Hamalandroute

De Hamalandroute is bedoeld voor auto's en niet voor fietsers. Toch dacht ik hem goed te kunnen fietsen, want over een snelweg gaat een toeristische tocht immers niet en over smalle zandpaden ook niet. Inderdaad viel de route goed te befietsen. Maar als het fietspad niet direct naast de weg ligt, is het zicht op de bordjes natuurlijk weg. Dat overkwam mij een stuk of vier keer. Gelukkig kon ik de route in het volgende dorp gewoon weer oppakken.

Twee keer 150 km fietsen met een goede schranspartij en overnachting halverwege had ik mij bedacht. Na precies 160 km kneep ik gisteren in de remmen in Gasthaus Rappers tussen Gesher en Velen. I. zat al aan een stevig glas witbier. Ik koos voor een Schlösser Alt.

Na een slechte nachtrust, maar een erg goed ontbijt, volgde de tweede etappe. Mijn billen en het gedeelte daaronder lag halfopen en deed loeipijn. Dat drukte de pret behoorlijk. Een slechte broek, een ongeschikt zadel of een combinatie van die twee? Ik weet het nog niet. Om drie uur was ik thuis na net geen 300 km op het grensgebied tussen Nederland en Duitsland.