Sjeng66

Gisteren de Fizik Antares ontvangen en op de Supersix geschroefd. Natuurlijk wel eerst gewogen op de keukenweegschaal: 194 gram. Dat is enkele grammen meer dan de 175 gram die de site en verpakking van Fizik belooft. Wel veel minder dan de Arione die nu op de Wilier komt. Die weegt maar liefst 256 gram. Nu nog een keer de bandjes vervangen en de 7,99 kilogram komt in zicht! De klapper zal misschien aan het eind van het jaar volgen. De Scirocco's wil ik dan overbrengen naar de Wilier en voor de Supersix heb ik dan Zonda's (of de vergelijkbare Fulcrum 3) in gedachte. Die zijn meteen twee-en-heel-halve ons lichter. Vanmiddag een tochtje over Twello gedaan. Ik had het voornemen om rustig aan te doen na de dollemansrit van donderdagavond. Even het nieuwe zadel testen en weer eens genieten van de omgeving aan de Westkant van de IJssel. En ja hoor, weer was ik de richting kwijt bij Twello. Ik kwam terecht in Teuge en niet in het geplande Klarenbeek. Toch heel lekker gefietst en me...

Het schier onmogelijke is geschied: 33 km/u gemiddeld. Alles zat mee: windstil, ongeveer een graad of 20 en een km of zes (tussen Almen en Harfsen) kop over kop met een fietser die én een mooie tred had én een mooi groen-geel-zwart tenue met veel reclame én ook nog een Pinarello. Tja, toen moest ik nog 40 km solo, maar de toon was gezet. Afmaken dus! En mijn Supersix bleek daarbij de geschikte vriend die mij dit record bezorgde. Zou het dan echt waar zijn: hoe lichter (duurder?) en moderner de fiets, hoe sneller ik fiets? Of zijn het de bijzondere omstandigheden? Of is het de ontwikkelde kracht na ruim 70.000 km fietsen in combinatie met ervaring? Verder nieuws: de Fizik Antares is besteld en volgens de TNT Trackdienst al onderweg van Bergen op Zoom naar Warnsveld. Ben benieuwd of het het gewenste model is, want nergens is dit zadel zó goedkoop. Ik word dan achterdochtig. Dan heb ik vanmiddag nog een aardig boek gekocht: Fietsstang, blad over fietsen . Het is een boek dat koerst op...

Een zondagmorgen met een voorjaarszonnetje, net terug van een tochtje Holterberg. Optimaal genieten van de Supersix. (Fotograaf is J.)

Het mooie voorjaar gaat onverminderd door in Nederland. Vrijdag én zondag volop zon en vrijwel windstil. Met 240 km deze week ruim genoeg kilometers gemaakt. Vorige week schreef ik over probleempjes aan de fietsen. Voor de tik in de Supersix deed ik een beroep op de service van De Pedaleur. Ik werd er als altijd goed geholpen. Heel diep in het trapstel, na het weghalen van wat ringetjes en boutjes, bleek een onderdeel helemaal droog te staan. Door het nodige toegevoegde vet is de tik verdwenen. Vanmorgen fietste ik dus geweldig lekker op de Supersix: hij snorde optimaal. Ook de kraak in de Wilier leek opgelost. Met vaseline had ik de zadelpen flink ingesmeerd en het zadel goed schoon gemaakt en daarna van vet voorzien. Toch kwam de kraak na een aantal km's weer opzetten. Na 20.000 km fietsgenot lijkt het prachtige San Marco Zoncolan-zadel het te begeven. Het plan nu is om het Fizik Arione-zadel over te zetten van de Supersix naar de Lavaredo en voor de Supersix een nieuw topz...

Het was een enerverend fietsweekend. Sportieve uitdagingen werden moeiteloos afgewisseld met kleine fietsprobleempjes en lichte lichamelijke ongemakken. Dit alles werd omgeven door drie dagen zon en temperaturen oplopend tot wel 17 of 18 graden. Vrijdag om 8 uur ging de telefoon. "Dat kan er maar eentje zijn" dacht ik: J.P. die weer gaat fietsen. Om 8.45 fietste ik als vanouds zij aan zij met J. richting Hengelo en Varssel. De tijd was tekort om alle nieuwe aankopen, fietsprobleempjes en -plannen te bespreken. Bij Mossel sloeg J. linksaf en fietste ik nog 70 km solo verder. Op zaterdag bracht I. mij naar Twello voor een tocht van 125 km. De tocht bleef aan de Westkant van de IJssel en voerde naar Wilp en via de Posbank naar Doorwerth en via Otterlo en Hoenderloo terug naar Twello. Na een flesje koude cola kon ik snel weer terug naar Warnsveld. Mooie tocht, maar met een vervelend stuk bij Arnhem. Daar kruist deze tocht de grotere toertocht Veenendaal-Veenendaal. Ik las dat...

Een belangrijke dag in mijn strijd tegen lichte rug- en nekklachten. Op advies van De Pedaleur heb ik de zadels van beide fietsen lager gezet. De Cannondale werd geleverd (volgens de meting) met een zadelhoogte van 70 cm (hart trapas tot bovenkant zadel). Het zadel van de Wilier had ik daarop aangepast en met maar liefst 1,5 cm opgeschroefd naar bijna 70 cm. Die stap wordt te groot gevonden door De Pedaleur. Beide moeten terug naar 68,5 cm en dan met een paar mm per maand uiteindelijk naar 69,5 tot 70 cm. Vooral stapjesgewijs. Ter ondersteuning van mijn geheugen: De zadelhoogte van de Cannondale is verzet van 70 naar 68,7 cm. De zadelhoogte van de Wilier is teruggezet van 69,5 cm naar 68,5 cm. Half mei zal ik beide zadels op 69 cm plaatsen en het effect op mijn rug en nek afwachten.

De Ronde werd vandaag na een spannende finale gewonnen door Nick Nuyens. Afgelopen weekend besloot ik om tijdens de meivakantie de 115 km-tocht voor toeristen te gaan fietsen. Niet in groepsverband, maar in mijn eentje. Ik hoef alleen de bordjes maar te volgen. We zitten in een vakantiepark bij Geraardsbergen, aan de route als het ware. Ik zie wel op tegen die vervelende puisten. Denk altijd dat het niet mijn stiel is. Liever heb ik lange beklimmingen waar ik gaandeweg in een mooi ritme kom. Ik bladerde van het weekend het onvolprezen Vlaamse Toppenboek met extra aandacht door en vrees nu al De Muur en de Berendries. Ik weet dat ik ze kan hebben, want ik ben er al vaker geweest en heb toen onder andere de Paterberg en de Kwaremont genomen. Veiligheidshalve heb ik de statistieken ook maar eens vergeleken met mijn referentieklimmen Keutenberg en de Motieweg. Terug naar het Achterhoekse land. Ik meen iets minder last van rug en nek te hebben. Toch denk ik aan de aanschaf van een nie...