Sjeng66

Dat de VAM-berg in Wijster werd opengesteld voor fietsers was afgelopen najaar landelijk nieuws . Ik had dit bericht goed onthouden. Even rekenen: heen 100 km, beetje zoeken nog eens 10 km en weer terug naar huis ook 100 km. Met wat geluk moest een tocht naar deze befaamde afvalberg net iets langer dan 200 km zijn. Zeker niet minder maar ook niet veel meer. Met vaderdag zag ik mijn kans schoon; mijn kinderen gunden mij graag een heel dagje zelf fietsen. Om half acht stapte ik op de Chinook en om vijf uur was ik thuis. Ik had er toch 236 km over gedaan. Problemen om de weg te vinden had ik vooral bij de VAM-berg zelf. Ik zag de col liggen maar de weg naar het fietspark vond ik slecht aangegeven. Dat vond ook een Groningse fietser die ik de weg vroeg. Samen vonden we na wat zoeken de entree en samen bereikten we de top van 4800 cm boven NAP. De klim stelt helemaal niks voor, maar het is wel een belevenis om met veel andere fietsers op zo'n legendarisch punt even stil te staan en...

Met Pinksteren fietste ik in twee dagen naar Bourtange en weer terug. Op zondag over Tubbergen, Duitsland, Klazienaveen en Ter Apel. Op maandag ging de route over - opnieuw - Klazienaveen maar vervolgens via Coevorden, Ommen en Haarle terug naar Warnsveld. De heenweg was met 170 km net wat langer dan de terugweg (160 km). Waarom naar Bourtange? Nou gewoon, I. met haar Groningse wortels wilde daar wandelen en ik wilde fietsen. In Bourtange. Fietsen naar het Hoge Noorden vind ik nog steeds bijzonder. Ik kom dan door plaatsen als Coevorden en Klazienaveen. Als kind kende ik die plaatsen alleen vanwege televisieprogramma's als Stedenspel met het legendarische presentatieduo Dick Passchier en Judith Bosch (tjongejonge, over andere tijden gesproken) en uit de schoolatlas met ingetekende jaknikkers en aardolievelden bij Schoonebeek. Ik kwam door Barger- en Emmer-Compascuum: het echte veengebied met lange kanalen om het gewonnen spul af te voeren. Boven Salland is Nederland nog echt...