Op naar 20% Gelderland

Misschien haal ik dit jaar nog 20% van Gelderland. Dat betekent: een vijfde van alle befietsbare wegen in de grootste provincie van Nederland ingevuld op de kaart van Wandrer. Er doen iets meer dan 3600 fietsers mee met deze Gelderse ranglijst en er zijn er maar zeven die de 20% halen. Ene Jerry gaat aan kop met ruim 26%. Met nog tien dagen te gaan dit jaar sta ik op precies 19.894%.

Ik amuseer mij in deze koude, natte en donkere periode van het jaar volop met Wandrer. Ritje voor ritje probeer ik de nog niet befietste wegen van de Achterhoek op mijn kaart te krijgen. Ik reken van tevoren niet precies uit wat een nieuwe rit mij oplevert. Eenmaal thuisgekomen probeer ik het aantal nieuwe kilometers te schatten. Vaak lukt het me om wel tien of vijftien nieuwe kilometers te maken ook al is het rondje niet ver van huis. Zo ontdekte ik de Rozenstraat in Wichmond. Liet ik altijd links liggen. Of het fietspad langs de Oude IJssel. Ik haalde er mijn neus voor op, want op zo’n fietspad is vooral voor de echte toerist.

Schermafdruk van Wandrer. Nieuwe kilometers bij Wichmond en Doesburg.

Wandrer berekent alle nieuwe kilometers voor je en zet die op de kaart en in tabellen. Eigenlijk is het de bedoeling om steeds meer van de wereld te ontdekken. Daarom ontwikkelde Graig Durkin, de maker van de site, een puntensysteem. Bij zijn ranglijsten staan de deelnemers met het meest aantal punten op kop ook al hebben zij minder kilometers gefietst. Naast het aantal unieke kilometers kunnen die punten worden verdiend door zoveel mogelijk wegen, straten of paden van een stad, dorp of gehucht te befietsen.

Ik beperk mij op dit moment tot de asfaltwegen in de Achterhoek. Af en toe krijg ik een klinkerweg te verwerken. Zandpaden probeer ik te vermijden en ook de dorpsstraten zijn nu niet aan mij besteed. Dat betekent wel dat ik over enkele maanden uitgefietst ben in deze omgeving. Net als bij de spelletjes met BIGgen, gemeenten en tegeltjes moet ik mijn doelen steeds verder zoeken.

Met een gravelbike zou ik ook de zandwegen kunnen aanpakken. Misschien iets voor de volgende winter?

Ook lezen...

Een blauwe Italiaan

Afbeelding
Een paar jaar geleden stond ik even op het punt om mijn Wilier te verkopen. Er was belangstelling zullen we maar zeggen. Het gebeurde niet, ik kon mijn Italiaan niet wegdoen. Hij was te mooi en wij hadden samen zoveel meegemaakt. Ik hing hem terug aan de muur met het idee om hem ooit weer eens op te knappen voor een relaxed rondje op een mooie zomerdag. Met het onverwachte overlijden van de SuperSix waren de diensten van de Wilier sneller nodig dan gedacht. Vorig jaar reed ik een dikke 5.000 km met hem. En wat deed hij het goed en wat reed hij fijn. Ik was weer helemaal verliefd op de oude Wilier Lavaredo en besloot hem daarom helemaal op te knappen. Aan mij is een nieuwe fiets met schijfremmen en elektronica niet besteed. Bovendien is het anno 2020 uiterst hip om materialen te hergebruiken. Graag! Deze Italiaan is een mooie verschijning, juist nu hij wat ouder is. Toch, de vakanties in de Alpen, op Corsica, aan de Côte d'Azur en de chainsuck bij Saint-Étienne hadden hun spore...
Lees vooral verder...

Waterweekend

Afbeelding
Wekenlang was het droog en warm in Nederland, maar in het weekend waarin ik mijn laatste vijftien Zuid-Hollandse gemeenten befietste moest het plenzen en waaien. En omdat dit gedeelte rond Gouda en Rotterdam toch al rijk bezaaid is met rivieren, kanalen en havens, werd het een echt waterrijk weekend. Ik paste mijn fietstochten erop aan. Hollandsche IJssel Mijn uitvalsbasis was een huisje aan de Reeuwijkse plassen. Heel gunstig ten opzichte van de uitgekozen gemeenten lag dat niet. Aanvankelijk had ik bedacht om er vanuit Warnsveld naar toe te fietsen, bepakt met enkele tassen en beperkte bagage. Geen sprake van: ik koos voor een droge oplossing door met de auto te gaan. Eenmaal in Gouda pakte ik de Wilier uit de auto en volgde de Hollandsche IJssel naar het zuiden. Die route bracht mij naar de Van Brienenoordbrug, één van de hoogtepunten dit weekend. Wat een verkeersknooppunt is me dat. Via de Drechtsteden - op de brug over de Oude Maas keek ik neer op ik de Grote Kerk van Dordrecht - ...
Lees vooral verder...

Gelre-tegelen

Afbeelding
Ik ben Gelders, ik fiets tegeltjes en verdien mijn brood met geschiedenis. Alle reden om alle Explorer-tegeltjes in het historische Gelre te fietsen. De materialen heb ik allemaal, nu alleen nog maar fietsen en data uploaden. Vorig jaar verscheen van de hand van Iris Dracht en Dolly Verhoeven het boek De grenzen van Gelre. Fietsen door historisch landschap . Een fris en informatief boek met daarbij ingesloten een fietsroute van 900 km over fietsknooppunten. De route raakt de buitengrenzen van het oude hertogdom aan. Over die buitengrenzen is natuurlijk heel veel te bepraten want ze waren in de loop van de eeuwen nogal grillig. Was Karel van Gelre niet ooit baas in het verre Friesland? Je zou zo een paar honderd km meer of minder hoeven te fietsen. De auteurs kiezen voor een veilige weg. Voor de drie kwartieren die na 1543 overbleven, kozen zij de grenzen van de huidige provincie Gelderland. Voor het oude Overkwartier is er een lijn getrokken langs enkele steden in noordelijk Limburg ...
Lees vooral verder...