Nieuw: BMC URS One

Wel gedacht dat mijn nieuwste fiets een gravelfiets zou worden, maar niet dat hij van het merk BMC zou zijn. Bladerend door alle tijdschriften en surfend over het net, droomde ik van fietsen van het merk Specialized, Bianchi of Cannondale. Eenmaal bij de Pedaleur in Doetinchem was ik meteen gegrepen door deze felgekleurde fietsmachine uit Zwitserland. BMC is voor mij toch altijd verbonden aan die foute Phonak-ploeg met als boegbeeld de legendarische valsspeler Floyd Landis. Dat was twintig jaar geleden en achteraf bleek driekwart van het peloton het publiek te bedriegen. Die Zwitsers maken gewoon verdomd mooie fietsen.

Schermafdruk van Strava, foto zondagmorgen 8 mei 2022 aan de Rommelderdijk.

Veel is vreemd en nieuw voor mij aan deze BMC URS. Schijfremmen en steekassen in plaats van velgremmen en snelspanners. Plompe dikke en geen dunne, elegante bandjes. Geen Italiaans Campagnolo maar Amerikaans SRAM met slechts één voorblad. Een demping op de achtervork - de fabrikant noemt het MTT Technology - in ruil voor een stijf racefietsframe. Ik zag er best wel tegenop om mij al die nieuwe dingen eigen te maken. Maar na een paar dagen van bezinning over deze aankoop blijk ik er juist zin in te krijgen. Het voelt inmiddels als een nieuw begin. Hoeveel bar moet er in die dikke band? Hoeveel kleine tandjes heb ik nog over op die indrukwekkende cassette? Hoe intensief en zwaar is het rijden op gravel en rul zand?

Met hulp van van al mijn kaartapps heb ik bij het schrijven van dit blogje al twee graveltochten gemaakt. Nog niet in vol ornaat met tas aan het stuur en een terrasje onderweg “met stevig biertje” (wat heb ik een hekel aan dat gecreëerde sfeertje), maar wel met veel gravel en veel nieuwe kilometers. Jazeker, mijn BMC URS One bevalt erg goed. Eindelijk kan ik over de Rommelderdijk tussen Vorden en Ruurlo.

Ook lezen...

Een blauwe Italiaan

Afbeelding
Een paar jaar geleden stond ik even op het punt om mijn Wilier te verkopen. Er was belangstelling zullen we maar zeggen. Het gebeurde niet, ik kon mijn Italiaan niet wegdoen. Hij was te mooi en wij hadden samen zoveel meegemaakt. Ik hing hem terug aan de muur met het idee om hem ooit weer eens op te knappen voor een relaxed rondje op een mooie zomerdag. Met het onverwachte overlijden van de SuperSix waren de diensten van de Wilier sneller nodig dan gedacht. Vorig jaar reed ik een dikke 5.000 km met hem. En wat deed hij het goed en wat reed hij fijn. Ik was weer helemaal verliefd op de oude Wilier Lavaredo en besloot hem daarom helemaal op te knappen. Aan mij is een nieuwe fiets met schijfremmen en elektronica niet besteed. Bovendien is het anno 2020 uiterst hip om materialen te hergebruiken. Graag! Deze Italiaan is een mooie verschijning, juist nu hij wat ouder is. Toch, de vakanties in de Alpen, op Corsica, aan de Côte d'Azur en de chainsuck bij Saint-Étienne hadden hun spore...
Lees vooral verder...

Waterweekend

Afbeelding
Wekenlang was het droog en warm in Nederland, maar in het weekend waarin ik mijn laatste vijftien Zuid-Hollandse gemeenten befietste moest het plenzen en waaien. En omdat dit gedeelte rond Gouda en Rotterdam toch al rijk bezaaid is met rivieren, kanalen en havens, werd het een echt waterrijk weekend. Ik paste mijn fietstochten erop aan. Hollandsche IJssel Mijn uitvalsbasis was een huisje aan de Reeuwijkse plassen. Heel gunstig ten opzichte van de uitgekozen gemeenten lag dat niet. Aanvankelijk had ik bedacht om er vanuit Warnsveld naar toe te fietsen, bepakt met enkele tassen en beperkte bagage. Geen sprake van: ik koos voor een droge oplossing door met de auto te gaan. Eenmaal in Gouda pakte ik de Wilier uit de auto en volgde de Hollandsche IJssel naar het zuiden. Die route bracht mij naar de Van Brienenoordbrug, één van de hoogtepunten dit weekend. Wat een verkeersknooppunt is me dat. Via de Drechtsteden - op de brug over de Oude Maas keek ik neer op ik de Grote Kerk van Dordrecht - ...
Lees vooral verder...

Gelre-tegelen

Afbeelding
Ik ben Gelders, ik fiets tegeltjes en verdien mijn brood met geschiedenis. Alle reden om alle Explorer-tegeltjes in het historische Gelre te fietsen. De materialen heb ik allemaal, nu alleen nog maar fietsen en data uploaden. Vorig jaar verscheen van de hand van Iris Dracht en Dolly Verhoeven het boek De grenzen van Gelre. Fietsen door historisch landschap . Een fris en informatief boek met daarbij ingesloten een fietsroute van 900 km over fietsknooppunten. De route raakt de buitengrenzen van het oude hertogdom aan. Over die buitengrenzen is natuurlijk heel veel te bepraten want ze waren in de loop van de eeuwen nogal grillig. Was Karel van Gelre niet ooit baas in het verre Friesland? Je zou zo een paar honderd km meer of minder hoeven te fietsen. De auteurs kiezen voor een veilige weg. Voor de drie kwartieren die na 1543 overbleven, kozen zij de grenzen van de huidige provincie Gelderland. Voor het oude Overkwartier is er een lijn getrokken langs enkele steden in noordelijk Limburg ...
Lees vooral verder...