Heide in bloei
Einde van de zomer en de heide staat in bloei. Dan is de Holterberg op z'n mooist. Sowieso blijft de aanfietsroute over Harfsen en Laren fraai. Je komt nauwelijks een hond tegen en de enkele boer(in) in zondagse kledij die zijn of haar goedkeurende blik over het aangeharkte erf laat gaan en die eenzame fietser voorbij ziet komen, knikt altijd wel "goei'ndag". In Holten is het op zondagmorgen druk. Dan zie je de kerkgangers keurig gekleed hun zondagse plicht doen. Als je geluk hebt, hoor je de kerkklokken roepen. Rondje Holterberg: het is een lange rit, maar wel een van de mooiste uit mijn repertoire.
De Peter Winnen Classic van twee weken geleden heb ik nu wel verwerkt. Het was mijn dag niet. Misschien ligt mijn grens wel bij de 120 km of zo? Volgende keer beter letten op drinken en eten.
Heel goed voor mijn ego daarentegen was de leuke rit die ik vrijdag maakte, samen met mijn gouwe ouwe fietsmaat J. en de vader van H.'s nieuwe vriendje. M. is zijn naam en hij is een echte sportfanaat. Met zijn ingevallen wangen en uiterst afgetraind lijf komt hij vervaarlijk snel over. J. zwaaide af ter hoogte van Almen. Daarna moest ik met M. de tocht vervolgen naar de kampeerboerderij van H. Dat werd ons einddoel. Kop over kop maar toch niet met het schuim op de mond, stond ons na 80 km. een gemiddelde van 32 km/u op het schermpje toe te lachen. "Jij kunt anders ook best wel aardig fietsen", deelde M. mij nonchalant mee. "Och", pufte ik, "eigenlijk iets te hard voor mij", voegde ik er snel aan toe. Voor je het weet moet ik elke vrijdag deze prestatie leveren...
De Peter Winnen Classic van twee weken geleden heb ik nu wel verwerkt. Het was mijn dag niet. Misschien ligt mijn grens wel bij de 120 km of zo? Volgende keer beter letten op drinken en eten.
Heel goed voor mijn ego daarentegen was de leuke rit die ik vrijdag maakte, samen met mijn gouwe ouwe fietsmaat J. en de vader van H.'s nieuwe vriendje. M. is zijn naam en hij is een echte sportfanaat. Met zijn ingevallen wangen en uiterst afgetraind lijf komt hij vervaarlijk snel over. J. zwaaide af ter hoogte van Almen. Daarna moest ik met M. de tocht vervolgen naar de kampeerboerderij van H. Dat werd ons einddoel. Kop over kop maar toch niet met het schuim op de mond, stond ons na 80 km. een gemiddelde van 32 km/u op het schermpje toe te lachen. "Jij kunt anders ook best wel aardig fietsen", deelde M. mij nonchalant mee. "Och", pufte ik, "eigenlijk iets te hard voor mij", voegde ik er snel aan toe. Voor je het weet moet ik elke vrijdag deze prestatie leveren...
