Sjeng66

Het fietsjaar 2023 kende geen bijzondere hoogtepunten. Het aantal kilometers (11.440) bleef wat achter bij de voorgaande jaren. Dat kwam vooral door het veelvuldige gebruik van mijn BMC URS grindfiets. Daarmee gaat het allemaal wat minder hard en maakte ik wel de nodige uren maar minder kilometers. Het fietsen op de BMC levert mij wel heel veel plezier op; snelheid is minder belangrijk dan mooie routes. Omdat er dit jaar geen gemeenten meer te befietsen waren, kon ik me helemaal richten op de tegeltjes en op nieuwe kilometers. Bijna 3.000 nieuwe kilometers vond ik dit jaar vooral in Duitsland (ik was er in het Noorden, Midden en Zuiden) en Oostenrijk. Met het beklimmen van de Brennerpas reed ik ook nog een paar honderd meter over Italiaanse wegdek. De Brennerpas was met 1.375 meter in letterlijke zin het hoogtepunt dit jaar. In figuurlijke zin vond ik de rit naar mijn moeder, langs de Rijn en via Duisburg en Homberg het hoogtepunt. Het was met 194 km ook de langste rit van het jaar. He...

Een rondje fietsen wordt altijd afgesloten met een druk op het knopje van mijn Garmin Edge 530. Vervolgens tekent de Garmintechniek de rit op een kaart en levert er nog allerlei gegevens bij zoals afstand, snelheid en temperatuur. Al die gegevens gaan vervolgens naar subsites als Strava, Wandrer en VeloViewer. Een rit wordt op Strava standaard ochtendrit, middagrit of avondrit genoemd. Je mag zelf de naam veranderen. Op de tijdlijn van Strava zie je de leukste, creatiefste, sufste en aanstellerigste namen voorbij komen, vaak voorzien van emoticons en tikfouten. Schermafdruk van Strava. Positie halverwege mijn rondje Hexel op donderdag 23 november 2023. Halverwege de rit Enkele jaren geleden besloot ik een rondje voortaan te noemen naar de stad, dorp, gehucht of het markante landschapselement te noemen dat ik precies halverwege de rit aantikte: de halfwegmethode, naar voorbeeld van de Hollandse plaats Halfweg. Bij een rit van 100 km kijk ik dus op de kaart in welke plaats ik bij 50 km w...

Ten westen van Culemborg ligt een duidelijke grens van de provincie Gelderland. Die grens wordt gevormd door de Diefdijk, een dijk van zo’n 12 kilometer lang tussen Leerdam en Everdingen. Enkele weken geleden fietste ik drie dagen in de buurt van deze dijk, op weg naar mijn B&B-huisje bij Culemborg. De dijk maakte indruk op mij. Hij is prachtig om op te fietsen en heeft bovendien een rijke geschiedenis. Een gemakkelijk stukje op de puzzel van het Regionaal Archief Rivierenland Onderdeel van de Hollandse Waterlinie Dat de Diefdijk onderdeel was van de Hollandse Waterlinie en de opvolgende Nieuwe Hollandse Waterlinie is onmiskenbaar. Talloze informatiebordjes en schansen (batterijen) wijzen daarop. Op de zeer informatieve website van het  Kenniscentrum Waterlinies  neemt de Diefdijk terecht een prominente plaats in. De dijk is al veel ouder en werd aan het eind van de 13e eeuw aangelegd om het water uit het hoger gelegen oosten tegen te houden. Op oude kaarten is deze belang...

De Long Term NL Challenge en het tegeltjesfietsen met Veloviewer bracht mij de laatste jaren op de vreemdste plaatsen in heel Nederland en in het buitenland, vooral Duitsland. Een bijkomend effect van mijn ritten door deze landen was dat ik op veel plaatsen de Rijn moest oversteken. Al schuw ik een veerpont niet, de brug had daarbij vaak mijn voorkeur. De oude en nieuwe brug over de Rijn bij Wesel. Bron: Wikipedia CC BY-SA 4.0 De brug bij Wesel Afgelopen week stak ik de Rijn over bij het Duitse stadje Wesel. Op Wikipedia lees ik dat die huidige brug er nog geen vijftien jaar ligt. Bovenstaande foto waarop zowel de oude en nieuwe brug staan afgebeeld, vind ik prachtig. De nieuwe brug is fraai met rode tuikabels aan die ene sierlijke pyloon. Hij vormt een fraai contrast met die smalle, lompe brug die van 1950 tot 2009 dienst deed en nu is afgebroken. Stroomopwaarts gezien komt de brug bij Wesel na die van Rees. De brug bij Emmerich is zo gezien de eerste brug over de Rijn in Duitsland....

De zomervakantie van 2023 speelde zich af in Tirol en Beieren. Een volle week stond de tent opgesteld in het dorpje Weer bij Innsbruck en daarna zaten I. en ik een week op de stadscamping van Bamberg. Genoeg bergen en heuvels in de omgeving, toch vermeed ik steile beklimmingen. Ik voegde daarom geen BIG'en aan mijn lijstje toe. Fietsen in het Inndal Het kleine dorpje Weer ligt aan de Tiroler Strasse, zo’n 15 kilometer ten oosten van Innsbruck. De Tiroler Strasse is de oude rijksweg (B171) die door het Inndal loopt en is redelijk druk. Het is zeker niet de enige verkeersader in dit dal. Zeer bepalend is natuurlijk de Inn zelf (hoe vaak heb ik die niet moeten oversteken?). Parallel aan deze rivier jakkert het verkeer over de Inntal Autobahn en is er een treinverbinding van en naar de grote stad Innsbruck. Voor de fietstoeristen is er de zeer fraaie Innradweg van liefst 520 kilometer lang en voor de lokale bewoners zijn er de lokale wegen, vaak al iets hoger tegen de bergwand gelegen...

Ik fietste van Warnsveld naar mijn moeder en koos er dit keer voor om dat via Duisburg te doen. Veel micro-obsessies (dank je wel voor dit treffende begrip, Martin Robouts van de Slimste Mens ) kwamen in deze rit samen. Bruggen over de Rijn De Rijn oversteken is vaak wel bijzonder. Omdat de rivier voor Europese begrippen breed is, is zo’n brug nogal een gevaarte. Extreem duur in aanleg en onderhoud. En omdat er daardoor niet heel veel Rijnbruggen zijn, is zo’n brug meestal ook onderdeel van een verkeersknooppunt. Stroomopwaarts gezien, ligt in Emmerik de eerste Duitse brug (gedaan) en daarna in Rees (gedaan). Daarna volgt Wesel (nog niet gedaan) en dan komen er enkele bij Duisburg. De Friedrich-Ebert-Brücke verbindt Duisburg-Ruhrort met Duisburg-Homberg. De brug zelf is niet bijzonder en typisch een hangbrug uit de jaren 1950. Wel indrukwekkend is de lelijke stedelijk-industriële omgeving; je begeeft je in het hart van het Ruhrgebied. Homberg Homberg is een toponiem dat veelvuldig in ...

Een nare struikelpartij van I. leidde tot een ziekenhuisopname in Greifswald. Greifswald is een stadje in het noordoosten van Duitsland. Ik besloot op zondag naar Greifswald af te reizen en legde de blauwe Wilier achterin de auto. Eenmaal in Universitäts- und Hansestadt Greifswald aangekomen, vond ik een hotel op een treurig industrieterrein en vanaf daar kon ik twee keer het achterland van Greifswald verkennen. Greifswald is trots op zijn Hanzeverleden. Dat geldt voor de hele regio. De hele stad is bestikkerd met stikkers van FC Hansa Rostock Het Duitse wegensysteem De ritten moest ik met beperkte middelen voorbereiden. Inmiddels ben ik een geoefend Duitsland-fietser en ken ik de verschillen tussen de Bundes-, Landes- en Kreis-wegen wel en die kennis kon ik nu goed gebruiken. Voorkeur genieten de K-wegen. Soms heb je geluk dat die K-wegen lang doorlopen, maar net zo goed komen ze al na een paar kilometer onvermijdelijk op een drukke B-weg uit. Het nadeel van de L-wegen is dat ze vaak ...

Jan verhuisde de afgelopen week van het grote Mannheim naar het dorp Eppelheim bij Heidelberg. Afgelopen weekend stond dus in het teken van klussen en sjouwen. Tussen de bedrijven door kon ik een rondje fietsen op de blauwe Wilier. Het was koud en guur, maar wel droog die zondag in Baden-Württemberg. Blijkbaar had ik mijn rondje niet goed ingetekend, want anders dan de bedoeling was, liep het eerste gedeelte van mijn route over die typisch Duitse, vervelende fietspaden. Struikelend van dorpje naar dorpje kreeg ik geen tempo in mijn ritje. Het tweede gedeelte ging beter en na het oversteken van de Neckar bij Neckargemünd kon ik genieten van een prachtige rit langs de rivier met uitzicht op het historisch centrum van Heidelberg. De brede weg aan de rechteroever van de Neckar staat helemaal ter beschikking van de wielrenfietser. De zon ging op dat moment zelfs een beetje te schijnen. Bij Neckargemünd stroomt de Elsenz in de Neckar. Foto van Rolf Kickuth op Wikipedia (CC BY-SA 3.0 de) De ...