Ronde van de Achterhoek

Zaterdag fietste ik de Ronde van de Achterhoek. Een toertocht die ik niet kende en die ook niet stond aangevinkt in mijn agenda. Heel vreemd is dat niet want hij werd pas voor de tweede keer verreden. Tenminste, in de moderne tijd van carbonfietsen en snelle tricots. In de jaren 1970 en 1980 moet de ronde een begrip zijn geweest. Pas een paar dagen geleden zag ik de aankondiging van de recreantentocht. Ik vond het een erg leuke tocht en dus een berichtje waard!

Bij Miste kwam ik het bordje Vivaldi tegen. Wanneer was het dat ik daar "voetbalkamp" had?

De Ronde van de Achterhoek wordt georganiseerd door de Achterhoekse gemeenten. De organisatie heeft er denk ik daarom voor gekozen om verspreid over de regio enkele startplaatsen aan te wijzen. Dat is de sterke maar tegelijk ook de zwakkere kant van de ronde. Voor mij was het aantrekkelijk om in Vorden te starten. Maar zowel bij start als bij finish was daar nauwelijks sfeer. De 450 deelnemers zaten na afloop verspreid over de Achterhoek op een terrasje. Geen enkel moment kreeg ik de indruk dat ik écht in een tocht zat.

Over de route zelf niets dan lof. Vooral de klinkerwegen - op Strava zag ik dat iemand een klinkerstrook zelfs heeft aangeduid als Carrefour de Beltrum! - waren nieuw voor mij. Veel uitdaging bood mij dat overigens niet. Ook de enkele strookjes zandweg stelden niet veel voor met dit ideale weer. Toch kwam ik door al het geslinger nauwelijks in een ritme. Na 140 km draaien en keren was ik er ook wel klaar mee!

Vandaag was de Ronde van de Achterhoek voor de elite- en belofterenners. Dat was heel ander werk. Bij Keijenborg stond ik in de wei. Prachtig!

Dit jaar deed ik de verkorte oostvariant van de tocht. Volgend jaar hoop ik de volle ronde te doen. Aanrader!