Mont Ventoux

Dit jaar heb ik alle tijd om de Tour de France te volgen. Ik bof, want het is een mooie ronde dit jaar. Morgen is de beklimming van de Mont Ventoux. Natuurlijk denk ik dan aan die fijne vakantie van acht jaar geleden toen we met de vrienden dat ding gingen beklimmen. Goed getraind beklom ik 'm de eerste keer vanuit Bedoin (1'44) en twee dagen later was Malaucene de startplaats (1'42). De eerste keer is natuurlijk speciaal, maar de tweede beklimming heugt me nog het meest. Ja, het spookte boven op de top. Mist drie km onder de top en het ijs waaide van de mast. Vanaf die dag weet ik wat klappertanden is.



Een "waarde"-loos certificaat uitgereikt door de uitbaters van Les Belles Heures in Roaix.


Inmiddels maak ik vele kilometers en gaat het langzaam maar zeker weer wat beter met nek en rug. Morgenmiddag zit ik gekluisterd voor de buis.

Ook lezen...

Een blauwe Italiaan

Afbeelding
Een paar jaar geleden stond ik even op het punt om mijn Wilier te verkopen. Er was belangstelling zullen we maar zeggen. Het gebeurde niet, ik kon mijn Italiaan niet wegdoen. Hij was te mooi en wij hadden samen zoveel meegemaakt. Ik hing hem terug aan de muur met het idee om hem ooit weer eens op te knappen voor een relaxed rondje op een mooie zomerdag. Met het onverwachte overlijden van de SuperSix waren de diensten van de Wilier sneller nodig dan gedacht. Vorig jaar reed ik een dikke 5.000 km met hem. En wat deed hij het goed en wat reed hij fijn. Ik was weer helemaal verliefd op de oude Wilier Lavaredo en besloot hem daarom helemaal op te knappen. Aan mij is een nieuwe fiets met schijfremmen en elektronica niet besteed. Bovendien is het anno 2020 uiterst hip om materialen te hergebruiken. Graag! Deze Italiaan is een mooie verschijning, juist nu hij wat ouder is. Toch, de vakanties in de Alpen, op Corsica, aan de Côte d'Azur en de chainsuck bij Saint-Étienne hadden hun spore...
Lees vooral verder...

Waterweekend

Afbeelding
Wekenlang was het droog en warm in Nederland, maar in het weekend waarin ik mijn laatste vijftien Zuid-Hollandse gemeenten befietste moest het plenzen en waaien. En omdat dit gedeelte rond Gouda en Rotterdam toch al rijk bezaaid is met rivieren, kanalen en havens, werd het een echt waterrijk weekend. Ik paste mijn fietstochten erop aan. Hollandsche IJssel Mijn uitvalsbasis was een huisje aan de Reeuwijkse plassen. Heel gunstig ten opzichte van de uitgekozen gemeenten lag dat niet. Aanvankelijk had ik bedacht om er vanuit Warnsveld naar toe te fietsen, bepakt met enkele tassen en beperkte bagage. Geen sprake van: ik koos voor een droge oplossing door met de auto te gaan. Eenmaal in Gouda pakte ik de Wilier uit de auto en volgde de Hollandsche IJssel naar het zuiden. Die route bracht mij naar de Van Brienenoordbrug, één van de hoogtepunten dit weekend. Wat een verkeersknooppunt is me dat. Via de Drechtsteden - op de brug over de Oude Maas keek ik neer op ik de Grote Kerk van Dordrecht - ...
Lees vooral verder...

Gelre-tegelen

Afbeelding
Ik ben Gelders, ik fiets tegeltjes en verdien mijn brood met geschiedenis. Alle reden om alle Explorer-tegeltjes in het historische Gelre te fietsen. De materialen heb ik allemaal, nu alleen nog maar fietsen en data uploaden. Vorig jaar verscheen van de hand van Iris Dracht en Dolly Verhoeven het boek De grenzen van Gelre. Fietsen door historisch landschap . Een fris en informatief boek met daarbij ingesloten een fietsroute van 900 km over fietsknooppunten. De route raakt de buitengrenzen van het oude hertogdom aan. Over die buitengrenzen is natuurlijk heel veel te bepraten want ze waren in de loop van de eeuwen nogal grillig. Was Karel van Gelre niet ooit baas in het verre Friesland? Je zou zo een paar honderd km meer of minder hoeven te fietsen. De auteurs kiezen voor een veilige weg. Voor de drie kwartieren die na 1543 overbleven, kozen zij de grenzen van de huidige provincie Gelderland. Voor het oude Overkwartier is er een lijn getrokken langs enkele steden in noordelijk Limburg ...
Lees vooral verder...