Posts

Posts uit 2022 tonen

Het fietsjaar 2022

Afbeelding
In het fietsjaar 2022 maakte ik de Long Term NL Challenge af. In december deed ik nog een ritje op Vlieland en dat leverde mij de laatste van de 344 gemeenten op. Het grote werk voor deze uitdaging vond plaats in de lente toen ik Noord-Holland bezocht, in de late zomer toen ik in vier ritten alle gemeenten van Zuid-Holland opraapte en tijdens de herfstvakantie toen nog een restje Zeeuwse gemeenten kon worden afgetikt. Het project zit erop en ja, dat voelt opgelucht en ook wel leeg. Want weg zijn de doelgerichte uitstapjes met een verblijf in een hotelletje of jeugdherberg op de meest verrassende plaatsen van Nederland. Ook StatsHunters geeft inzicht in welke gemeenten is gefietst. De donkerblauw gemarkeerde gemeenten heb ik in 2022 bezocht; ze zijn niet allemaal nieuw. Schermafdruk StatsHunters 31-12-2022 Dit jaar kocht ik een grindfiets en en zocht daarmee de grindwegen en bospaden in de omgeving op. Na een onwennige start blijk ik deze nieuwe manier van fietsen erg leuk te vinden. Ik...

Vlieland, de laatste gemeente

Afbeelding
Met een korte rit tijdens een weekendje Vlieland sloot ik de Long Term NL Challenge af. De gemeente Vlieland was nummer 344 en 344 gemeenten telt Nederland anno 2022. Precies vier jaar geleden kwam ik op het spoor van de Long Term NL Challenge , een uitdaging om alle gemeenten in Nederland met de fiets aan te tikken. Toen ik mijn eerste upload deed met alle ritjes uit Strava vanaf 2010, kwam ik uit op een score van 97 gemeenten. Vooral Gelderland, Overijssel en Zuid- en Noord-Limburg kenden veel ingekleurde gemeenten. 10 december 2022: de Long Term NL Challenge zit erop. Vanaf 2019 ging ik serieus gepland gemeentefietsen. Eerst de noordelijke provincies - Drenthe is op vrijwel één dag te doen - en een jaar later waren Limburg en delen van Noord-Brabant aan de beurt. In 2021 volgden vooral de provincies Utrecht, Flevoland en Noord-Holland. Toen dit jaar Zuid-Holland en Zeeland ingekleurd waren en alle restjes in de overige provincies waren weggewerkt, moesten alleen Ameland en Vlieland ...

Zeeland

Afbeelding
Op woensdag 25 oktober, rond het middaguur, vond ik in Hengstdijk mijn laatste gemeente in Zeeland. Nu ook alle Zeeuwse gemeenten op de kaart van Wielervrienden zijn afgevinkt, moeten alleen de eilanden Ameland en Vlieland nog bezocht worden. Zeeuwse gemeenten Zeeland bleek een lastig te nemen horde te zijn bij het gemeentefietsen. Natuurlijk is het voor de inwoners achter de IJssel een behoorlijk eind ver weg. Maar nog lastiger is het om gunstig van het ene gedeelte van Zeeland naar het andere gedeelte te fietsen. Steeds moet je wel een waterweg oversteken. Van Walcheren naar Zeeuws-Vlaanderen bijvoorbeeld kom je met de fiets alleen via het vasteland bij de regio Antwerpen óf via de Westerschelde Ferry. Deze veerdienst wordt speciaal onderhouden voor voetgangers en fietsers. Ik koos voor het veer. Met in- en uitchecken meegerekend was ik in een halfuur van Vlissingen naar Breskens. Anderzijds is er de afgelopen decennia flink gewerkt aan gemeentelijke herindelingen en telt de provinci...

Waterweekend

Afbeelding
Wekenlang was het droog en warm in Nederland, maar in het weekend waarin ik mijn laatste vijftien Zuid-Hollandse gemeenten befietste moest het plenzen en waaien. En omdat dit gedeelte rond Gouda en Rotterdam toch al rijk bezaaid is met rivieren, kanalen en havens, werd het een echt waterrijk weekend. Ik paste mijn fietstochten erop aan. Hollandsche IJssel Mijn uitvalsbasis was een huisje aan de Reeuwijkse plassen. Heel gunstig ten opzichte van de uitgekozen gemeenten lag dat niet. Aanvankelijk had ik bedacht om er vanuit Warnsveld naar toe te fietsen, bepakt met enkele tassen en beperkte bagage. Geen sprake van: ik koos voor een droge oplossing door met de auto te gaan. Eenmaal in Gouda pakte ik de Wilier uit de auto en volgde de Hollandsche IJssel naar het zuiden. Die route bracht mij naar de Van Brienenoordbrug, één van de hoogtepunten dit weekend. Wat een verkeersknooppunt is me dat. Via de Drechtsteden - op de brug over de Oude Maas keek ik neer op ik de Grote Kerk van Dordrecht - ...

Hellevoetsluis

Afbeelding
Bij mijn jacht op nieuwe gemeenten kwam ik dit weekend in Hellevoetsluis uit. De naam Hellevoetsluis heeft mij altijd gefascineerd. Ik associeerde hem met een hellebaard en daarom moest het stadje wel een heroïsch verleden hebben met stadsmuren of andere verdedigingswerken. Daarbij ligt het dicht bij Brielle en daarvan weet iedereen wel de geschiedenis, tenminste van die ene gebeurtenis tijdens de Nederlandse Opstand. Een week later en ik was in een groot spektakel beland. De naam Hellevoetsluis In het centrum van Hellevoetsluis kwam ik niet en ik raakte alleen de buitenwijken aan. Inmiddels wist ik al dat de naam Hellevoetsluis niets met een hellebaard heeft te maken. De naam komt van de oorspronkelijke, Romeinse benaming van de Maas in combinatie met de sluis die er in de middeleeuwen werd aangebracht. Toch vind ik Hellevoetsluis nog steeds een van de mooiste plaatsnamen van Nederland. Voorne aan Zee Hellevoetsluis ligt op het Zuid-Hollandse eiland Voorne. Behalve een stad is het ook...

Vakantie in Odenwald

Afbeelding
Bij een fietsvakantie denken niet veel mensen aan het Naturpark Neckartal-Odenwald, vermoed ik. Dit natuurpark in Duitsland was gekozen om af en toe een bezoek te brengen aan Jan die in het nabij gelegen Mannheim woont. Het Odenwald ligt een twintigtal kilometers ten oosten van deze drukke stad aan de Rijn en nog dichter bij Heidelberg. Het gebied wordt doorsneden door rivier de Neckar. Onze camping lag in Eberbach, een best wel mooi stadje, niet te toeristisch en niet te druk, zeg maar gewoon: lekker suf. De brug over de Neckar bij Eberbach. De camping ligt op een minuutje fietsen afstand. Onbereikbare Katzenbuckel De dorpjes en ministadjes in het natuurpark liggen tot op zo’n 400 tot 500 meter hoogte. De Katzenbuckel is de top met 626 meter en de klim ernaartoe is een BIG. Ik deed een poging die top aan te tikken maar dat liep uit op een teleurstelling. De laatste paar honderd meter is een steil pad bezaaid met erg grove gravel en kassei-achtige stenen. Met mijn dunne Pirreli’s was ...

Noord-Holland compleet

Afbeelding
Gisteren deed ik een rondje Noord-Holland. Een zelf ontworpen rondje dat begon net ná Enkhuizen en over Hoorn, Alkmaar, Heiloo, Zaandam, Purmerend en Volendam weer via de dijk terug naar Enkhuizen ging. Het was een zorgvuldig samengestelde route met als doel de elf resterende gemeenten te befietsen. Ik heb nu alle Noord-Hollandse gemeenten aangetikt met mijn gps-gestuurde fiets. Beemster Het gemeentenfietsen is een initiatief van Frank van Moorsel die daarvoor de Long Term NL Challenge bedacht. Van Moorsel stopt over enkele maanden met zijn website. De opvolger Wielervrienden is al een paar maanden actief. De Long Term Challenge hanteert de lijst van 2021 met 352 gemeenten. Wielervrienden is actueler en telt de 344 (continentale) gemeenten die Nederland vanaf dit jaar nog rijk is. Bij het componeren van mijn Noord-Hollands rondje controleerde ik mijn rondje op Wielervrienden. Ja hoor, alle gemeenten zouden worden bezocht. Maar bij controle in NL Challenge bleef het vakje “ Beemster” ...

Heel veel Zuid-Holland

Afbeelding
In het hemelvaartsweekend befietste ik 25 nieuwe gemeenten in vooral Zuid-Holland en enkele in Noord-Holland. Ik vertrok vanuit Warnsveld en trok een strakke lijn van 165 km naar Noordwijk. De sterke wind had ik steeds op de kop. De dag erna deed ik een ronde langs de kust en kwam onder andere door Den Haag en Delft. De derde dag ging ik via Leiden en het Groene Hart terug naar huis, nu met 180 km de wind schuin van achteren. Ik verbleef in de StayOkay in Noordwijk en de blauwe Wilier was mijn voertuig. Bij de StayOkay Veel inwoners op klein oppervlak Mijn gemeentefietsen lijkt op een einde te lopen. Ik hoef er nog maar zo’n 50 en die liggen ook nog wel redelijk geconcentreerd bij elkaar. Toch geldt hier het spreekwoord “de laatste loodjes wegen het zwaarst”. Rond Rotterdam liggen een hoop gemeenten die veel inwoners op een klein oppervlakte tellen. Neem Barendrecht: bijna 2500 inwoners op een vierkante km. Of Spijkenisse: bijna 2400 op zo’n stukje. Vergelijk dat eens met het landelijk...

Nieuw: BMC URS One

Afbeelding
Wel gedacht dat mijn nieuwste fiets een gravelfiets zou worden, maar niet dat hij van het merk BMC zou zijn. Bladerend door alle tijdschriften en surfend over het net, droomde ik van fietsen van het merk Specialized, Bianchi of Cannondale. Eenmaal bij de Pedaleur in Doetinchem was ik meteen gegrepen door deze felgekleurde fietsmachine uit Zwitserland. BMC is voor mij toch altijd verbonden aan die foute Phonak-ploeg met als boegbeeld de legendarische valsspeler Floyd Landis. Dat was twintig jaar geleden en achteraf bleek driekwart van het peloton het publiek te bedriegen. Die Zwitsers maken gewoon verdomd mooie fietsen. Schermafdruk van Strava, foto zondagmorgen 8 mei 2022 aan de Rommelderdijk. Veel is vreemd en nieuw voor mij aan deze BMC URS. Schijfremmen en steekassen in plaats van velgremmen en snelspanners. Plompe dikke en geen dunne, elegante bandjes. Geen Italiaans Campagnolo maar Amerikaans SRAM met slechts één voorblad. Een demping op de achtervork - de fabrikant noemt het MTT ...

De zuidpunt van Gelre

Afbeelding
Nog steeds heb ik het plan om alle fietstegels binnen de grenzen van het oude hertogdom Gelre aan te tikken. Dit oude hertogdom omvat grofweg de huidige provincie Gelderland, flinke delen van Noord- en Midden-Limburg en enkele enclaves in Duitsland ter hoogte van Roermond en Venlo. Afgelopen weekend markeerde ik de meest zuidelijke grens, van Maria Hoop tot Erkelenz. Zoek maar op in de atlas waar deze plaatsen precies liggen. Het hertogdom Gelre en graafschap Zutphen rond 1350 Bron: Wikipedia , foto door Sir Iain (CC BY-SA 3.0). Landsgrenzen staan, als je het door de eeuwen heen bekijkt, nooit helemaal vast. Zo veranderden ook de Gelderse grenzen nogal eens. Mijn houvast en tevens uitgangspunt is het boekje De grenzen van Gelre . Natuurlijk schetst het boek Gelre op het hoogtepunt toen het hertogdom op zijn grootst was. Ik blogde er al eerder over. Maar ook met hulp van dit handboekje blijft het lastig om precies de markeringslijn te bepalen. Soms dient een rivier zoals de Swalm of N...

Bels Lijntje

Afbeelding
Drie Brabantse gemeenten fietste ik dit weekend: Baarle-Nassau, Zundert en Woensdrecht. Zo kleurde ik de provincie Noord-Brabant helemaal blauw op de kaart van Wielervrienden . Wielervrienden is de beoogde opvolger van de Long Term NL Challenge en omdat hij zo goed bevalt, ben ik eigenlijk al helemaal over. In mijn eerdere tochten door Brabant was ik niet aan deze gemeenten toegekomen. Dat is niet zomaar. Ze liggen alle drie best wel in een uithoek van de provincie. Vanaf centraal station Tilburg kon ik ze in een ronde van 150 km allemaal aantikken. Na 75 km, precies halverwege, gleed ik het dorp Huijbergen binnen en daarmee was de laatste gemeente Woensdrecht bereikt. Op de Brabantse Wal is het mooi fietsen. Het glooit wat en er zijn wat bossen. Oudenbosch was mooi, de hei bij Strijbeek en het Ginneken met Bouvigne. Maar het meest bijzondere van deze Brabantse expeditie was toch wel het Belse Lijntje: een lang, kaarsrecht fietspad eind jaren '80 aangelegd op de bedding van het voo...

Mannheim

Afbeelding
Ik was een lang weekend in Mannheim en had behalve mijn familie ook mijn Wilier mee. Mannheim is een grote, rauwe stad met een binnenstad die vooral is ingericht voor auto’s. Voor de heilige koe van Duitsland zijn zelfs op de trottoirs parkeervakken ingetekend. Maar toch, aan de rand van de stad, pal aan de Rijn, en ook wel op de drukke uitvalswegen, wordt goed rekening gehouden met de fietser. Mannheim is het ook wel aan zijn historie verplicht; in 1817 werd hier het eerste fietspad ter wereld door uitvinder Karl Dreis neergelegd om zijn loopfiets aan het publiek te demonstreren. Op zoek naar de grootste fietsenwinkel van Mannheim. Op de achtergrond het indrukwekkende Grosskraftwerk Mannheim. Echt lekker fietsen doe je natuurlijk buiten de bebouwde kom. Toen ik eenmaal de buitenwijken van de grote stad achter me had gelaten - spoorwegen en de Neckar over - kon ik me overleveren aan een fraai en heuvelachtig gebied. Inmiddels heb ik geleerd om in Duitsland vooral de landes- of kreisweg...

Badges

Afbeelding
Het regent en het waait. Tijd om StatsHunters eens beter te bekijken. Zo blijf ik toch in fietssferen. Vandaag drukte ik op verschillende badges en wat vermakelijk is me dat! Badges zijn digitale beloningen voor uitdagingen of prestaties. Heeft mijn gps de top van een berg bereikt of een flink aantal kilometers geregistreerd dan wordt een vakje (badge) geel ingekleurd. Zo simpel is het. Je hebt eenvoudige en ook wel clichématige badges. Je krijgt er bijvoorbeeld eentje als je de top van de Mont Ventoux of de Muur van Hoei hebt bereikt. Of als je een tocht van 100 kilometer op een dag fietst. Veel leuker zijn de badges die opgebouwd zijn met levels. Country Hunter is zo’n samengestelde badge: level 1 haal je als je in twee verschillende landen hebt gefietst, level 2 bij drie landen etc. Ik zit nu met mijn tien landen op level 11. Jammer dat Schotland en Wales niet als afzonderlijk landen tellen want dan had ik op eindlevel 12 gezeten en dus een geel vakje verdiend. Moeilijker is de M...

Een steentje bij Wichmond

Afbeelding
Tot Zelhem ging het goed vandaag. Toen kwam de aangekondigde winterse bui. Stevige wind tegen en hagel tegen het gezicht. Mijn humeur bleef goed want tot die tijd had ik mooi gefietst. En met mijn nieuwe Pirelli's Zero Road om de wielen kon niemand mij wat maken. Dat was buiten een steentje bij Wichmond gerekend. Lekke band. Hoe kan zo’n klein, miserabel ding de stemming helemaal doen omslaan. Omdat de banden zich nog moeilijk om de velgen laten leggen, besloot ik de laatste vijf kilometer al bijpompend naar huis te gaan. Drie of vier keer draaide ik het slangetje van mijn minipomp aan het Franse ventiel. Zo eindigde mijn zorgvuldig geplande winterse rit toch nog in mineur. Ik kreeg het koud en om half een stond ik bibberend aan de voordeur. Was ik maar over Baak gegaan en niet over Wichmond. Naschrift 27 januari 2022: precies een week later en op precies dezelfde locatie kreeg ik weer een lekke band. Nu was een steentje in mijn voorband de spelbederver.