Sjeng66

Eind november en het sneeuwt al. Dat is vroeg. Het vriest en de wind trekt aan. Belabberd weer om te fietsen. Gisteren heb ik vóór de sneeuwbui uit nog een rondje van 60 km. gedaan. Ik was blij dat ik thuis was. Ik had het koud. Op kou kun je je kleden. Het lichaam is het makkelijkste: dik thermoshirt en windvest, soms nog een wielershirt als tweede laag. Aan de benen een gevoerde broek. Ook het hoofd warm houden is nauwelijks een probleem. Een helmmuts houdt hoofd en oren voldoende warm. Het moeilijkste zijn voeten en handen. Met koude voeten kan ik inmiddels wel leven. Na een uur beginnen ze echt koud te worden en na twee uur fietsen in de vrieskou zijn ze dood. Het duurt wel drie kwartier voordat ik ze thuis heb ontdooid. Dikke sokken en overschoenen helpen slechts in beperkte mate. Koude handen zijn het vervelendst. Na tien minuten worden mijn handen koud. Na veertig minuten begint de rechterhand weer iets warmer te worden. De linkerhand volgt ruim tien minuten later. Na anderhalf ...

Dinsdag leek mijn Tacx kapot. Een stuk rubber zat de rem op het achterwiel in de weg. Zonder rem geen weerstand en dus geen schuurfietsen. Wist ik veel dat dat stuk rubber daar helemaal niet thuishoorde! Het was uit de stuurklem uitgerekend in dat gat bij de rem gevallen. Nou ja! Vrijdag naar De Pedaleur getogen met het idee dat ik weer een hoop centen kwijt zou raken voor een reparatie. Eén blik van fietsenmaker P., een kneep met een tang a la de tandarts en het technisch én financieel probleem was opgelost. Service! En fietsenmaker P. had nog een mooie verrassing in petto. Mijn Cannondale was binnen! Ik mocht met hem mee naar het magazijn waar de racer in een kartonnen doos stond ingepakt. Toen P. de doos open maakte, schitterde het wit-rood gelakte carbon me tegemoet. Even aanraken en kwijlen en de doos ging weer dicht. Half december kan ik 'm echt afhalen! Nog even in de showroom gekeken naar al dat fraais. Werd verliefd op een stuurlint van Fizik, onder zwart en boven wit. Moo...

Ik ben nu halverwege de eerste van de vier zware maanden. November, december, januari en februari zijn de maanden om dóór te komen. Is het geen ijzel of sneeuw in de winter, dan is het wel regen en wind in november. Dit weekend was zo'n dieptepunt. Stevige wind op vrijdag en regen, heel veel regen op zondag. Dat ik toch nog bijna 150 km bij elkaar fietste mag gezien worden als een puike prestatie. Veel fietsers hebben hun racer vanaf dit weekend een lange rust gegund in de schuur. Toen ik vandaag thuis kwam, maakte H. deze (onscherpe) foto vanuit de keuken. Als een verzopen kat kwam ik om 11.00 uur terug van een rondje Markelo. Ik had iets nieuws bedacht om de regen op mijn bril te weren: een zomerpetje onder de helm. Best effectief middel bleek, maar het zicht is wel een stuk minder. Zaterdag nog even racefietsen wezen kijken bij de fietsenmaker in Eerbeek. Gewoon, omdat ik verder toch niet veel om handen had. Weinig bijzonders gezien. De Pedaleur biedt heel wat meer.

Het is een feit dat ik op vrijdagochtend fiets. Alleen heel bijzondere dingen houden me tegen. Regen en wind horen daar niet bij, dat is misschien vervelend maar niet bijzonder. Ik wil wel graag weten wat ik op mijn fietsochtend aan weerselementen kan verwachten. Daarom kijk ik al vanaf dinsdag naar de weersvoorspelling voor vrijdag. De ervaring heeft me inmiddels geleerd me vooral niet druk te maken over de lange termijnverwachting. Die is waardeloos en zou verboden moeten worden. Is er op dinsdag nog mooi weer voorspeld voor de vrijdag, dan valt het op de bewuste ochtend meestal tegen. Tegen beter weten in kijk ik toch. Pas op de donderdag zijn de voorspellingen betrouwbaar. De weersvoorspelling van TV Gelderland is het best. Gisteravond belde J.P. af voor de vrijdagtocht. Hij had ook de voorspellingen gezien en had geen zin in waterfietsen. Oké, J. is een watje als het op regen aankomt, maar hij heeft natuurlijk wel gelijk. Ik kreeg wat de weerberichten voorspelden: bakken met regen...