Badges

Het regent en het waait. Tijd om StatsHunters eens beter te bekijken. Zo blijf ik toch in fietssferen. Vandaag drukte ik op verschillende badges en wat vermakelijk is me dat! Badges zijn digitale beloningen voor uitdagingen of prestaties. Heeft mijn gps de top van een berg bereikt of een flink aantal kilometers geregistreerd dan wordt een vakje (badge) geel ingekleurd. Zo simpel is het.

Je hebt eenvoudige en ook wel clichématige badges. Je krijgt er bijvoorbeeld eentje als je de top van de Mont Ventoux of de Muur van Hoei hebt bereikt. Of als je een tocht van 100 kilometer op een dag fietst. Veel leuker zijn de badges die opgebouwd zijn met levels. Country Hunter is zo’n samengestelde badge: level 1 haal je als je in twee verschillende landen hebt gefietst, level 2 bij drie landen etc. Ik zit nu met mijn tien landen op level 11. Jammer dat Schotland en Wales niet als afzonderlijk landen tellen want dan had ik op eindlevel 12 gezeten en dus een geel vakje verdiend. Moeilijker is de Multi Country badge: door hoeveel landen fiets je op één dag? Ik kom niet verder dan level 1. Nooit fietste ik door drie landen op één dag, wel tientallen keren in twee.

Een selectie van behaalde badges.


Bijna alles is wel te tellen. Dat leidt tot bijzondere en soms ook bijzonder leuke badges. Neem nou de badge die je kunt verdienen als je de elf erkende trappistenbierbrouwerijen hebt aangetikt. Dat is behalve een leuke ook een behoorlijk dure uitdaging want een van die brouwerijen ligt in in het Amerikaanse Massachusetts. En zonder het te beseffen heb ik acht van de 21 geselecteerde kastelen in de Lage Landen met mijn Garmin aangetikt.

Natuurlijk valt mijn oog op de badges die mij extra inspireren of die met enige extra moeite te verdienen zijn. In 2024 moet ik zeker op schrikkeldag 29 februari een rondje doen (zie foto) en ik hoef nog maar 51 keer een rit van 145 km te voltooien om aan een Eddingtonscore van 90 (in mijlen) te komen. Dat feestje kan ik bij leven en welzijn rond 2032 vieren.

29 februari 2024 gaat het gebeuren!

Nog maar 51 keer een tocht van 145 km.











Ook lezen...

Een blauwe Italiaan

Afbeelding
Een paar jaar geleden stond ik even op het punt om mijn Wilier te verkopen. Er was belangstelling zullen we maar zeggen. Het gebeurde niet, ik kon mijn Italiaan niet wegdoen. Hij was te mooi en wij hadden samen zoveel meegemaakt. Ik hing hem terug aan de muur met het idee om hem ooit weer eens op te knappen voor een relaxed rondje op een mooie zomerdag. Met het onverwachte overlijden van de SuperSix waren de diensten van de Wilier sneller nodig dan gedacht. Vorig jaar reed ik een dikke 5.000 km met hem. En wat deed hij het goed en wat reed hij fijn. Ik was weer helemaal verliefd op de oude Wilier Lavaredo en besloot hem daarom helemaal op te knappen. Aan mij is een nieuwe fiets met schijfremmen en elektronica niet besteed. Bovendien is het anno 2020 uiterst hip om materialen te hergebruiken. Graag! Deze Italiaan is een mooie verschijning, juist nu hij wat ouder is. Toch, de vakanties in de Alpen, op Corsica, aan de Côte d'Azur en de chainsuck bij Saint-Étienne hadden hun spore...
Lees vooral verder...

Waterweekend

Afbeelding
Wekenlang was het droog en warm in Nederland, maar in het weekend waarin ik mijn laatste vijftien Zuid-Hollandse gemeenten befietste moest het plenzen en waaien. En omdat dit gedeelte rond Gouda en Rotterdam toch al rijk bezaaid is met rivieren, kanalen en havens, werd het een echt waterrijk weekend. Ik paste mijn fietstochten erop aan. Hollandsche IJssel Mijn uitvalsbasis was een huisje aan de Reeuwijkse plassen. Heel gunstig ten opzichte van de uitgekozen gemeenten lag dat niet. Aanvankelijk had ik bedacht om er vanuit Warnsveld naar toe te fietsen, bepakt met enkele tassen en beperkte bagage. Geen sprake van: ik koos voor een droge oplossing door met de auto te gaan. Eenmaal in Gouda pakte ik de Wilier uit de auto en volgde de Hollandsche IJssel naar het zuiden. Die route bracht mij naar de Van Brienenoordbrug, één van de hoogtepunten dit weekend. Wat een verkeersknooppunt is me dat. Via de Drechtsteden - op de brug over de Oude Maas keek ik neer op ik de Grote Kerk van Dordrecht - ...
Lees vooral verder...

Gelre-tegelen

Afbeelding
Ik ben Gelders, ik fiets tegeltjes en verdien mijn brood met geschiedenis. Alle reden om alle Explorer-tegeltjes in het historische Gelre te fietsen. De materialen heb ik allemaal, nu alleen nog maar fietsen en data uploaden. Vorig jaar verscheen van de hand van Iris Dracht en Dolly Verhoeven het boek De grenzen van Gelre. Fietsen door historisch landschap . Een fris en informatief boek met daarbij ingesloten een fietsroute van 900 km over fietsknooppunten. De route raakt de buitengrenzen van het oude hertogdom aan. Over die buitengrenzen is natuurlijk heel veel te bepraten want ze waren in de loop van de eeuwen nogal grillig. Was Karel van Gelre niet ooit baas in het verre Friesland? Je zou zo een paar honderd km meer of minder hoeven te fietsen. De auteurs kiezen voor een veilige weg. Voor de drie kwartieren die na 1543 overbleven, kozen zij de grenzen van de huidige provincie Gelderland. Voor het oude Overkwartier is er een lijn getrokken langs enkele steden in noordelijk Limburg ...
Lees vooral verder...