Mannheim

Ik was een lang weekend in Mannheim en had behalve mijn familie ook mijn Wilier mee. Mannheim is een grote, rauwe stad met een binnenstad die vooral is ingericht voor auto’s. Voor de heilige koe van Duitsland zijn zelfs op de trottoirs parkeervakken ingetekend. Maar toch, aan de rand van de stad, pal aan de Rijn, en ook wel op de drukke uitvalswegen, wordt goed rekening gehouden met de fietser. Mannheim is het ook wel aan zijn historie verplicht; in 1817 werd hier het eerste fietspad ter wereld door uitvinder Karl Dreis neergelegd om zijn loopfiets aan het publiek te demonstreren.

Op zoek naar de grootste fietsenwinkel van Mannheim.
Op de achtergrond het indrukwekkende Grosskraftwerk Mannheim.

Echt lekker fietsen doe je natuurlijk buiten de bebouwde kom. Toen ik eenmaal de buitenwijken van de grote stad achter me had gelaten - spoorwegen en de Neckar over - kon ik me overleveren aan een fraai en heuvelachtig gebied. Inmiddels heb ik geleerd om in Duitsland vooral de landes- of kreiswegen te kiezen. Dat lukte mij dit keer heel aardig. Mijn tocht was 71 km lang en telde 781 hoogtemeters. Bij Heiligkreuzsteinach bereikte ik een hoogte van 476 meter boven de zeespiegel.

Het bleef dit weekend bij één rondje fietsen bij Mannheim. Het was wel mijn eerste rit in de deelstaat Baden-Württemberg. Zo heb ik nu 9 van de 16 Duitse deelstaten op mijn knipkaart van Wandrer.

Terug naar huis zette I. mij bij het dorpje Alpen (net buiten het Roergebied) af en kon ik nog 87 km naar huis fietsen.

Ook lezen...

Een blauwe Italiaan

Afbeelding
Een paar jaar geleden stond ik even op het punt om mijn Wilier te verkopen. Er was belangstelling zullen we maar zeggen. Het gebeurde niet, ik kon mijn Italiaan niet wegdoen. Hij was te mooi en wij hadden samen zoveel meegemaakt. Ik hing hem terug aan de muur met het idee om hem ooit weer eens op te knappen voor een relaxed rondje op een mooie zomerdag. Met het onverwachte overlijden van de SuperSix waren de diensten van de Wilier sneller nodig dan gedacht. Vorig jaar reed ik een dikke 5.000 km met hem. En wat deed hij het goed en wat reed hij fijn. Ik was weer helemaal verliefd op de oude Wilier Lavaredo en besloot hem daarom helemaal op te knappen. Aan mij is een nieuwe fiets met schijfremmen en elektronica niet besteed. Bovendien is het anno 2020 uiterst hip om materialen te hergebruiken. Graag! Deze Italiaan is een mooie verschijning, juist nu hij wat ouder is. Toch, de vakanties in de Alpen, op Corsica, aan de Côte d'Azur en de chainsuck bij Saint-Étienne hadden hun spore...
Lees vooral verder...

Waterweekend

Afbeelding
Wekenlang was het droog en warm in Nederland, maar in het weekend waarin ik mijn laatste vijftien Zuid-Hollandse gemeenten befietste moest het plenzen en waaien. En omdat dit gedeelte rond Gouda en Rotterdam toch al rijk bezaaid is met rivieren, kanalen en havens, werd het een echt waterrijk weekend. Ik paste mijn fietstochten erop aan. Hollandsche IJssel Mijn uitvalsbasis was een huisje aan de Reeuwijkse plassen. Heel gunstig ten opzichte van de uitgekozen gemeenten lag dat niet. Aanvankelijk had ik bedacht om er vanuit Warnsveld naar toe te fietsen, bepakt met enkele tassen en beperkte bagage. Geen sprake van: ik koos voor een droge oplossing door met de auto te gaan. Eenmaal in Gouda pakte ik de Wilier uit de auto en volgde de Hollandsche IJssel naar het zuiden. Die route bracht mij naar de Van Brienenoordbrug, één van de hoogtepunten dit weekend. Wat een verkeersknooppunt is me dat. Via de Drechtsteden - op de brug over de Oude Maas keek ik neer op ik de Grote Kerk van Dordrecht - ...
Lees vooral verder...

Gelre-tegelen

Afbeelding
Ik ben Gelders, ik fiets tegeltjes en verdien mijn brood met geschiedenis. Alle reden om alle Explorer-tegeltjes in het historische Gelre te fietsen. De materialen heb ik allemaal, nu alleen nog maar fietsen en data uploaden. Vorig jaar verscheen van de hand van Iris Dracht en Dolly Verhoeven het boek De grenzen van Gelre. Fietsen door historisch landschap . Een fris en informatief boek met daarbij ingesloten een fietsroute van 900 km over fietsknooppunten. De route raakt de buitengrenzen van het oude hertogdom aan. Over die buitengrenzen is natuurlijk heel veel te bepraten want ze waren in de loop van de eeuwen nogal grillig. Was Karel van Gelre niet ooit baas in het verre Friesland? Je zou zo een paar honderd km meer of minder hoeven te fietsen. De auteurs kiezen voor een veilige weg. Voor de drie kwartieren die na 1543 overbleven, kozen zij de grenzen van de huidige provincie Gelderland. Voor het oude Overkwartier is er een lijn getrokken langs enkele steden in noordelijk Limburg ...
Lees vooral verder...