Geen Schliersee maar Betuwe
De geplande vakantie in het Beierse Schliersee ging niet door. Mijn vakantie moest in eigen land worden gehouden. Geen enkel probleem want ik heb plannen zat en het weer was ideaal voor de fietsende recreant. Ik besloot werk te maken om de Betuwe eens te verkennen. In dat deel van Gelderland was ik in GPS-tijd nog nooit geweest. I. herinnerde zich een fietstocht van Zeist, over de Waaldijk naar Nijmegen. Dat is lang geleden want ik had mijn grijze Koga en I. haar groene Batavus.
Al zoekend naar een hotelletje in de buurt van Tiel of Zaltbommel, stuitte ik op de site van Stayokay. De sfeer en eenvoudige voorzieningen van deze voormalige jeugdhotels spreekt mij erg aan. En aan het einde van de Betuwe, daar waar de provincies Gelderland, Noord-Brabant en Zuid-Holland elkaar ontmoeten, ligt de Stayokay Dordrecht. Zo fietste ik van Warnsveld langs de IJssel, Nederrijn en Lek naar Culemborg, vervolgens langs de Linge naar Gorinchem om daar de Beneden Merwede naar Dordrecht te volgen. Op de terugweg was vooral de Maas mijn gids en na Nijmegen de Waal. Er stond die dag een pittige oostenwind en zo voelde ik mij een beetje die fietser waarover Boudewijn de Groot zong. Op mijn rug droeg ik mijn nieuwe rugzak die voldoende inhoud biedt voor een reisje met een of twee overnachtingen. De Garmin wees mij feilloos de weg.
Thuis werden hocus-pocus alle gegevens in de databases gekieperd en toen bleek dat ik nog twee gemeenten in Gelderland niet had befietst. Daarom trok ik nogmaals naar het rivierengebied om met de gemeenten Druten en Tiel de Gelderse lijst compleet te maken. Dit keer had ik steeds zicht op de Waal.
In drie dagen fietste ik 465 kilometer langs de grote rivieren van Nederland. Dat had ik nog nooit zo gedaan en ik vond het prachtig! Met wind op de rug in plaats van de rugzak en een stralende zon boven mij beleefde ik zaterdag, op de dijk ter hoogte van Druten, een euforisch moment. Ik bedacht dat Nederland toch wel het ultieme fietsland is. Wat zou je nog naar Italië gaan met die vele uren op de snelweg voordat je er bent en het slechte asfalt als beloning als je er uiteindelijk een fietstocht mag doen? Toch vanwege die bergen?
Al zoekend naar een hotelletje in de buurt van Tiel of Zaltbommel, stuitte ik op de site van Stayokay. De sfeer en eenvoudige voorzieningen van deze voormalige jeugdhotels spreekt mij erg aan. En aan het einde van de Betuwe, daar waar de provincies Gelderland, Noord-Brabant en Zuid-Holland elkaar ontmoeten, ligt de Stayokay Dordrecht. Zo fietste ik van Warnsveld langs de IJssel, Nederrijn en Lek naar Culemborg, vervolgens langs de Linge naar Gorinchem om daar de Beneden Merwede naar Dordrecht te volgen. Op de terugweg was vooral de Maas mijn gids en na Nijmegen de Waal. Er stond die dag een pittige oostenwind en zo voelde ik mij een beetje die fietser waarover Boudewijn de Groot zong. Op mijn rug droeg ik mijn nieuwe rugzak die voldoende inhoud biedt voor een reisje met een of twee overnachtingen. De Garmin wees mij feilloos de weg.
 |
| Talloze bruggen verbinden talloze wegen in dit gebied. De meest indrukwekkende brug is wel de brug bij Ewijk. Halverwege de jaren 2010 werd de brug verbreed. Vanaf 2013 heet hij de Tacitusbrug. Bron: https://beeldbank.rws.nl, Rijkswaterstaat / Photo Holland. |
Thuis werden hocus-pocus alle gegevens in de databases gekieperd en toen bleek dat ik nog twee gemeenten in Gelderland niet had befietst. Daarom trok ik nogmaals naar het rivierengebied om met de gemeenten Druten en Tiel de Gelderse lijst compleet te maken. Dit keer had ik steeds zicht op de Waal.
In drie dagen fietste ik 465 kilometer langs de grote rivieren van Nederland. Dat had ik nog nooit zo gedaan en ik vond het prachtig! Met wind op de rug in plaats van de rugzak en een stralende zon boven mij beleefde ik zaterdag, op de dijk ter hoogte van Druten, een euforisch moment. Ik bedacht dat Nederland toch wel het ultieme fietsland is. Wat zou je nog naar Italië gaan met die vele uren op de snelweg voordat je er bent en het slechte asfalt als beloning als je er uiteindelijk een fietstocht mag doen? Toch vanwege die bergen?
