Alabastine
Met het tegeltjestikken van VeloViewer kwam ik januari goed door. Wat een schik had ik met dit speeltje! Met VeloViewer tik je dus denkbeeldige tegeltjes aan. En met die tegeltjes kun je spelletjes doen. VeloViewer noemt dat Explorer. In mijn vorig blogbericht legde ik dat allemaal al uit.
De mooiste toepassing van Explorer vind ik het clusteren: plak zoveel mogelijk tegeltjes aan elkaar vast. Dat doe je door het vakje zelf te verkennen - één meter in een vakje is genoeg! - maar ook alle omliggende vakjes. Toen ik half december begon met Explorer was mijn Achterhoekkaart nog één gatenkaas. Inmiddels zijn de meeste gaten gevuld; als een tube Alabastine ben ik tekeer gegaan. Gisteren, in de natte sneeuw, tikte ik de Nicolaasweg tussen Mariënvelde en Harreveld aan. En omdat ik toch in de buurt was ook nog de Nijkampsweg tussen Lichtenvoorde en Groenlo. Nou ja, helemaal in de buurt was ik niet, maar het verlangen om een tegeltje te vullen was groot. Dat maakt "afstand" en "slecht weer" tot relatieve begrippen.
Met de eenmaal gevulde tegeltjes activeer je meteen een andere toepassing van Explorer. Blauwe lijnen op de kaart geven het grootst gemaakte vierkant aan van 100% gevulde tegeltjes. In een mum van tijd steeg mijn Explorer Square van 12 naar 21. Dat betekent dat ik in een vierkant van 21x21 mijl (33,6x33,6 km) alle tegeltjes aangetikt heb. De Alabastine doet zijn werk voortreffelijk.
Dankzij VeloViewer kwam ik de afgelopen weken op de gekste plaatsen. Dorpen en gehuchten die ik jarenlang links liet liggen moest ik nu wel aandoen. Zo kwam ik voor het eerst met de racer in Koningslust, Castenray en Oirlo. In mijn eigen achterland verkende ik de wereld tussen Rijssen en Goor en kwam ik eindelijk bij de Friezenberg. En gisteren vulde ik gaten in het gebied rond Zieuwent. Met ijskoude voeten en handen maar met een warm gevoel kwam ik glibberend thuis.
De mooiste toepassing van Explorer vind ik het clusteren: plak zoveel mogelijk tegeltjes aan elkaar vast. Dat doe je door het vakje zelf te verkennen - één meter in een vakje is genoeg! - maar ook alle omliggende vakjes. Toen ik half december begon met Explorer was mijn Achterhoekkaart nog één gatenkaas. Inmiddels zijn de meeste gaten gevuld; als een tube Alabastine ben ik tekeer gegaan. Gisteren, in de natte sneeuw, tikte ik de Nicolaasweg tussen Mariënvelde en Harreveld aan. En omdat ik toch in de buurt was ook nog de Nijkampsweg tussen Lichtenvoorde en Groenlo. Nou ja, helemaal in de buurt was ik niet, maar het verlangen om een tegeltje te vullen was groot. Dat maakt "afstand" en "slecht weer" tot relatieve begrippen.
 |
| De lege tegeltjes oost en noord werden op 2 februari gevuld. Komende weken volgt ongetwijfeld het tegeltje bij Lichtenvoorde. (Schermafdruk uit VeloViewer 31-01-2019) |
Met de eenmaal gevulde tegeltjes activeer je meteen een andere toepassing van Explorer. Blauwe lijnen op de kaart geven het grootst gemaakte vierkant aan van 100% gevulde tegeltjes. In een mum van tijd steeg mijn Explorer Square van 12 naar 21. Dat betekent dat ik in een vierkant van 21x21 mijl (33,6x33,6 km) alle tegeltjes aangetikt heb. De Alabastine doet zijn werk voortreffelijk.
Dankzij VeloViewer kwam ik de afgelopen weken op de gekste plaatsen. Dorpen en gehuchten die ik jarenlang links liet liggen moest ik nu wel aandoen. Zo kwam ik voor het eerst met de racer in Koningslust, Castenray en Oirlo. In mijn eigen achterland verkende ik de wereld tussen Rijssen en Goor en kwam ik eindelijk bij de Friezenberg. En gisteren vulde ik gaten in het gebied rond Zieuwent. Met ijskoude voeten en handen maar met een warm gevoel kwam ik glibberend thuis.
 |
| Aan de voet van de Friezenberg (40,2 meter boven NAP). En dan weer terug. (Schermafdruk uit VeloViewer 03-02-2019) |
 |
| Mijn Explorer Square. Aan alle kanten nog ruimte voor uitbreiding! (Schermafdruk uit VeloViewer 02-02-2019) |
