Sjeng66

In mijn oude huis aan de Groesbeekseweg had ik een huisgenoot Frank. Frank - lange haren en een brilletje - kwam uit Luttenberg en sprak geen Brabants of Limburgs. Af en toe fietste hij van zijn ouderlijk huis in Luttenberg naar Nijmegen. Of omgekeerd. Vaak doe ik het rondje Salland. Dat heeft bij mij dan altijd als meest noordelijke punt Nijverdal want dan gaat de reis weer terug. Meestal kom ik zo aan 100 km. Tot vandaag. Vandaag maakte ik een extra lusje via Luttenberg en beklom ik de gevreesde Hellendoornse Berg . Op de kaart had ik al vaak Luttenberg in het vizier. Het ligt maar een eindje van de Holterberg. Het is licht heuvelachtig en bebost en je kunt er prachtig fietsen. Het dorp heeft wel een verrassende entree. Ik verwachtte een erg pittoreske vlek maar het eerste dat je ziet is een grote, witte loods. Frank heb ik niet gezien. Heel correct: de witte loods neemt een centrale plaats in in Luttenberg. Bron: Plaatselijke Belang Luttenberg.

Ooit reed ik meer dan 6.000 km zonder lekke band. Het weekend van de Omloop van de Voerstreek telde maar liefst drie lekke banden op 130 km. En ook het weer had beter gekund; zaterdagochtend was het grijs en 3 graden. Op Paasmaandag trapte ik, vóór vertrek naar huis, nog een uurtje in de druilregen en over smerige betonwegen. Ook nog positief nieuws? Jazeker, de Voerstreek is een erg fijn fietsgebied: mooie uitzichten, niet druk en aardige klimmetjes. Op zaterdagochtend meldde ik me in Vlijtingen voor de start van de Omloop van de Voerstreek. Er waren meer deelnemers dan ik had verwacht. Ik twijfelde 's ochtends nog over de 120 of de 80 km versie. Het was erg koud en grijs dus koos ik voor een tussenvariant: de tocht van 80 km door De Voerstreek en via een omweg weer naar huis voor een dikke 100 op de teller. De tocht liep voorspoedig en in het eerste deel sloot ik me aan bij een snelle groep. Bij splitsing van de afstanden moest ik het alleen doen en toen bleek het deelneme...