Rivierengebied verkend

Met mijn plan om heel Gelderland te betegelen, wist ik dat het Rivierengebied een lastige horde zou worden. Het gebied ligt net te ver weg om vanaf thuis te verkennen. Ik moest dit westelijke deel van de provincie dus op andere manieren benaderen. Afgelopen week maakte ik grote vorderingen; veel tegeltjes zijn inmiddels ingekleurd.

Het Rivierengebied beslaat de Betuwe, het Land van Maas en Waal en de Bommelerwaard. De Betuwe ligt ingeklemd tussen de Nederrijn (later Lek genoemd) aan de noordkant en de Waal aan de zuidkant. De grenzen van het Land van Maas en Waal spreken voor zich en de Bommelerwaard ligt daar westelijk van. De provinciegrenzen met Noord-Brabant en Zuid-Holland vormen de westelijke rand en de Afgedamde Maas en de Linge spelen daarbij een bepalende rol. Aan de oostkant is de lijn tussen Arnhem en Nijmegen min of meer de grens.

Aan de Waal bij Tiel, juli 2009.
Bron: https://beeldbank.rws.nl, Rijkswaterstaat, Ruimte voor de Rivier/Ruben Smit.

Het Rivierengebied is vrijwel onbekend voor mij. Ik ken natuurlijk de A15 die er dwars doorheen gaat en mij naar het westen voert, maar in de streekhoofdsteden Tiel en Zaltbommel ben ik nog nooit geweest. Tot dit jaar. Met mijn tochten naar Dordrecht en Soest bereed ik eerst de randen van het gebied. Daarna vulde ik in enkele rondjes hele happen met lege tegeltjes. Lege vakjes zijn er nog steeds. Vooral het verre Bommelerwaard blijft ernstig blanco.

Rivierenland betekent voor een fietser ook dijkenland. En door over de dijken van de grote Nederlandse rivieren te fietsen, heb je meteen de contouren van dit gebied ingekleurd. Fietsen over de dijken is geweldig, zelfs met tegenwind. De behoefte aan snelle tijden is dan niet meer belangrijk want je weet dat je het toch wel verliest van deze natuurkracht. Het is vooral zaak om goed door te trappen om zo in een trance te komen. Afzien, zo kun je het ook noemen, maar dat klinkt zo negatief. Binnen de dijken is het soms wel zoeken naar mooie wegen. Vooral aan de oostkant, waar Arnhem en Nijmegen alsmaar uitdijen, moet je als fietser veel moeite doen om klaverbladen, snelwegen, spoorwegen en andere infrastructurele objecten te ontwijken.

De Bommelwaard dus. In dat gebied heb ik alleen de dijken nog maar ingekleurd in mijn tegeltjeslandschap van VeloViewer. Volgend jaar moet ik hoognodig een weekendje naar Zaltbommel. Een blogtitel lijkt voorhanden: Ik ging naar Bommel om tegeltjes te vullen.

Ook lezen...

Een blauwe Italiaan

Afbeelding
Een paar jaar geleden stond ik even op het punt om mijn Wilier te verkopen. Er was belangstelling zullen we maar zeggen. Het gebeurde niet, ik kon mijn Italiaan niet wegdoen. Hij was te mooi en wij hadden samen zoveel meegemaakt. Ik hing hem terug aan de muur met het idee om hem ooit weer eens op te knappen voor een relaxed rondje op een mooie zomerdag. Met het onverwachte overlijden van de SuperSix waren de diensten van de Wilier sneller nodig dan gedacht. Vorig jaar reed ik een dikke 5.000 km met hem. En wat deed hij het goed en wat reed hij fijn. Ik was weer helemaal verliefd op de oude Wilier Lavaredo en besloot hem daarom helemaal op te knappen. Aan mij is een nieuwe fiets met schijfremmen en elektronica niet besteed. Bovendien is het anno 2020 uiterst hip om materialen te hergebruiken. Graag! Deze Italiaan is een mooie verschijning, juist nu hij wat ouder is. Toch, de vakanties in de Alpen, op Corsica, aan de Côte d'Azur en de chainsuck bij Saint-Étienne hadden hun spore...
Lees vooral verder...

Waterweekend

Afbeelding
Wekenlang was het droog en warm in Nederland, maar in het weekend waarin ik mijn laatste vijftien Zuid-Hollandse gemeenten befietste moest het plenzen en waaien. En omdat dit gedeelte rond Gouda en Rotterdam toch al rijk bezaaid is met rivieren, kanalen en havens, werd het een echt waterrijk weekend. Ik paste mijn fietstochten erop aan. Hollandsche IJssel Mijn uitvalsbasis was een huisje aan de Reeuwijkse plassen. Heel gunstig ten opzichte van de uitgekozen gemeenten lag dat niet. Aanvankelijk had ik bedacht om er vanuit Warnsveld naar toe te fietsen, bepakt met enkele tassen en beperkte bagage. Geen sprake van: ik koos voor een droge oplossing door met de auto te gaan. Eenmaal in Gouda pakte ik de Wilier uit de auto en volgde de Hollandsche IJssel naar het zuiden. Die route bracht mij naar de Van Brienenoordbrug, één van de hoogtepunten dit weekend. Wat een verkeersknooppunt is me dat. Via de Drechtsteden - op de brug over de Oude Maas keek ik neer op ik de Grote Kerk van Dordrecht - ...
Lees vooral verder...

Gelre-tegelen

Afbeelding
Ik ben Gelders, ik fiets tegeltjes en verdien mijn brood met geschiedenis. Alle reden om alle Explorer-tegeltjes in het historische Gelre te fietsen. De materialen heb ik allemaal, nu alleen nog maar fietsen en data uploaden. Vorig jaar verscheen van de hand van Iris Dracht en Dolly Verhoeven het boek De grenzen van Gelre. Fietsen door historisch landschap . Een fris en informatief boek met daarbij ingesloten een fietsroute van 900 km over fietsknooppunten. De route raakt de buitengrenzen van het oude hertogdom aan. Over die buitengrenzen is natuurlijk heel veel te bepraten want ze waren in de loop van de eeuwen nogal grillig. Was Karel van Gelre niet ooit baas in het verre Friesland? Je zou zo een paar honderd km meer of minder hoeven te fietsen. De auteurs kiezen voor een veilige weg. Voor de drie kwartieren die na 1543 overbleven, kozen zij de grenzen van de huidige provincie Gelderland. Voor het oude Overkwartier is er een lijn getrokken langs enkele steden in noordelijk Limburg ...
Lees vooral verder...