren geleden al ingewisseld voor 12.000; elke maand 1.000 km. Maar toen ook die kilometrage in het najaar al was bereikt, kon ik gaan nadenken over een ander markant getal. De 10.000 mijl kwam in mij op. Zou dat echt kunnen? Dat is 16.000 km en een ritje van nog zo’n 94 kilometer daar bovenop. Vandaag kreeg ik die 10.000 mijl op mijn tellertje. Hoe krijgt een mens dat voor elkaar? Natuurlijk, de coronabeperkingen golden niet voor fietsers en sterker nog, heel veel andere verzetjes dan fietsen waren er dit jaar niet. Tijd zat dus. Het was een mooi voorjaar en een behoorlijke zomer. Toch denk ik dat de vele kilometers vooral te maken hebben met de vele doelen die ik mij heb gesteld. Een Eddingtonnummer van 92 (gehaald), veel tegeltjes in Gelderland (zeker gelukt) en uitbreiden van het aantal gemeenten op de Long Term NL Challenge (ik voegde er dit jaar 69 toe aan het geheel). Doelen stellen, ja dat lig...