Sjeng66

De jaarafsluiting vond dus niet plaats op mijn gloednieuwe Supersix, buiten in het Achterhoekse land, maar op mijn Wilier in de schuur. Met kerst had ik nog even geluk en dankzij mijn doorzettingsvermogen kon ik nog 80 km buiten fietsen. Nu, vrijdagochtend, werd het Oosten van het land gegijzeld door ijzel. En bij ijzel geldt onverbiddelijk: niet fietsen! Schuurfietsen is dan het alternatief. Deze week draait de Top2000 op de radio. Dat maakte het schuurfietsen wel weer wat aangenamer. Woensdagavond en vanmorgen ging de radio flink hard. Omdat je toch niks te doen hebt met schuurfietsen, let je op de gekste dingen. Zo viel mij woensdag op dat ik de fijnste candans ontwikkelde bij U2's "I will follow" en vandaag bij "Creep" van Radiohead. Met beide bands heb ik niets speciaals. Wel moet ik bij U2 altijd denken aan Th. die de gitarist afkraakt en Ch. die smelt bij deze band en vervolgens een verdediging opwerpt. En "Creep" is wel mooi door de zang en t...

De geplande wandeling op Eerste Kerstdag was mooi. Ruim anderhalf uur aan de zuidkant van de stad, tot aan de IJssel, en weer terug. Het was prachtig weer en het fietspad langs de grote weg leek goed genoeg om te fietsen. Stel nou voor dat het fietspad helemaal tot Deventer schoon was? Stel je toch eens voor... Een rationele "nee" en een hart dat "ja" zegt. Natuurlijk won het hart. Om half twee zat ik op de fiets. Stukken goed fietspad wisselden af met stukken vol vieze sneeuwpap. In anderhalf uur trapte ik bijna 35 km weg. Onderweg was het schitterend, kijk maar naar de foto. Mijn fiets zal me niet dankbaar zijn voor deze eigenlijk onbezonnen aktie, maar ik heb weer even contact met het asfalt gehad. Ik had het nodig en ik ben blij dat ik het gedaan heb.

Om half vier vanmiddag passeerde ik de 10.000 km voor dit jaar. Passeren is een beetje raar uitgedrukt want ik zat op de tacx. In de woonkamer. Met deze kou verplaats ik - als het even kan - het schuurfietsen naar de woonkamer. Heel raar. Ik fiets 10.000 km per jaar. Ruim 800 daarvan leg ik af op de tacx. Maar als ik dan die magische grens op de tacx bereik, vind ik dat ineens nep. Een mijlpaal met een kleine kater. Balen doe ik al twee weken. Genieten van de sneeuw doe ik niet. Het is vooral lastig spul dat mijn fietsvreugde ondermijnt. Een echte overwinning zou het zijn als ik me verzoen met de omstandigheden - een paar weken niet buiten fietsen - en weer geniet van de mooie, besneeuwde wereld om heen. Morgen is het Eerste Kerstdag. Op het programma staat een stevige wandeling.

Wat een grap! Klein filmpje gemaakt in Animoto. Vergeet niet de speakers aan te zetten of een koptelefoon op te doen. Create your own video slideshow at animoto.com.

Nog nooit had ik zo'n witte wereld om me heen. Overal sneeuw. Buiten fietsen zit er de komende dagen niet in. Tijd genoeg dus om foto's te nemen van mijn Cannondale Supersix. Zelfs dat viel niet mee, want het fototoestel heeft erg kleine knopjes en de vingers waren na een paar minuten al stijf van de kou.

De supersix is binnen! En binnen blijft hij met dit weer! Hier zie je de eerste foto, van de week volgen er meer. Wat is ie mooi hè!

Komende week wordt het weer kwakkelweer. Beetje vorst, beetje dooi en een beetje sneeuw. Over drie dagen haal ik mijn supersix op, maar of ik er dit jaar nog op kan fietsen is zeer de vraag. Vandaag hád het gekund. Het afgelopen weekend had een dooiaanval in petto. Alle sneeuw was weggesmolten. En wat een verademing is het dan om zonder op een glad wegdek te hoeven letten te remmen en de bochten te nemen. Vandaag had ik een snippermiddag genomen. Geen slechte keuze want het was koud maar verder behoorlijk weer. Lekker strak, koud windje trouwens. Na het douchen lag er alweer sneeuw op de straat... Met dit rondje van 60 km. is de jaarstand 9.900 km. Nog 100 km te gaan en dan heb ik mijn doel weer bereikt. Geen probleem. Ik heb daar nog ruim twee weken voor. In het slechtste geval bereik ik het doel met vier keer schuurfietsen. In het beste geval passeer ik de magische grens zittend op de supersix!

Een chagrijn is een knorrig mens. Een knorrig mens, dat was ik wel de afgelopen dagen. Kou en sneeuw dreigde voor een ernstig tekort aan fietskilometers. Tacxen lost wel iets op (voornamelijk kilometers en conditie) maar veel ook niet. De buitenlucht, de geur van hooi en mest, het asfalt, de wind in de rug, de wind op de kop, de regen, de zon, vitaminen, tegenliggers, koeien in de wei, vogels in de lucht en het praatje met je fietsmaat. Fietsen is zó veel en biedt zó veel. Een paar dagen niet fietsen en het chagrijn slaat toe. Tot in het onredelijke. Of is onredelijkheid inherent aan chagrijn? Vrijdag dus de tacx. Lekker in de woonkamer en niet in de schuur. Enige afleiding dus. Zaterdag veel gekeken naar de KNMI-site en op basis daarvan mijn werkagenda voor maandagmiddag alvast geblokkeerd. Aanvankelijk leek het hele weekend verpest, maar de ijzel die voor zondag werd voorspeld, kwam zaterdagnacht al. De kansen keerden ten gunste van een tocht op zondagmiddag. Zondagmiddag om kwart ov...