Overwinteren

Na een week met veel wind, regen en sneeuw kon ik gisteren toch nog op de fiets. Volgens buienradar was het ergste leed geleden en zelfs de sneeuw op onze straat was zo goed als weggesmolten. Een rondje over Loo, Vorden en Baak zat in mijn hoofd. En zo zou het gebeuren ook al was ik bij Laren al nat en verkleumd. Voor me werd de lucht donker. Nog meer regen en wind stond me te wachten.

Ik kon nog rechtsaf, snel naar Warnsveld, maar Baak zat in mijn hoofd. Door en doornat kwam ik thuis. Met koude vingers kreeg ik nauwelijks de sleutel van de voordeur omgedraaid. Het is weer zover: het is overwintertijd.



De kerk van Baak is een van de hogere kerken in de omgeving van Zutphen
en daarom een echt baken tijdens mijn rondjes.
Foto: Apdency op
http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Sint-Martinuskerk_Baak.jpg

Vorige winter bedacht ik me pas in februari dat hardlopen een aardig alternatief kan bieden. Na enkele weken was ik een illusie armer; ik liep te hard van stapel en kreeg last van mijn heup.

Dit seizoen heb ik het beter aangepakt. Vanaf eind september ben ik bezig met een heus schema. Morgen begin ik aan de twaalfde en laatste week van het schema. Er moet dan drie kwartier worden gelopen met een korte wandelpauze na een kwartier. Even leek een wat stijve knie weer roet in het eten te gooien. Dit probleem lijkt geweken.

Hardlopen als alternatief brengt veel rust. Vrijdagochtend was fietsen onmogelijk door sneeuw. Lopen op het fietspad naar Baak bleek in de middag heel goed te doen.



Mijn loopsloffen met inmiddels 100 km. onder de zolen.