Sjeng66

Afgelopen week fietste ik naar Bremen, trok vervolgens naar de kust van Noord-Duitsland en keerde via het stadje Leer weer terug naar Nederland. Een tocht die behalve heel veel fietsplezier twee doelen diende. Bikepacking Fietsen met tent, slaapzak en andere toebehoren heeft mij nooit aangetrokken. Driedaagse tochten met kleine bepakking, vastgestelde routes en vooraf gereserveerde Stayokay's deed ik de afgelopen jaren wel vaker. Is er ook een tussenmodel? Fietsen met lichte bepakking en al gaandeweg het bepalen van routes en overnachtingen? Ik probeerde het model met succes uit. De eerste twee dagen had ik wel helemaal voorbereid want Bremen was immers mijn doel. Daarna mocht ik improviseren. Hoeveel kilometer fiets je op een dag met een stuurtas, zadeltas en kleine rugzak? Enkele ervaringen. Fietsen met beperkte bepakking beviel erg goed. Grootste vondst was een derde bidon onderaan de buis, ter hoogte van de trapas. Die bidon bevat geen water maar gereedschap. Superhandig - zeke...

Ik trok met mijn grindfiets over de grens van de provincies Noord-Brabant en Limburg. Een bijzonder gebied met veel rechte wegen, een kanaal, landerijen en De Peel. Sluis 13 Nogal bepalend in dit grensgebied is de Zuid-Willemsvaart. Dit kanaal stroomt van Maastricht naar Den Bosch. Iets ten noorden van Nederweert kruist het kanaal de twee zuidelijke Nederlandse provincies. Bij de dertiende sluis (men telde van Den Bosch naar Maastricht) ontstond een buurtschapje: Sluis 13 . Bij Sluis 13 is de Dertiendedijk en die dijk vormt de feitelijke provinciegrens. Ik stond daar op zaterdag met de fiets aan de hand. Ik twijfelde of ik wel door het rulle zand kon. Omdat een moedige fietser met 40 mm-banden mij tegenmoet kwam, besloot ik toch het gebied in te trekken. Enkele keren moest ik van de fiets; ik kan dit onderdeel van het grindfietsen nog steeds niet waarderen. De Sint Willibrordusput Terug over de Zuid-Willemsvaart bij Nederweert kwam ik in Nationaal Park De Groote Peel. Het hart van dit ...

Ik denk dat het op de Zandvoortweg in Zelhem gebeurde. Daar ging ik de 10%-grens over van befietsbaar Nederland. Wat dat is, leg ik uit. Schermafdruk van Wandrer, 16 januari 2025 Sinds enkele jaren koppel ik mijn fietsritjes aan Wandrer, een internationale fietssite uit Atlanta. Het doel van Wandrer is om zoveel mogelijk unieke meters te maken. Volgens de site: "Wandrer is the game you win by going places you've never been before. The main rule is: you get credit for every road you travel, but only once". Het gaat dus om punten, maar die boeien mij niet zozeer. Wandrer rekent haarfijn uit hoeveel unieke meters je hebt gefietst en op gedetailleerde kaarten laat de site zien waar je dat hebt gedaan. Net als de echte wereld is de kaart van Wandrer opgedeeld in werelddelen, landen, provincies (of departementen, deelstaten etc.), dorpen en steden. Die getallen hebben wel mijn interesse. Zo kan er een telling worden gemaakt voor de wegen in Nederland. Alle wegen - verhard en on...

Het fietsjaar 2024 was cijfermatig niet spectaculair: 11.602 km in 142 ritjes. Hoger dan 147 meter boven de zeespiegel kwam ik dit jaar niet en een rondje van 200-plus zat er ook niet in. Mijn BMC URS maakte de meeste kilometers: bijna 10.000. De overige 1.600 kilometers zat ik op de Van Nicholas. Mijn Wilier Lavaredo uit 2007 gaf ik in de zomer na 60.000 dienstkilometers weg; ik had er al maandenlang niet meer op gefietst. In het voorjaar amuseerde ik mij heel goed met het opzoeken van oude grensstenen. Ik vond ze vooral op de grens van Duitsland en het oude Graafschap Zutphen, maar ook in Twente, rond Emmerik en in Midden-Limburg. De zomervakantie in Denemarken leverde enkele fraaie fietstochten op, toch waren de ritjes bij Hamburg en in Noord-Groningen zeker zo mooi. Ik zag het Kattegat, de Elbe en de Eems. Wandrer telde 3.500 nieuwe kilometers voor mij uit. Van de befietsbare wegen in Nederland heb ik nu 9,9945% gefietst. Door het slechte weer van de laatste weken van het jaar, moc...

Vorige weekend verbleef ik in de provincie Groningen. Ik had een appartement gehuurd in het Waddenhoes in Pieterburen, direct naast de bekende zeehondenopvang. Het weer was geweldig, het hele weekend bleef het droog en zonnig. De Hemelpoort of Poort Kaap Noord Electra Vanaf Meppel fietste ik door Overijssel en Friesland voordat ik tussen Drachtstercompagnie en Opende de provincie Groningen binnenreed. Bij het samenstellen van de route had ik rekening gehouden met een paar dingen. Ik wilde zoveel mogelijk nieuwe gebieden en wegen fietsen. Omdat I.'s voorouders uit de omgeving van Grijpskerk komen, wilde ik ook daar doorheen. En mijn laatste doel was om door zoveel mogelijk plaatsen te komen met een bijzondere of grappige naam. Alle doelen slaagden. In mijn route van 134 km maakte ik bijna 130 nieuwe kilometers en kwam ik door Grijpskerk. Bij deze voorouderplaats liggen ook de dorpjes Lutjegast en Kommerzijl. Dat zijn toch al twee mooie plaatsnamen. Maar ik kreeg nog meer leuke plaat...

Jan liep stage in Hamburg en daarom hadden I. en ik een huisje geboekt in de buurt van die miljoenenstad. Het huisje stond strategisch opgesteld op de grens van de deelstaten Hamburg en Sleeswijk-Holstein. Zo kon ik twee nieuwe Duitse deelstaten aan mijn verzameling toevoegen. Van de zestien Bundesländer heb ik er nu twaalf befietst. Dwars door Hamburg Ik kon dat weekend twee rondjes doen. Mijn eerste rit was zorgvuldig gepland zodat ik genoeg kilometers zou maken in Sleeswijk-Holstein. Deze meest noordelijke deelstaat van Duitsland bereikte ik zeker, maar de weg ernaartoe viel erg tegen. Ik had er niet op gerekend dat het drukke Hamburg zich ook hier nog liet gevoelen. Reinbek en Glinde bleken op een vrijdagmiddag geen rustige dorpen te zijn maar drukke stadsdelen van Hamburg met veel stoplichten en andere hindernissen. Tot overmaat van ramp bleek de zorgvuldig uitgekozen weg naar Großensee voor een flink gedeelte afgesloten. Pas het na het oversteken van de Dove Elbe kon ik nog ...

Wereldschokkend is het niet en een bijzondere sportieve daad evenmin, toch vind ik het wel aardig om te vermelden dat ik sinds gisteren over alle befietsbare bruggen over de IJssel heb gefietst. Mijn laatste brug streepte ik weg in Kampen. Daar nam ik de Molenbrug van de oude Hanzestad naar de overkant, tussen IJsselmuiden en 's-Heerenbroek. Molenbrug door Chris op Wegenwiki onder BY-NC-SA  Wikiwijsheid: de IJssel telt twaalf verkeersbruggen, vier spoorbruggen en een tiental veren en veerponten. De eerste oeververbinding ligt in Westervoort, de laatste in Kampen. Ongetwijfeld heb ik van de serie IJselbruggen de Cortenoeversebrug het vaakst gefietst. Toch is het niet mijn favoriet. Liever rij ik over de oude brug iets ten noorden. De mooiste brug over de IJssel vind ik de nieuwe spoorbrug de Hanzeboog bij Zwolle. Wat fijn dat die ook voor de fietser is bestemd.