Heen en weer naar Sevenum
De conditie is helemaal terug. Is hij eigenlijk wel weg geweest vanwege de operaties? Het lijkt dus van niet en daarom volgden de afgelopen dagen de 100-plusrondjes elkaar weer snel op. Ik krijg zelfs zin om weer wat speciale tochten te doen.
Daarom maakte ik gisteren eindelijk eens werk van mijn oude plan om heen en weer naar mijn moeder te fietsen. Dat moest zeker een rit van zo'n 200 km opleveren. Vroeg vertrekken dus! De heenweg ging over Duitsland. Alleen bij Goch is het altijd zoeken, ook dit keer. Ik moet eens onthouden dat ik bij Uedem richting Weeze of Kevelaer aanhou. Door het "verkeerd fietsen" zie je wel weer wat bijzonders. Precies op de landsgrens, even voorbij Goch en bijna in Siebengewald, ligt Collegium Augustinianum Gaesdonck. Het markante gebouw was mij nog nooit eerder zo opgevallen.
Koffie met vlaai en broodjes bij mijn moeder en hup de fiets weer op. En nu met de wind in de rug naar Nijmegen. Eén lang fietspad langs de oude rijksweg is blijkbaar teveel gevraagd van de verkeerskundigen. Vooral ter hoogte van Gennep is het slingeren. De mooie zaterdagmiddag liet feilloos zien hoe druk het in Nederland is met dagjesmensen en winkelverkeer.
Koffie en veel water bij Thomas. Hij wees mij op de gunstige toegangsroute naar het RijnWaalpad, de snelfietsroute tussen Nijmegen en Arnhem. Aan de Nijmeegse Waalspoorbrug is een fietspad gehangen - ze noemen 'm de Snelbinder - en die fietst als een trein! Wat een verbeteringen! In Arnhem was het nog even zoeken naar de Pleijroute om vervolgens rechtsaf naar Westervoort te gaan. Eenmaal de IJssel over kon ik op routine terug naar Warnsveld.
Nu ik dit schrijf, bedenk ik mij dat ik gisteren aardig wat bruggen heb gepakt:
Daarom maakte ik gisteren eindelijk eens werk van mijn oude plan om heen en weer naar mijn moeder te fietsen. Dat moest zeker een rit van zo'n 200 km opleveren. Vroeg vertrekken dus! De heenweg ging over Duitsland. Alleen bij Goch is het altijd zoeken, ook dit keer. Ik moet eens onthouden dat ik bij Uedem richting Weeze of Kevelaer aanhou. Door het "verkeerd fietsen" zie je wel weer wat bijzonders. Precies op de landsgrens, even voorbij Goch en bijna in Siebengewald, ligt Collegium Augustinianum Gaesdonck. Het markante gebouw was mij nog nooit eerder zo opgevallen.
Koffie met vlaai en broodjes bij mijn moeder en hup de fiets weer op. En nu met de wind in de rug naar Nijmegen. Eén lang fietspad langs de oude rijksweg is blijkbaar teveel gevraagd van de verkeerskundigen. Vooral ter hoogte van Gennep is het slingeren. De mooie zaterdagmiddag liet feilloos zien hoe druk het in Nederland is met dagjesmensen en winkelverkeer.
Koffie en veel water bij Thomas. Hij wees mij op de gunstige toegangsroute naar het RijnWaalpad, de snelfietsroute tussen Nijmegen en Arnhem. Aan de Nijmeegse Waalspoorbrug is een fietspad gehangen - ze noemen 'm de Snelbinder - en die fietst als een trein! Wat een verbeteringen! In Arnhem was het nog even zoeken naar de Pleijroute om vervolgens rechtsaf naar Westervoort te gaan. Eenmaal de IJssel over kon ik op routine terug naar Warnsveld.
 |
| Bij (fotograaf) Thomas! |
Nu ik dit schrijf, bedenk ik mij dat ik gisteren aardig wat bruggen heb gepakt:
- Rheinbrücke over de Rijn bij Emmerik
- Koninginnebrug bij Well (2 keer dus)
- Spoorbrug (Snelbinder) over de Waal bij Nijmegen
- Andrej Sacharovbrug over de Nederrijn bij Arnhem
- Westervoortsebrug over de IJssel tussen Arnhem en Westervoort.
Bruggen trekken mij om de een of andere manier meer dan een pontje. Dat heeft niks te maken met watervrees, maar met genot van het prachtige uitzicht vanaf de brug. Op de Snelbinder zijn daarvoor zelfs bankjes geplaatst.
Terug thuis had ik 237 km op de teller. Het was van lang geleden dat ik vermoeide benen had.
