Sjeng66

Gek is dat. Als je denkt dat de omstandigheden gunstig zijn voor een snelle tijd blijkt het toch weer eens tegen te vallen. En omgekeerd geldt dat bij een ogenschijnlijk slechte dag er toch een mooi gemiddelde op de teller staat als je eenmaal thuis bent. Afgelopen dinsdag liep het voor geen meter. Oké, er stond wind, maar veel meer problemen had ik "tussen mijn oren". Een hoop getik uit het bracket. Of uit het balhoofdgebied? En dan ook nog een derailleur die niet lekker schakelt. Ik vraag me af: "hoelang is het geleden dat ik de ketting heb vervangen? Toch zeker niet meer dan 3.000 km? Mijn kransjes zijn toch nog goed". Ik maal in mijn hoofd en niet met mijn benen. Dat is niet goed. Vorig jaar diende het probleem zich al aan. Een schroefje van de achterderailleur liet zich niet meer goed aandraaien. De schroefdraad was versleten. De fijne afstelling die dit mechanisme vereist, bleek niet meer mogelijk. Vandaag adviseerde de fietsendokter in Doetinchem een nieu...

Zondagmorgen, na een tochtje over Markelo en Borculo. Met deze overschoenen ga ik dit seizoen de kou te lijf! Gisteren gingen ze voor de eerste keer over de schoen; het was immers maar net boven het vriespunt. Ze zitten strak, misschien wel te strak. En ja, ook het kleurtje is nogal strak . Dat is dan voor de veiligheid, straks als het behalve koud ook nog grijs en donker is. Veel meer dan dit viel er deze maand niet te beleven op de wekelijkse rondjes door Achterhoek en Veluwe. Mijn eerste grote doel is: 100 km. op 1 januari. Dat lijkt me nou eens een écht goed voornemen. Dat wordt vast een rit met deze knalgele sloffen over de schoenen!

Een tochtje van 100 km of meer, het blijft wel iets bijzonders. Staat er 94 km op de teller dan pak ik er toch nog snel een stukje bij, want een getal met drie cijfers voor de komma oogt net wat beter. En ik weet wel zeker dat veel meer fietsers dat doen! Mijn eerst honderdje zal ik zo'n 20 jaar geleden hebben gemaakt. Op mijn Koga-toerfiets ging ik van Nijmegen naar Sevenum en weer terug. Heen langs de Maas en terug over de Middenpeelweg. Bron: www.reindonk.nl . In het voorjaar van 2003 kocht ik mijn eerste échte racer en vanaf dat moment heb ik alle tochten opgeschreven. Zo weet ik dat ik op zondag 1 juni 2003 van camping 't Klumpke in Neede naar ons huis in Nijmegen fietste. Een afstand van 107 km registreerde mijn Cateye-tellertje. Dat jaar maakte ik nog één andere lange tocht. Later kwam een tocht van 100 km of meer steeds vaker in het schema voor. Gisteren fietste ik mijn 52e tocht van 100 km of meer in dit kalenderjaar. Dat zijn er knap veel.

Op weg naar het oosten of het noorden, als je bijna bij knooppunt Osnabrück bent, kom je langs Tecklenburg. Daar wilde ik graag een keer fietsen. Het kwam er nooit van, al is het maar anderhalf uur rijden van Zutphen. Dit weekend hadden I. en ik een weekend lang een B&B in Westerkappeln, niet ver van Osnabrück. De Cannondale ging natuurlijk mee en zaterdagochtend vertrok ik voor een lange rit (120 km). Ik koos voor de noordkant, richting Fürstenau. Dat gebied leek mij met meest geschikt omdat het wat minder druk is dan de omgeving van Ibbenbüren, Tecklenburg en Osnabrück. Dat langs de doorgaande wegen goede fietspaden liggen, verraste mij wel. Ook de wegwijzers lieten me maar één keer in de steek. Bij Fürstenau kon ik de afslag naar Poggenort niet vinden. Veel hoogtemeters maakte ik zaterdag niet. Daar had ik wel wat meer van verwacht. Het stadswapen van Fürstenau. Bron: Wikimedia. Op zondag in de vroege, koude ochtend kon ik nog een rondje van 35 km over Tecklenburg make...

Het is augustus en mijn zomervakantie zit er al een maand op. Fietsen doe ik vanuit huis en niet vanuit het zomerhuisje of een camping. En wat ik jarenlang expres niet heb gedaan, deed ik deze maand. Ik kwam wel drie keer over de dijk tussen Spijk en Pannerden. Het was er mooi. Aanleiding was een toertocht georganiseerd door de wielerclub uit Ede. Met collega R. fietste ik deze tocht. Na een stukje Betuwe kwamen we bij het pontje in Pannerden en van daaruit ging het naar Elten. Het weekend daarna heb ik het dijkenlandschap zelf nog twee keer met veel plezier verkend. Fietsen naar het zuiden houdt in dat je ergens de A12, de A18 en wat rivieren moet overbruggen. Bij Zevenaar, Duiven en Westervoort is het daarom echt niet leuk fietsen. Het is er een stuk drukker dan ik ben gewend. Dat je op een rondweg komt, lijkt bijna niet te vermijden. De buitenwijken van deze dorpen strekken zich ver uit en lopen bijna in elkaar over. Na deze zone kom je eindelijk in het fraaie rivierenlandschap....

Na vijf of zes mislukte pogingen in verschillende stadjes lukte het in Helsingor wel. Bij Rex Cykler kon ik me eindelijk een echt Deens fietsshirt aanschaffen. In de kleur blauw en met een wat saai motief, dat wel. Maar na al dat gezoek kon ik daar niet moeilijk over doen. Ik beschouw het als "goed fout" en een mooi souvenir. Twee weken was ik in Denemarken. Eén week verbleef ik bij het stadje Faaborg op het eiland Funen, in de tweede week was er een huisje gereserveerd in het uiterste noorden van Seeland. Funen is een klein fietsparadijs. Het is er nergens vlak. In een ritje van 80 km haal je zonder enige moeite 600 hoogtemeters. Je komt niet hoger dan 100 meter boven zeeniveau en de beklimmingen zijn slechts een paar honderd meter lang. Noord-Seeland is wat minder heuvelachtig. Grootste hindernissen daar zijn de wind en het drukkere wegennet. Hoofdstad Kopenhagen is niet ver weg. In Denemarken kun je geweldig goed fietsen. De wegen zijn er goed, het is er rustig, de...

Vandaag telde ik het aantal vogelsoorten tijdens mijn rit van Warnsveld naar de Holterberg en via Markelo weer naar huis. Sinds januari doe ik de vogelcursus en daar leer ik veel van. Het is wel zaak om goed op de weg te blijven letten! Ik zag: de ooievaar, groene specht, zwarte kraai, merel, spreeuw, ekster, scholekster, boerenzwaluw, houtduif, meerkoet, vink, gaai, roek, kauw en een roofvogel, waarschijnlijk de buizerd. Dat zijn 15 soorten. Ik hoorde: de tjiftjaf, winterkoning en waarschijnlijk de zwartkop. Foto: Jac Janssen (20130110 Baarlo 07 Vliegende groene specht) op Flickr. De groene specht zie ik alleen in vlucht. Zou ik over een jaar meer soorten kunnen onderscheiden? Misschien stap ik dan wel eens af om een vogel te spotten!

Het is even 200 km de IJssel en de Maas afzakken, maar dan ben je bij het Amstel Gold Race Xperience : "hét ontmoetingspunt voor alle wielrenners" in Valkenburg. Alle dagen van het jaar kun je daar terecht om een van de permanent uitgepijlde routes te fietsen en de kleedkamers en douches van de annexe sportzaal gebruiken. En dat voor heel schappelijke prijzen in een sympathieke sfeer. Ik was er gisteren samen met buurman R. Mijn buurman is van 1951. Toen hij enkele dagen oud was stortte Wim van Est in het ravijn bij de afdaling van de Col d'Aubisque. Een historisch wielerfeit waarvan alleen wat spaarzame Polygoonjournaalbeelden zijn. Zó oud is mijn buurman dus. Maar zijn moraal is nog fris en hij rijdt op een strakke en vederlichte Wilier. We kozen voor lus 2 van de AGR-routes. Die beloofde aardig wat klimwerk in 113 km. We wisten dus waar we aan begonnen. Toch bleek na 70 km het klimwerk wat teveel voor buurman. Ik mocht beslist niet meer op hem wachten en moest ...

Niks dan lof voor mijn trouwe Garmin Edge 500. Maar heel soms heeft ie foutjes. Zoals vanavond. In de buurt van Toldijk begon het ding te piepen en de cijfers sloegen op tilt. Eenmaal thuis en de data uitgelezen in Garmin Connect, bleek ik in Marokko te zijn geweest. 5700 km in iets meer dan 2 uur fietsen. Knap staaltje! Screenshot van Strava. De rit is inmiddels verwijderd. Ik ben dus geen KOM over het segment Toldijk-Marokko.

Vorig jaar viel deze ronde in het water, maar met een graad of 17, veel zon en weinig wind was het dit jaar wel ideaal fietsweer. Met Ron deed ik de Pro Challengeroute van 160 km. Volgens de site "enkel voor goed getrainde bikkels en bikkelinnen". Ron en ik kunnen goed samen fietsen. We hebben hetzelfde tempo en een pauze is er pas als we over de helft zijn. Dat was in Kalkar. Een verrassend mooi centrum heeft dat stadje, met rijk versierde gevels die al snel het trefwoord Hanze oproepen. Een andere verrassing was een buitenproportioneel industrieel gebouw in het landelijke gebied tussen Gennep en Goch. Naspeuringen leidde me naar de zogeheten Viller Muhle . Voorheen een watermolen en nu een museum. Het markante gebouw dateert van ongeveer 1870. Zeer bijzonder. Foto: Käthe und Bernd Limburg op Wikipedia Ook bijzonder was de goede sfeer in park Brakkenstein toen de tocht was voltooid. Wel moest ik voor een fris pilsje nog zeker tien minuten in de rij staan. Daarmee ...

Strava blijft leuk. Het biedt een hoop meer dan GarminConnect. Even kijken wat Robert Gesink heeft getraind. Oei, in Ruurlo, ik was vandaag in de buurt! Mmm, 32 gemiddeld. Zonder enige moeite vermoed ik. Naast het bekijken van de resultaten van mijn digitale fietsvrienden, bekijk ik ook de statistieken van mijn enige club, de Pedaleur. Sergio uit het Portugese Coimbra is ook lid van die club. Zou die wel eens in Nederland fietsen? Heeft hij bij de Pedaleur zijn Zona Centro gekocht? Ik klik op zijn profiel en zie dat er vrijwel geen club is waar hij géén lid van is. Die man heeft heel wat te volgen! Schermafdruk 05-05-2015 Stravaprofiel S.C.

De Oranjetocht wilde ik altijd al een keertje fietsen. Gisteren, tijdens koningsdag, mocht het zo zijn. Mooi weer zou het volgens de voorspelling niet worden, maar de wil om de tocht toch te fietsen was groot genoeg. Bovendien moeten er met de Ronde van Nijmegen in het vooruitzicht de nodige kilometers in de benen zitten. De Oranjetocht wordt jaarlijks georganiseerd door de TWC in Horst en voert precies door het gebied van mijn voorouders: het grensgebied rond Venlo. Zowel van mijn vaders- als mijn moederskant heb ik familiewortels in Horst, Grubbenvorst, Velden, Venlo, Maasbree en ook in het Duitse Straelen en Walbeck. Toen ik er als kind woonde, kwam ik niet veel verder dan Venlo en de grens bij Schandelo. Ben ik wel eens op de Venlose Heide geweest? Vast wel. Ik weet er zo weinig meer van. Daarom wilde ik er graag nog eens fietsen. Gisteren dus. Het gebied kent wat kleine heuveltjes. De hoogtemeter blijft tussen de 20 en 85 meter steken. Er zijn enkele klimmetjes van minder da...

Zondag begon de zomertijd en dus kan er vanaf nu weer op de dinsdagavond worden gefietst. De opening van het zomerseizoen viel vandaag samen met een heuse voorjaarsstorm. In het Noorden van het land gold een tijdlang Code Oranje, in de Achterhoek bleef het bij een waarschuwing in de kleur geel. De weg naar Vorden lag vol met takken en bij Het Riefel kreeg ik de westenwind vol op de snufferd. Toch fiets ik liever met dit weer dan dat ik 40 minuten binnen op de Tacx zit. Voor volgende week voorspel ik regen en kou. Screenshot www.knmi.nl 31-03-2015 20.15 uur.

Een verlaat verjaardagscadeautje van de buren bracht vandaag wat kleur in de saaie fietsmaand februari. Buurman gaf ruiterlijk toe dat de fiets niet helemaal goed is getekend, verder klopt alles. Kilometers worden er trouwens genoeg gemaakt deze maand. Ooievaars wel gezien (bij Bronsbergen), kieviten nog niet.

Zo ben je king of the mountain tussen Geesteren en Gelselaar en zo ben je een ziek en zwak vogeltje. De griep heeft me te pakken. Een heel weekend fietsplezier naar de mallemoer. Vandaag een uurtje op de Tacx ter controle van de beenspieren; ze zijn er nog. Het kost mij altijd erg veel energie om toe te geven aan het idee dat "rust heel goed voor je is". Het ging me dit keer eigenlijk best wel goed af. Ik was geen plaag voor mijn omgeving. Vanaf de bank bekeek ik de vogels in de tuin en meende zelfs al tjiftjaffen te zien. Drie stuks in de top van de kale boom. Echt niet de enige grieppatiënt in de Benelux.

Strava heeft iets nieuws. Op 1 januari zijn er nieuwe kansen om KOM te worden voor het nieuwe jaar. Ik heb de afgelopen enkele ritjes gemaakt en op tal van segmenten ben ik nu de 2015 King of the Mountain. Ik vind het wel leuk: ploeteren op een of andere loser-helling en je krijgt als beloning het stempel KOM! Printscreen van Strava op 17 januari 2015.