Oude liefdes

Ook mijn oude fietsen verdienen een plaatsje op deze site. Ze hebben me meer dan 100.000 km trouw bijgestaan.

Bianchi ProRace (2003-2005)

Afbeelding uit de Nederlandse catalogus Bianchi 2003.

De Bianchi ProRace kocht ik in april 2003. Die aankoop betekende de start van mijn leven als wielertoerist. Dat ik die hobby zo intensief zou beleven, had ik in 2003 nog niet bedacht.

De ProRace was het instapmodel van Bianchi. Bianchi plukte nog de vruchten van de kortstondige en succesvolle vrijage met Jan Ullrich. De fiets was afgemonteerd met Campagnolo Mirage triple en had nogal zware wielen. De lak was geel ("niet kanariepietengeel" volgens de verkoper "maar een bijzonder Italiaans geel") en zeker niet hard. Toch een knappe verschijning, die fiets. Ruim 12.000 km deed hij dienst.

Ridley Triton (2005-2010)

Mijn betrouwbare vakantiefiets! Hier in de Dordogne, 2010.

Mijn Ridley Triton moest in februari 2005 acuut worden aangeschaft omdat het opknappen van de Bianchi in de papieren dreigde te lopen. Het was een van de weinige frames met maatje 52 dat op dat moment voorradig was. "Een Ridley, nooit van gehoord", merkte ik toen op. Stiekem had ik gehoopt op een Colnago...

Gelukkig kon ik wel allerlei mooie onderdelen op de fiets laten zetten: Campagnolo Veloce compact, Mavic CXP22-wielen, Ritchey-stuur en -zadelpen en een Selle Italia Turbomatic-zadel. Eenmaal compleet afgemonteerd was ik best wel trots op mijn nieuwe fiets.

De Ridley heeft me 38.000 km vrijwel nooit in de steek gelaten. Het was een erg betrouwbare partner tijdens de buitenlandse vakanties. De Mont Ventoux, de Alpe d'Huez en de Stelvio: de Ridley heeft ze allemaal beklommen. In de herfst van 2010 heb ik de Ridley Triton verkocht aan vrienden. Af en toe zie ik 'm nog wel eens.

Fiets voor zomer én winter. Zuid-Limburg, maart 2005. 

Cannondale Supersix (2010-2019)

Wat was ik trots op mijn Cannondale Supersix! Mijn eerste racer van carbon en dus fors aan de prijs. Ik kocht hem in 2010 en heb er ruim 50.000 km op gefietst. De Supersix had één groot nadeel: het BB30 trapassysteem. Hoe vaak ik wel niet de lagers moest laten vervangen. Na elke 5.000 km liepen de lagers stroef, soms gepaard aan een vervelende kraak.

Toch, als de lagers waren vervangen en derailleur en cassette nog zo goed als nieuw, dan liep de fiets als geen ander. Op zijn hoogtepunt was hij fraai afgemonteerd met wielen van Marchisio en een fijne zadel van Fizik. Ik kreeg hem daarmee dik onder de 8 kilo.

Bergen van grote naam heeft hij niet bedwongen. Wel was hij in de bergen en heuvels van Denemarken, Wales, Engeland, Schotland, Duitsland, Italië, Frankrijk, België, Luxemburg en Zwitserland.

In maart 2019 reed ik de fiets in de soep. Een gebroken spaak in de derailleur? Ik weet het niet precies, het resultaat was in ieder geval dat er heel veel vervelende krassen op het frame zaten en veel onderdelen kapot. Via Marktplaats kon ik iemand nog blij maken met de restanten.

In 2015 bij het vakantiehuisje op Funen (Denemarken).
Fiets en baasje in topvorm