Limburg compleet

Het vakantiehuisje in Schinveld was strategisch scherp uitgekozen. I. kon zo de Brunssummerheide op lopen en ik had een prachtige uitvalsbasis om mijn resterende, nog niet bereden Limburgse gemeenten aan mijn lijst toe te voegen. Acht gemeenten lagen er nog open, allemaal ergens tussen Valkenburg en Sittard, in het smalste gedeelte van Nederland zeg maar. Met een lastig rondje aan de randen van Kerkrade, Heerlen en Geleen kleurde ik, meteen op de eerste vakantiedag, de provincie Limburg volledig oranje op de kaart van de Long Term NL Challenge.

Schinveld is een dorp in een verstedelijkt gebied. Vroeger werd dit gedeelte van Zuid-Limburg de Oostelijke Mijnstreek genoemd, maar rond de eeuwwisseling werd die naam niet aantrekkelijk gevonden en ingewisseld voor Parkstad Limburg. Het gebied moet toeristen trekken, net als het populaire heuvelgebied in het diepste zuiden van de provincie. Voor de fietsende toerist zal dat niet meevallen want er liggen met de grote steden Heerlen en Kerkrade toch wel wat lelijke obstakels in de weg. Wikipedia weet dat de agglomeratie Parkstad Limburg wel 250.000 inwoners telt. Veel grote wegen en wat spoorlijnen brengen de inwoners van Heerlen naar Voerendaal en van Brunssum naar Landgraaf. De dynamiek in dit gebied is heel anders dan in het Heuvelland. Zeker, als je de weg een beetje kent is er voor de wielrennertoerist vast veel te beleven en te genieten.

In de buurt van Aalbeek.

Met mijn nieuw verworven gemeenten inmiddels in de zak kon ik dit gebeid daarom snel achter me laten. Ik trok naar Midden-Limburg, het landelijke gebied tussen Sittard en Roermond. Vooral het oostelijke deel tegen de Duitse grens kon mij erg bekoren. Niet gehinderd door snelwegen en uitdijende stadswijken gleed ik van dorp naar dorp. Aha, het lijkt de Achterhoek of Twente wel!

Als ik nu naar mijn tegelwerk in mijn eigen Limburg kijk, zie ik dat alle gedeelten van deze provincie wel aangeraakt zijn. Nu is het nog een kwestie van gaten vullen.