Sjeng66

Strava levert de basisdata, maar Wandrer, VeloViewer en StatsHunters leveren mij de leukste jaaroverzichten. Een heel aardige toepassing vind ik bij StatsHunters. Een beetje spelen met de filters en kaartlagen levert dit aardige plaatje op; al mijn fietsritten in het afgelopen jaar in Nederland op een blinde kaart. StatsHunters, 28 december 2021 VeloViewer levert een compleet overzicht met prestaties. Fictief fietste ik helemaal naar het Australische Alice Springs en ik beklom 94 keer de Vaalserberg. VeloViewer, 30 december 2021 Het brein achter Wandrer berekende dat ik in 2021 iets meer dan 3.671 nieuwe kilometers reed. Deze week vond ik nog 25 kilometer vers asfalt in Gelderland en zo kwam ik aan mijn felbegeerde 20% . Mijn vakanties in Thüringen en Beieren leverden mij nog enkele fraaie medailles op. Wandrer, 30 december 2021 Een statistiek over mijn knieprobleem heb ik niet. Die zou vast een diepe curve naar beneden laten zien. Ik wens mijzelf een kniepijnvrij 2022.

Misschien haal ik dit jaar nog 20% van Gelderland. Dat betekent: een vijfde van alle befietsbare wegen in de grootste provincie van Nederland ingevuld op de kaart van Wandrer. Er doen iets meer dan 3600 fietsers mee met deze Gelderse ranglijst en er zijn er maar zeven die de 20% halen. Ene Jerry gaat aan kop met ruim 26%. Met nog tien dagen te gaan dit jaar sta ik op precies 19.894%. Ik amuseer mij in deze koude, natte en donkere periode van het jaar volop met Wandrer . Ritje voor ritje probeer ik de nog niet befietste wegen van de Achterhoek op mijn kaart te krijgen. Ik reken van tevoren niet precies uit wat een nieuwe rit mij oplevert. Eenmaal thuisgekomen probeer ik het aantal nieuwe kilometers te schatten. Vaak lukt het me om wel tien of vijftien nieuwe kilometers te maken ook al is het rondje niet ver van huis. Zo ontdekte ik de Rozenstraat in Wichmond. Liet ik altijd links liggen. Of het fietspad langs de Oude IJssel. Ik haalde er mijn neus voor op, want op zo’n fietspad is voora...

De afgelopen weken ben ik mij gaan verdiepen in de mogelijkheden van StatsHunters . StatsHunters is een website gebouwd en beheerd door een fietser die het programmeren heel aardig onder de knie heeft en waarbij fietsstatistieken centraal staan. Van zijn programma mag iedereen meegenieten die zijn of haar Strava-data vrijgeeft. Het programma moest even bijkomen van mijn eerste upload van bijna 1750 ritten, maar daarna was het volop snuffelen aan de overdaad aan kaarten, grafieken en statistiekjes. StatsHunters lijkt in veel opzichten op VeloViewer. Soms is ie wat trager, maar daar staat tegenover dat de site er wat gelikter uitziet en meer kaarten (layers) aanbiedt. Van al die vele smaakjes geografische en topografische kaarten geniet ik erg. Ik vind dat de grootste winst van StatsHunters. De webtoepassing is gratis. Ik kwam op het spoor van StatsHunters omdat de Long Term NL Challenge er over een jaar mee stopt. Daar gaat mijn partner die de gemeentescore zo mooi grafisch bijhoudt, de...

Een kleine week lang was de B307 de allesbepalende weg in mijn leven. De Bundesweg 307 maakt gedeeltelijk onderdeel uit van de Deutsche Alpenstraße. Die toeristische route slingert zich 450 km door de Beierse Alpen. Wij huurden een huisje aan de zuidkant van de Schliersee en welke kant we ook op gingen, altijd moest er wel een stuk B307 genomen worden. Als je in Duitsland lange afstanden fietst, weet je dat je onherroepelijk op een Bundesweg komt. Soms zijn die wegen voorzien van een fietsstrook of zelfs een fietspad maar meestal deel je de asfaltstrook met Audi’s en BMW’s. Zo ook rond de Schliersee. Daar is deze verkeersader vaak zo smal dat een fietser de boel aardig kan ophouden. Een auto is verplicht om bij het inhalen anderhalve meter aan te houden. Het alternatief om op het trottoir te fietsen - het mág vaak wel - is niet aanlokkelijk want op de stoep is de wandelaar de baas. Als fietser zit je dus aardig in de verdrukking. Toevallig had de Duitse televisiezender SAT3 die week ee...

Afgelopen weekend mocht ik een paar dagen tegeltjes rapen en gemeenten toevoegen aan mijn lijst van de Long Term NL Challlenge. In Soest sloeg ik mijn basiskamp op. Mijn oude blauwe Wilier was mijn koersfiets en die had ik speciaal voor deze gelegenheid verse banden opgelegd. Vanuit de Soester Bosstraat fietste ik via Hilversum en Weesp naar Amsterdam en vanaf de hoofdstad weer terug naar Soest. Dat tweede gedeelte was onverwacht mooi. Ooit deed ik lerarenopleiding met als tweede vak Aardrijkskunde. Je kon een heus studiepunt verdienen als je de hele topografie van Nederland uit je hoofd kon knallen. Op enig moment wist ik dus vrijwel alle grote waterwegen van Nederland aan te wijzen op een blinde kaart. Ik weet zeker dat toen het riviertje de Angstel niet werd gevraagd. De Angstel: ik kende hem niet. Wikipedia vertelt er een heel verhaal over. Wat hier belangrijk is te vermelden, is dat hij ontzettend mooi is en dat er een prachtige weg (een dijk?) langs ligt waar het fantastisch fiet...

Een supervakantie was het niet in Thüringen. Corona drukte op het toerisme en mijn knieklachten drukten op mijn gemoed. Andere jaren verheugde ik mij op elke mogelijke beklimming in de buurt, dit jaar probeerde ik juiste elke uitdaging te vermijden. Al met al fietste ik in vier ritten zo’n 300 km bij elkaar. De camping in Roßdorf was de eerste uitvalsbasis. De Rhön is het heuvelachtige gebied eromheen. Wikipedia leert dat de Rhön tot het middelgebergte gerekend kan worden. Er waren inderdaad toppen van 700 tot 900 meter hoogte te befietsen. Ik bleef dus vooral in het dal. Mijn Garmin stuurde mij feilloos van dorp naar dorp. In Weimar. De tweede camping lag slechts drie km van Buchenwald. Dat voormalige concentratiekamp ligt op een heuvel en net boven het mooie stadje Weimar. Met Strava maakte ik een route die zou leiden over de zogenaamde Blutstraße. Omdat ik een foutje had gemaakt met de routeplanning kwam mijn tocht toch niet langs het kamp. Jammer? Ik twijfelde. Enerzijds vind ik he...

In mijn jacht naar nog onbefietste gemeenten was Texel het volgende doel. Over de Veluwe en via de lange Houtribdijk, de fraaie Zuiderdijk, het poldergebied boven Alkmaar en de kustweg boven Sint Maartenszee bereikte ik na ruim 220 km eindelijk Den Helder. Anderhalf uur later was ik bij de Stayokay in het Texelse Den Burg. Een mug hield mij die nacht nog lang wakker, maar mijn knie hield zich wonderwel goed. Van die knie had ik sinds mijn nieuwe schoenen last gekregen. Nieuwe schoenen en schoenplaatjes leveren mij altijd stress op. Bij Sint Maarten. Texel stond vanwege de mooie afstand van 200+ al enige tijd op mijn wensenlijst. Het befietsen van de Utrechtse gemeenten aan de westkant van de provincie was mijn andere doel voor dit weekend. Om van Texel naar deze gemeenten te komen had ik een route via Haarlem en Aalsmeer bedacht. Die route maakte ik al een paar weken geleden en daarom was ik vergeten dat er tussen Velsen en IJmuiden een grote waterweg te overwinnen is. Verbaasd en onvo...

Ik fietste afgelopen dagen door Oost-Groningen, Frank. Je ging met me mee. Zo kreeg ons plan van pakweg dertig jaar geleden toch nog vorm. Maar het ging anders dan dat we het ons toen voorstelden. Omdat je moe bent en pijn lijdt, moest ik het trapwerk alleen doen. Jij bleef thuis en ik dacht aan jou en aan ons. Zo ging je met mij mee door de Pekela's, om Winschoten heen en door Heiligerlee ("heel belangrijk voor onze geschiedenis”) naar de eindbestemming van die dag, Scheemda. Jij zou vast nog wél iets van waarde hebben gezien in het aftandse hotelletje waar ik overnachtte. Aardappels, rode kool en een kommetje jus; ik hoor het je onderkoeld zeggen: "krijg je niet vaak meer". Met lange tanden, maar wel met binnenpret, kreeg ik deze Groningse kost door de keel. ’s-Avonds hadden we kunnen scrabbelen. Op vrijdag trok ik verder Groningen in, bijna tot aan de punt in Eemshaven. Je zou hebben genoten van het zicht op Delfzijl, vanaf de brug over het Oude Eemskanaal, met op...

Het vakantiehuisje in Schinveld was strategisch scherp uitgekozen. I. kon zo de Brunssummerheide op lopen en ik had een prachtige uitvalsbasis om mijn resterende, nog niet bereden Limburgse gemeenten aan mijn lijst toe te voegen. Acht gemeenten lagen er nog open, allemaal ergens tussen Valkenburg en Sittard, in het smalste gedeelte van Nederland zeg maar. Met een lastig rondje aan de randen van Kerkrade, Heerlen en Geleen kleurde ik, meteen op de eerste vakantiedag, de provincie Limburg volledig oranje op de kaart van de Long Term NL Challenge. Schinveld is een dorp in een verstedelijkt gebied. Vroeger werd dit gedeelte van Zuid-Limburg de Oostelijke Mijnstreek genoemd, maar rond de eeuwwisseling werd die naam niet aantrekkelijk gevonden en ingewisseld voor Parkstad Limburg. Het gebied moet toeristen trekken, net als het populaire heuvelgebied in het diepste zuiden van de provincie. Voor de fietsende toerist zal dat niet meevallen want er liggen met de grote steden Heerlen en Kerkrade ...

De winter is voorbij en daarmee is het weer tijd om ook buiten de grenzen van de Achterhoek en Veluwe te fietsen. Afgelopen weekend zat ik in Horn, een klein dorp tegen de Maas aangeplakt, ter hoogte van Roermond. Deze plaats was strategisch gekozen om ook gemakkelijk bij mijn jarige moeder te komen. De zaterdag kende maartse buien en de zondag was droog maar winderig. Op het menu: enkele gemeenten in Midden-Limburg voor de Long Term NL Challenge. Het vakantiehuisje lag op een steenworp afstand van kasteel Horn. Het kasteel is een “must have seen” voor iemand met liefde voor geschiedenis. Fietsend door Midden-Limburg valt het meteen op dat er zoveel water is. De Maas is er allesbepalend en om de Maas liggen talloze plassen. In die Maasplassen liggen waterscooters en andere toeristische dingen. Naast deze frivole Maas kent de streek ook nog wat zakelijke kanalen met vrachtschepen en industriehavens. Enkele kleine rivieren stromen uit in de moederrivier. Al die waterwegen en pla...

Zaterdag 6 februari 2021 was een gure dag met een stevige oostenwind. In de avond zou Nederland worden geteisterd door een heuse sneeuwstorm. Voor het hele land was code rood afgekondigd. Negen jaar geleden was dat voor het laatst gebeurd. De media praatten er al dagen over. Sneeuw- en ijsdagen, ik haat ze. Mijn fietsactiviteiten moeten voor zeker een week de ijskast in. Aan de vooravond van deze aangekondigde rampdag kon ik dus nog één keer flink uithalen en wat tegeltjes ophalen. Die tegeltjes liggen natuurlijk steeds verder weg. Alleen in de buurt van Hengelo (O) en Enschede kan ik met een ritje van net iets meer dan 100 km nog aan wat lege vakjes komen. Lange tijd met de wind op de rug naar huis fietsen is best een aardig vooruitzicht. Wel eerst nog even 50 km buffelen met de wind vol op de snuit. De kortste weg naar het Oosten gaat via Lochem en het Twentekanaal. Bij Goor pik ik dat kanaal pas écht op en met slechts een paar kleine hobbeltjes verlaat ik hem dan bij Delden. De kana...