10.000 met kleine kater
Om half vier vanmiddag passeerde ik de 10.000 km voor dit jaar. Passeren is een beetje raar uitgedrukt want ik zat op de tacx. In de woonkamer. Met deze kou verplaats ik - als het even kan - het schuurfietsen naar de woonkamer.
Heel raar. Ik fiets 10.000 km per jaar. Ruim 800 daarvan leg ik af op de tacx. Maar als ik dan die magische grens op de tacx bereik, vind ik dat ineens nep. Een mijlpaal met een kleine kater.
Balen doe ik al twee weken. Genieten van de sneeuw doe ik niet. Het is vooral lastig spul dat mijn fietsvreugde ondermijnt. Een echte overwinning zou het zijn als ik me verzoen met de omstandigheden - een paar weken niet buiten fietsen - en weer geniet van de mooie, besneeuwde wereld om heen. Morgen is het Eerste Kerstdag. Op het programma staat een stevige wandeling.
Heel raar. Ik fiets 10.000 km per jaar. Ruim 800 daarvan leg ik af op de tacx. Maar als ik dan die magische grens op de tacx bereik, vind ik dat ineens nep. Een mijlpaal met een kleine kater.
Balen doe ik al twee weken. Genieten van de sneeuw doe ik niet. Het is vooral lastig spul dat mijn fietsvreugde ondermijnt. Een echte overwinning zou het zijn als ik me verzoen met de omstandigheden - een paar weken niet buiten fietsen - en weer geniet van de mooie, besneeuwde wereld om heen. Morgen is het Eerste Kerstdag. Op het programma staat een stevige wandeling.
