Erwin Nijboer Charity Classic
De Erwin Nijboer Charity Classic viel behoorlijk in het water. Letterlijk en figuurlijk.
Het weekend had alleen maar regen en wind in petto. Ook werd onweer voorspeld, maar die waarschuwing werd voor Gelderland en Overijssel op zondagochtend ingetrokken. Er was dus geen excuus meer om de geplande tocht niet aan te pakken. Met I. had ik geregeld dat ik zij mij in Rietmolen zou afzetten. Om 9.30 uur vertrok ik met het idee om de 100-km variant te doen. Met de 40 km voor de terugreis zou er dan een nog een aardige tocht overblijven.
Na een uur trappen met wind op de rug had ik al de eerste buien te pakken. Ergens bij Zenderen kwam het met bakken naar beneden. Dat zal de reden zijn dat ik af en toe een bordje miste. Na 60 km kwam ik in Oldenzaal bij de eerste stop. Daarna werd het van kwaad tot erger met het ontbreken van de bordjes. Op de site van de ENCC las ik dat ik niet de enige was die hier last van had. Na wéér een zoektocht naar een ontbrekend bordje ben ik zelf maar de terugtocht gaan plannen. Die ging via Hengelo en Delden weer naar Neede-Rietmolen. Dat ging een stuk beter! In Rietmolen meldde ik me af en vertelde ik mijn bordjeservaringen - ik hield me erg in. Ik had mezelf opgelegd vandaag te genieten en opfokken hoort daar niet bij. Bovendien moest ik nog naar Warnsveld met de wind tegen de neus. Voor die km's had ik nog alle overgebleven energie nodig.
Optimaal heb ik niet kunnen genieten van de mooie omgeving in Twente. Natuurlijk was het slechte weer daar debet aan, maar ook het gehannes met de bordjes. Ik heb heel wat beter georganiseerde toertochten gereden. Dat er op het eind een mooie 170 km op de teller stond en een ontzettend vieze en dus lekker op te poetsen Supersix onder de carport maakte veel goed.
Het weekend had alleen maar regen en wind in petto. Ook werd onweer voorspeld, maar die waarschuwing werd voor Gelderland en Overijssel op zondagochtend ingetrokken. Er was dus geen excuus meer om de geplande tocht niet aan te pakken. Met I. had ik geregeld dat ik zij mij in Rietmolen zou afzetten. Om 9.30 uur vertrok ik met het idee om de 100-km variant te doen. Met de 40 km voor de terugreis zou er dan een nog een aardige tocht overblijven.
 |
| bron: http://www.weerfotos.nl/displayimage.php?pos=-55730 |
Na een uur trappen met wind op de rug had ik al de eerste buien te pakken. Ergens bij Zenderen kwam het met bakken naar beneden. Dat zal de reden zijn dat ik af en toe een bordje miste. Na 60 km kwam ik in Oldenzaal bij de eerste stop. Daarna werd het van kwaad tot erger met het ontbreken van de bordjes. Op de site van de ENCC las ik dat ik niet de enige was die hier last van had. Na wéér een zoektocht naar een ontbrekend bordje ben ik zelf maar de terugtocht gaan plannen. Die ging via Hengelo en Delden weer naar Neede-Rietmolen. Dat ging een stuk beter! In Rietmolen meldde ik me af en vertelde ik mijn bordjeservaringen - ik hield me erg in. Ik had mezelf opgelegd vandaag te genieten en opfokken hoort daar niet bij. Bovendien moest ik nog naar Warnsveld met de wind tegen de neus. Voor die km's had ik nog alle overgebleven energie nodig.
Optimaal heb ik niet kunnen genieten van de mooie omgeving in Twente. Natuurlijk was het slechte weer daar debet aan, maar ook het gehannes met de bordjes. Ik heb heel wat beter georganiseerde toertochten gereden. Dat er op het eind een mooie 170 km op de teller stond en een ontzettend vieze en dus lekker op te poetsen Supersix onder de carport maakte veel goed.
