Naar Bourtange met Judith Bosch

Met Pinksteren fietste ik in twee dagen naar Bourtange en weer terug. Op zondag over Tubbergen, Duitsland, Klazienaveen en Ter Apel. Op maandag ging de route over - opnieuw - Klazienaveen maar vervolgens via Coevorden, Ommen en Haarle terug naar Warnsveld. De heenweg was met 170 km net wat langer dan de terugweg (160 km). Waarom naar Bourtange? Nou gewoon, I. met haar Groningse wortels wilde daar wandelen en ik wilde fietsen.

In Bourtange.

Fietsen naar het Hoge Noorden vind ik nog steeds bijzonder. Ik kom dan door plaatsen als Coevorden en Klazienaveen. Als kind kende ik die plaatsen alleen vanwege televisieprogramma's als Stedenspel met het legendarische presentatieduo Dick Passchier en Judith Bosch (tjongejonge, over andere tijden gesproken) en uit de schoolatlas met ingetekende jaknikkers en aardolievelden bij Schoonebeek. Ik kwam door Barger- en Emmer-Compascuum: het echte veengebied met lange kanalen om het gewonnen spul af te voeren. Boven Salland is Nederland nog echt buitenland voor mij.

Ik heb het maar eens nagerekend. De fietsafstand tussen mijn geboortedorp Sevenum en Groningen is langer dan tussen Sevenum en Luxemburg! 245 om 235 km. Antwerpen is dichterbij dan Zwolle en de Loreley is net zover als Bourtange. Het blijft een gek perspectief dat een stad in eigen land vaak veel verder weg is dan een stad in België of Duitsland. Hoe moet het wel niet zijn voor iemand uit Sittard om de Elfstedentocht te fietsen? Net zo exotisch als een tocht door de Vogezen of het Zwarte Woud?

Met dit soorten gedachten in het hoofd gaat het fietsen langs de kanalen lekker snel. Ik vond Judith Bosch altijd wel leuk, maar achteraf denk ik dat ze toch wel heel erg NCRV-ig was.

Net buiten de vesting. (Jammer van die prullenbak.)

Ook lezen...

Een blauwe Italiaan

Waterweekend

Gelre-tegelen