Waterweekend

Wekenlang was het droog en warm in Nederland, maar in het weekend waarin ik mijn laatste vijftien Zuid-Hollandse gemeenten befietste moest het plenzen en waaien. En omdat dit gedeelte rond Gouda en Rotterdam toch al rijk bezaaid is met rivieren, kanalen en havens, werd het een echt waterrijk weekend. Ik paste mijn fietstochten erop aan.

Hollandsche IJssel

Mijn uitvalsbasis was een huisje aan de Reeuwijkse plassen. Heel gunstig ten opzichte van de uitgekozen gemeenten lag dat niet. Aanvankelijk had ik bedacht om er vanuit Warnsveld naar toe te fietsen, bepakt met enkele tassen en beperkte bagage. Geen sprake van: ik koos voor een droge oplossing door met de auto te gaan. Eenmaal in Gouda pakte ik de Wilier uit de auto en volgde de Hollandsche IJssel naar het zuiden. Die route bracht mij naar de Van Brienenoordbrug, één van de hoogtepunten dit weekend. Wat een verkeersknooppunt is me dat. Via de Drechtsteden - op de brug over de Oude Maas keek ik neer op ik de Grote Kerk van Dordrecht - en de molens van Kinderdijk kwam ik weer op de dijk langs de Hollandsche IJssel. Dat waren al zeker drie hoogtepunten. Een vierde hoogtepunt had (de) Goejanverwellesluis moeten zijn. Die miste ik want de sluis lag toch een stuk verder dan gedacht. Nu ik het verhaal van de aanhouding van Wilhelmina van Pruisen nog eens nalees, bleek zij bovendien aangehouden te zijn bij het gehucht Bonrepas, nog verder weg.


Aan de Kinderdijk. Even was het zonnig weer.

De Gaag en de Rotte

Op zaterdag waren de Gaag en de Rotte mijn leidsrivieren. Maar eerst moest ik nog een omweg maken naar Gelderswoude om ook de gemeente Zouterwoude aan te tikken. Via Delft kwam ik via de dijken langs de Oost- en Westgaag in Maassluis. Daar begon mijn route door Vlaardingen, Schiedam en Rotterdam, een route waar ik met gemengde gevoelens naar had toegeleefd. Met ontzag en tegelijk met weerzin fietste ik door deze metropool. Troost gaven mij de Hogebrug naar het nog dorps aandoende Overschie en aansluitend het uitzicht op de Van Nellefabriek. Na Rotterdam stak ik de Rotte over om zo in Lansingerland te komen, mijn laatste Zuid-Hollandse gemeente.

Ook lezen...

Een blauwe Italiaan

Gelre-tegelen