Sjeng66

Foto: Milka Bron: http://www.hetweer.nl/weerfoto/57910/wat-een-weertje.htm De eerste storm van dit najaar viel natuurlijk op een zondagochtend. Ik moest wel even moed verzamelen, maar om half negen zat ik toch weer op het zadel. Fietsen in het najaar is meestal fietsen met wind. Ik heb een vreselijke hekel aan die typische doorstaande wind. De bijna kale bomen vertellen je niet dat de wind stevig is. Eenmaal weer thuis, loerend door het raam, denk je "wat nou wind". Fietsen in een storm is wat anders. Iedereen weet en ziet dat het hard waait. De weg is bezaaid met dood hout, takjes en twijgen. Zonder probleem accepteer ik dat ik tegen de wind in niet boven de 20 km/u uur kom. Tussen Baak en Zutphen had ik eerst de wind van opzij en moest ik flink "hangen" om niet van de weg te geraken. Even later had ik de storm in de rug. Met 50 km/u was ik zo weer thuis.

Vandaag om even na twaalf uur in de middag was het raak: de 10.000 km. dit jaar bereikt! Het feestelijk moment vond plaats iets voorbij de mooie kerk van Kronenberg.  Een archieffoto van de kerk van Kronenberg. Het is echt een fraaie kerk. Bron: http://zoeken.nai.nl/CIS/project/26015 Ik had de auto geparkeerd bij station Vierlingsbeek. Van daaruit zou ik naar het Zuiden fietsen om even een bezoekje te brengen aan pa en ma. De weersvoorspellingen waren redelijk gunstig. In ieder geval geen regen en matige wind. Verder was het grijs en slechts heel af en toe liet een waterig zonnetje zich zien. Om half elf klikte ik in de trappers. Een plannetje dat al langer bij mij leefde, bracht ik vandaag ten uitvoer: een rondje Heimat over Griendtsveen en Helenaveen. Vroeger heb ik er veel gefietst omdat de Peeldorpjes op de route lagen naar mijn middelbare school in Deurne. In Griendtsveen kon ik extra lang genieten van de mooie omgeving. Recht tegenover de lage...

Het was vanochtend prachtig weer en daarom zal het zo druk zijn geweest op de weg. Mijn tochtje voerde langs de IJssel, tot Terwolde en dan weer terug richting Zutphen. Ik zag racefietsers en mtb-ers, ik fietste langs wandelaars, hardlopers en kerkgangers. En juist waar al die verkeersstromen elkaar tegenkomen, bij het tunneltje bij Posterenk, kreeg ik een lekke band. Nadat eerst enkele mensen mij begripvol groetend passeerden, stopte een hardloper. Hij bood zijn hulp aan. "O, ik zie dat je gereedschap bij je hebt. Ik hoef je echt niet te helpen?" Nee, hij hoefde niet te helpen, want met een volle novemberzon was het verwisselen van de band geen straf. Even later stopte een oudere heer. Hij bood niet direct zijn hulp aan maar zorgde wel voor een aangenaam gesprek. Hij bleek 74 jaar en fietste alleen in de zomer, 7.000 km. dit jaar. Banden pompen moest je volgens hem doen met een langeslag pomp en af en toe de voor- en achterband omwisselen was o...