Fietsen met Frank
Ik fietste afgelopen dagen door Oost-Groningen, Frank. Je ging met me mee. Zo kreeg ons plan van pakweg dertig jaar geleden toch nog vorm. Maar het ging anders dan dat we het ons toen voorstelden. Omdat je moe bent en pijn lijdt, moest ik het trapwerk alleen doen. Jij bleef thuis en ik dacht aan jou en aan ons. Zo ging je met mij mee door de Pekela's, om Winschoten heen en door Heiligerlee ("heel belangrijk voor onze geschiedenis”) naar de eindbestemming van die dag, Scheemda. Jij zou vast nog wél iets van waarde hebben gezien in het aftandse hotelletje waar ik overnachtte. Aardappels, rode kool en een kommetje jus; ik hoor het je onderkoeld zeggen: "krijg je niet vaak meer". Met lange tanden, maar wel met binnenpret, kreeg ik deze Groningse kost door de keel. ’s-Avonds hadden we kunnen scrabbelen. Op vrijdag trok ik verder Groningen in, bijna tot aan de punt in Eemshaven. Je zou hebben genoten van het zicht op Delfzijl, vanaf de brug over het Oude Eemskanaal, met op...