Wanneperveen

De Kop van Overijssel. Daar kom ik nou werkelijk nooit. Het is er kaal en plat en er is veel water. Dit weekend had ik er een feest. Dat wist ik al in het voorjaar en toen al had ik besloten om met de racer naar Wanneperveen (bij Giethoorn) te gaan. Een kleine 200 km vice versa had ik berekend. Ik keek de afgelopen weken uit naar de tocht en had een fraaie knooppuntenkaart gekocht. De kaart zou me veilig en snel door het kritische punt Zwolle moeten leiden.

http://www.flickr.com/photos/ruudgreven/3867471703/
Het typische landschap bij Wanneperveen. En zo grijs was het dit weekend ook.

Afgelopen zaterdag begon ik in de regen aan mijn reis naar het Noorden. In Zwolle stagneerde het vlotte tempo. Helemaal afgeleid door de schoonheid ervan, fietste ik foutief via de rode brug over de IJssel naar Hattem. Een nieuwe oriëntatie op de kaart bracht me alsnog door Zwolle. Dat gebeurde overigens niet vloeiend, maar eenmaal uit de stad wezen de knooppunten mij wel feilloos de weg. Zo kwam ik volgens afspraak met I. vóór 12 uur aan in Wanneperveen. Bijna 100 km met een gemiddelde van bijna 30.

Ook de terugreis begon met lichte regen. De temperatuur was met 20 graden wel oké; een regenjasje bleef daarom achterwege. Ik besloot om nu geen knooppunten te volgen maar de normale wegwijzers voor fietsers (rood-witte bordjes). Dat viel reuze mee. Dóór Zwolle had ik slechts een enkele keer een lichte dwaling. Na precies 80 km draaide ik het stoepje bij mijn voordeur op. Ondanks een lichte tegenwind en het stadsverkeer van Zwolle en Deventer kreeg ik toch nog een 29 km/u op de teller. Helemaal niet verkeerd.

Het was trouwens een erg leuk feest. En bij Olst hingen een paar ooievaars boven een boerderij aan de IJssel. Een mooi weekend.