Nog een keer: Col de Vence
De Col de Vence: twee weken lang was het mijn berg. Vier keer beklom ik hem met de fiets en één keer slenterde ik met I. over de top, genietend van het prachtige uitzicht op Nice, Antibes en de Middellandse Zee. Nee, Corsica was die dag niet te zien. De Col de Vence is 963 meter hoog en maakt deel uit van de Zee-Alpen.
De klassieke start van de col begint bij de fontein aan de Avenue Henri Giraud in Vence. Hij is dan net geen 10 km lang en in die afstand moet je 643 hoogtemeters afleggen. Het gemiddelde stijgingspercentage is als gevolg 6,6%. De klim is zeker na de eerste paar km's erg gelijkmatig. Om de km is aan de rechterkant van de weg een informatiebordje voor de sportieve fietser geplaatst. In de augustusmaand is het gezellig druk met wielertoeristen, maar de overdreven drukte van de Mont Ventoux of Alpe d'Huez ontbreekt gelukkig.
De allure van bovengenoemde iconen heeft de Col de Vence niet. Wel is het een fijne, goedlopende col met prima wegdek en mooie uitzichten. De afdaling terug naar Vence is gemakkelijk. Er zijn slechts enkele haarspeldbochten. Het uitzicht op de zee is schitterend. Soepel glij je de drukte van het stadje weer in.
De klassieke klim vanuit Vence begint op zo'n 330 meter hoogte, terwijl de camping in Colle-sur-Loupe op ongeveer 50 meter hoogte ligt. Er zijn fietsers die de klim als langer beoordelen. De startplaats is dan bijvoorbeeld de kustplaats Cagnes-sur-Mer. Voor die benadering is zeker wat te zeggen want de klim vanaf de kust naar naar het stadje Vence mag er wezen. Zeker de drukke weg langs supermarché E. Leclerc in Vence is pittig steil. Bijna kolderiek is de passage aan de rand van Saint Paul de Vence, een historisch stadje waar je je door busladingen toeristen moet wurmen.
Twee keer reed ik de col van de noordkant. Om daar te komen moet je dus eerst links- of rechtsom aan de overkant in Coursegoules komen. Langs rivier de Var reed ik tot aan Le Broc om daar een bocht naar oostelijk richting te maken tot aan Coursegoules. Aan oostelijke zijde fietste ik door de bekende Gorges du Loup om via Gréolières de klim naar Coursegoules en de Col de Vence te maken. Beide klimbenaderingen zijn veel minder gelijkmatig dan de klassieke, maar zeker niet minder fraai.
| Zicht op de zee vanaf de col. Foto: Jon Himoff op Flickr. (http://www.flickr.com/photos/jhimoff/3163048681/) |
De klassieke start van de col begint bij de fontein aan de Avenue Henri Giraud in Vence. Hij is dan net geen 10 km lang en in die afstand moet je 643 hoogtemeters afleggen. Het gemiddelde stijgingspercentage is als gevolg 6,6%. De klim is zeker na de eerste paar km's erg gelijkmatig. Om de km is aan de rechterkant van de weg een informatiebordje voor de sportieve fietser geplaatst. In de augustusmaand is het gezellig druk met wielertoeristen, maar de overdreven drukte van de Mont Ventoux of Alpe d'Huez ontbreekt gelukkig.
De allure van bovengenoemde iconen heeft de Col de Vence niet. Wel is het een fijne, goedlopende col met prima wegdek en mooie uitzichten. De afdaling terug naar Vence is gemakkelijk. Er zijn slechts enkele haarspeldbochten. Het uitzicht op de zee is schitterend. Soepel glij je de drukte van het stadje weer in.
![]() |
| Fontein bij de start. Je mot net even de juiste afslag vinden. Bron: Google Maps. |
![]() |
| De col kreeg tijdens Parijs-Nice 2012 categorie 1 toegewezen. Bron: http://www.letour.fr/2012/PNC |
De klassieke klim vanuit Vence begint op zo'n 330 meter hoogte, terwijl de camping in Colle-sur-Loupe op ongeveer 50 meter hoogte ligt. Er zijn fietsers die de klim als langer beoordelen. De startplaats is dan bijvoorbeeld de kustplaats Cagnes-sur-Mer. Voor die benadering is zeker wat te zeggen want de klim vanaf de kust naar naar het stadje Vence mag er wezen. Zeker de drukke weg langs supermarché E. Leclerc in Vence is pittig steil. Bijna kolderiek is de passage aan de rand van Saint Paul de Vence, een historisch stadje waar je je door busladingen toeristen moet wurmen.
| Saint Paul de Vence is fraai. De heuvels rondom het stadje zijn helemaal volgebouwd. Goeie foto van Takato Marui op Flickr. Bron: http://www.flickr.com/photos/m-louis/4388320436/ |
![]() |
| Zo doe je dat in Saint Paul de Vence: fietsen, koffie, sigaretje en gezien worden... |
![]() |
| Deze toerist in Saint Paul de Vence was gewapend met twee camera's, een laptop en een mobieltje. Volgens een label hoorde hij bij bus 17. |
![]() |
| Ook voor STRAVA is het een klim cat. 1. Bron: http://www.strava.com/segments/1917213 |
Twee keer reed ik de col van de noordkant. Om daar te komen moet je dus eerst links- of rechtsom aan de overkant in Coursegoules komen. Langs rivier de Var reed ik tot aan Le Broc om daar een bocht naar oostelijk richting te maken tot aan Coursegoules. Aan oostelijke zijde fietste ik door de bekende Gorges du Loup om via Gréolières de klim naar Coursegoules en de Col de Vence te maken. Beide klimbenaderingen zijn veel minder gelijkmatig dan de klassieke, maar zeker niet minder fraai.
| Le Broc, een van de bergdorpjes ten noorden van de Col de Vence. Foto van Dick op Flickr. Bron: http://www.flickr.com/photos/dijdicotil/3621852056/ |
| De D6 door de vallei van de Loup leidt naar Gréolières. Foto door Abxbay op Wikimedia. (http://commons.wikimedia.org/wiki/File:D6_vallee_du_loup_2.JPG?uselang=fr) |
Op Cycling the Alps kan ik de Col de Vence trouwens op elk moment nog eens herbeleven. Nou, een beetje dan.




