Het leven op de kop
Het was al vóór Parijs-Roubaix dat er knobbeltjes zaten in mijn liezen en ik wat buikpijn had. Zelf dacht ik nog aan een liesbreuk maar de huisarts stuurde me meteen naar specialist. En toen ging het snel. Onderzoeken volgden elkaar snel op. Aan de hand van een scan werd als "bijvangst" een tumor in de blaas ontdekt. Die is inmiddels verwijderd. Over drie maanden volgt controle.
De opgezwollen lymfeklieren leidden naar een kankersoort die weliswaar niet agressief is maar wel hardnekkig. Non Hodgkinlymfoom heet ie, met de variant folliculair. Verdere onderzoeken moeten uitwijzen welke behandelingen volgen.
Dit is een fietsblog. Medisch nieuws zul je hier niet vaak aantreffen. Maar ja, wat ik hierboven allemaal aan slecht nieuws vertel, heeft natuurlijk wel zijn weerslag op het fietsen. Na de blaasoperatie mocht ik een week niet fietsen en door het weghalen van een klier in de lies zat daar ook een lastige wond. Niet mogen fietsen in de mooiste maand van het jaar! Dat is extra straf!
Precies een week na de blaasoperatie stapte ik weer op de racer voor een klein rondje. Dat viel dus niet mee! De lies hield zich erg goed maar het gebied rond de sluitspier deed behoorlijk pijn. Toch zag de uroloog geen bezwaar om te blijven fietsen. In tegendeel: artsen houden van fitte patiënten. Als troostcadeau en remedie heb ik vervolgens een luxe zadel met gat gekocht. Wat een opluchting gaf dat!
Tja, of het bij deze aanpassing blijft, weet ik niet. Een hoog gemiddelde, een lastige col of ultralange afstand is ineens niet meer belangrijk. Als ik maar kan blijven fietsen en ervan kan genieten.
De opgezwollen lymfeklieren leidden naar een kankersoort die weliswaar niet agressief is maar wel hardnekkig. Non Hodgkinlymfoom heet ie, met de variant folliculair. Verdere onderzoeken moeten uitwijzen welke behandelingen volgen.
Dit is een fietsblog. Medisch nieuws zul je hier niet vaak aantreffen. Maar ja, wat ik hierboven allemaal aan slecht nieuws vertel, heeft natuurlijk wel zijn weerslag op het fietsen. Na de blaasoperatie mocht ik een week niet fietsen en door het weghalen van een klier in de lies zat daar ook een lastige wond. Niet mogen fietsen in de mooiste maand van het jaar! Dat is extra straf!
Precies een week na de blaasoperatie stapte ik weer op de racer voor een klein rondje. Dat viel dus niet mee! De lies hield zich erg goed maar het gebied rond de sluitspier deed behoorlijk pijn. Toch zag de uroloog geen bezwaar om te blijven fietsen. In tegendeel: artsen houden van fitte patiënten. Als troostcadeau en remedie heb ik vervolgens een luxe zadel met gat gekocht. Wat een opluchting gaf dat!
Tja, of het bij deze aanpassing blijft, weet ik niet. Een hoog gemiddelde, een lastige col of ultralange afstand is ineens niet meer belangrijk. Als ik maar kan blijven fietsen en ervan kan genieten.
